MET WILLEKE VAN DE
BIL

Rutger

De leidinggevende van de agenten bleef ons maar prijzen. ‘We
waren een voorbeeld.’ ‘We zouden in de krant moeten komen.’ ‘Tering,’ dacht ik,
‘dat nooit’.

“We moeten even praten,” zei ik, de man meevoerend bij zijn
collega ‘s vandaan.

De hele ellende begon doordat ik verliefd werd. Verliefd op
een kont. Dat ik ooit in mijn leven nog eens verliefd zou kunnen worden, dat
had ik al uitgesloten. Echt verliefd bedoel ik dan, met alle bijverschijnselen.
Niet gewoon geilend op een leuke vrouw, dat laatste zal wel nooit overgaan.
Maar, verliefd! En dat allemaal door een paar fraaie billen, mijn hele wereld
leek om de kont van Willeke te gaan draaien. De hele dag dacht ik aan haar
billen, het verstoorde mijn werk en mijn vrouw begon wantrouwig te worden over
mijn afwezige gedrag.

Een jaar terug had ik impulsief een daad gesteld door
ontslag te nemen. Ik was de baan en nog meer de organisatie spuugzat. In de
weken daarna, op zoek naar een nieuwe baan had ik voor het eerst in jaren tijd
over. Ik sportte meer, werkte aan het huis en in de tuin en kroop zo af en toe
achter de pc. Het gaf me ook de tijd had om na te denken over de dingen die ik
nog nooit gedaan had. Geen zogenaamde ‘bucketlist’, daar was mijn lijstje veel
te kort voor. De uurtjes achter de pc had ik deels besteed om porno te kijken.
Ik had er nooit veel belangstelling voor gehad en al helemaal geen tijd. Het
bleek naast onderhoudend ook educatief.

Mijn vrouw en ik hadden en hebben nog steeds een rijk en
gevarieerd seksleven, maar wat ik zag was leerzaam. Het leerzame bestond er uit
dat ik meer leerde over trio ’s, groepsseks en anale seks. Seks met meerderen
vond ik interessant om naar te kijken, echter niets voor Suze en mij. Ik had
helemaal geen zin om Suze te delen. Het idee alleen al dat iemand met zijn gore
tengels aan haar zou zitten. Ik wist dat zo iets ook voor Suze onbespreekbaar
was. Echter anale seks, ik had het altijd gezien als iets van homo ’s,
gevangenen en kinky stellen. Ik merkte dat het me intrigeerde. Ik keek er
steeds vaker naar en ik las er over.

Ik vond een nieuwe baan en vierde mijn vijftigste verjaardag
met een dubbele wensenlijst. Een openbare met cadeautips en een private, het
lijstje in mijn hoofd, met de dingen die ik nog wilde doen. Bovenaan het tweede
lijstje stond anale seks. Anale seks zowel als gever als ontvanger. Niet dat ik
in mijn kont geneukt wilde worden door een kerel. Dat nooit, maar een but plug
of een dildo, had ik gelezen, masseert de prostaat en dat geeft genot.

Vijftig jaar en maagd, zo verwoordde ik het tegen Suze. Mijn
pleidooi om met anale seks te gaan experimenteren was aan Suze niet besteed.

“Er is toch niets mis met hoe we het nu doen,” had ze
gezegd. Om haar gelijk te bewijzen had ze me heerlijk gepijpt. Een nieuwe
poging om er over te praten strandde op de zelfde argumenten, Suze bleef bij
haar besluit.

Ik verzon een list en stelde een experiment met een but plug
voor. De list werkte, maar uiteindelijk bleek het een Pyrrhus overwinning. We
kochten online een setje but plug ’s in verschillende maten en een tube
glijmiddel. Omdat het voorstel van mij kwam, vond Suze dat ik het eerst aan de
beurt kwam. De avond nadat het pakketje bezorgd was gingen we aan de slag. We
douchten samen en lekker opgewonden gingen we naar de slaapkamer. Suze koos de kleinste
uit en hield die naast mijn pik voor de vergelijking. “We beginnen voorzichtig
met een Inie Minie,” zei ze.

Ietwat teleurgesteld zag ik dat de doorsnee van het ding nog
niet de helft van mijn opgezwollen eikel was. Ik wilde nog stoer doen en protesteren,
maar omdat ik blij was dat Suze wilde experimenteren, hield ik me in. Suze
klopte op mijn gezwollen pik en liet hem op en neer veren.

“Kom maar op met je gat.”

Nieuwsgierig hoe het zou voelen, boog ik me voorover.

“Gadver, wat een haar. Ik denk dat je geschoren moet
worden.”

“Schiet nou maar op,” zei ik. Gevolgd door: “Auw, rustig
aan. Doe er alsjeblieft wat meer glijspul op.”

Suze was even in de weer en ging voor een nieuwe poging.

“Tering au, au.”

“Je moet ontspannen.”

Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Het enige dat
ontspande was mijn jongeheer. Bij de eerste poging had hij zijn kop al laten
hangen. Bij de tweede poging trok hij zich in zichzelf terug. Het werd niets.
Ook een herkansing een paar weken later mislukte. Volgens Suze, die samen met
mij het onderwerp gegoogeld had, kwam het omdat ik niet genoeg ontspande. Ik
was er klaar mee en vond de gedachte, dat ik de rest van mijn leven anaal maagd
zou blijven, prima te verdragen. Ik begon er ook niet meer over. Dat ik geen
Ienie Minie but plug kon verdragen zou zeker tegen me gebruikt worden als ik
ooit nog voor zou stellen om mijn pik in haar kontgaatje te steken. Vreemd
gaan, om mijn wens in vervulling te laten gaan? Het idee sluimerde, echter ik
besloot het niet te doen. Het was de ontrouw en de moeite niet waard. Dan maar
gewoon neuken.

‘De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens.’ Dat
bleek waar en gelijker tijd niet waar. Het negeren van mijn besluit leverde
problemen op, maar eerlijk is eerlijk, het gaf ook veel genot in de anale
hemel. Het begon nota bene met een telefoontje van mijn oude moeder. Ze wist
dat ik op woensdagen thuis werkte. Ze wilde naar een verjaardagsfeestje van een
oude vriendin, maar juist die ochtend zou een nieuwe thuiszorg medewerker haar
komen helpen.

“Wil jij bij mij komen zitten, ik kan zo’n nieuw mens toch
niet alleen in mijn huis laten?”

Op de bewuste woensdag zwaaide ik mijn moeder uit. Ze stapte
monter achter haar rollator naar het buurtbusje en werd door de chauffeur aan
boord geholpen. Ik had nog maar net mijn laptop opgestart toen er werd
aangebeld.

Een flinke vrouw, van ongeveer mijn lengte en sluik half
lang blond haar. Begin veertig schatte ik haar. Geen uitgesproken knappe vrouw,
wel vielen haar opvallende groene ogen me op. Ze stelde zich voor als Willeke
Zalm. Ik liet haar voorgaan naar binnen. Ze droeg een strakke over haar billen
spannende spijkerbroek. Wat een lekkere strakke ronde kont, dacht ik. Een
provocerende kont! Te snel waren we al in de woonkamer waar ze zich omdraaide
en me aankeek.

“Schepers, ik vond de naam al zo bekend. Toen je Rutger zei
begon het te dagen. Je hebt bij mijn zus in de klas gezeten, bij Bettie.”

Bettie Zalm, het mooiste meisje van de klas. Veel te knap en
ze wist het. Ze zag ons boerenpubers, niet eens staan. Het laatste wat ik over
haar had gehoord, was dat ze modellenwerk was gaan doen. Ik bood Willeke koffie
aan en vroeg beleefdheidshalve naar haar zus. Ze vertelde dat Bettie haar naam
veranderd had in Bettine en in Frankrijk woonde. Ze ging reagerend op mijn
nieuwsgierige vragen door over hoe het Bettie vergaan was. Terwijl ze praatte
nam ik haar op. Ze had niet het knappe smoeltje en het figuur van haar zus.
Slank, dat wel. Haar truitje verried een kleine boezem, maar god wat een
lekkere kont. Ze was heel direct in haar conversatie, zo vroeg ze, of ik ook
een van die sukkels was die op haar zus verliefd waren. Naar waarheid vertelde
ik dat, ik haar zus herinnerde als een ijskonijn en dat het lastig is om op een
ijskonijn verliefd te worden. Dat bracht een brede glimlach op jaar gezicht. Ze
herhaalde de benaming ‘ijskonijn’, alsof ze het woord proefde. “Ja” zei ze na
een paar seconden, “ik kan me voorstellen dat je dat vond.”

Willeke

Rutger Schepers! Toen hij de deur opende vond ik al dat hij
iets bekends had. Ooit was hij een lokale bekendheid als voetballer in het
eerste van CVV. In die tijd was hij populair bij de meisjes. Toen had hij lang
blond haar, nu een kale kop en een snor. Wel een interessante kop.

Rutger

Willeke ging aan de slag en ik werkte aan de keukentafel.
Als ze langs liep en ik vermoedde dat ze niet oplette keek ik naar haar billen.
‘Baby let your blue jeans talk’, wie zong dat ook alweer? Als een wervelwind
ging ze door het huis en ik verbaasde me er over dat haar dat lukte met zo’n
strakke broek. Al werkend hield ze het gesprek gaande en ik hmmde af en toe een
reactie. Sprankelend, dacht ik. In mijn herinnering was haar mooie zus dat
niet, die was eerder gesloten en humeurig. Ik bleef tot Ma terug was en gaf Willeke
bij het afscheid een hand. Ik zei “dag,” Willeke zei “tot ziens”, waarbij ze me
met die groene ogen aankeek.

Willeke

Leuke vent. Ik merkte dat hij, als hij dacht dat ik het niet
merkte, steeds naar mijn kont loerde. Mijn dikke kont, zoals Nico het nu noemt.
Vroeger noemde hij het mijn ‘lekkere kont’ en dat was liefkozend bedoeld. In
die tijd had hij er ook meer belangstelling voor.

Doordat Rutger me zo in de gaten hield en vrijuit praatte,
dorst ik hem te vragen of hij ook achter Bettie aangelopen had. Gelukkig niet,
dat maakt hem geen afgelikt broodje van mijn zus. Ik heb hem maar niet verteld
dat ik mijn zus al twee jaar niet meer gesproken heb. Toen ik in de gaten had
dat hij steeds naar mijn billen staarde ben ik hem gaan plagen. Nog eens extra
langs lopen en als ik dacht dat hij keek, voorover buigen bij het stofzuigen.
Gemeen, maar het gaf me een goed gevoel dat er weer eens iemand op mijn kont
geilde. Ik zag geen ring. Wel hingen er meerdere foto’s van hem samen met een
rossige vrouw. Alle leuke mannen hebben een partner, dacht ik teleurgesteld. Daarbij
even vergetend dat ik al ruim twintig jaar getrouwd was met Nico.

Rutger

In de weken die volgden dacht ik af en toe nog aan Willeke
en dan vooral aan haar billen.

Ik had mijn moeder al lang toegezegd dat ik haar woonkamer
zou opknappen en plande dat in. Ik ben zo’n type die af en toe met zijn handen
moet werken om lekker in zijn vel te blijven zitten. Mijn moeder kennende, leek
het me beter dat ze niet in de verflucht zou vertoeven. Ik regelde dat ze twee
dagen bij mijn zus ging logeren.

“Zal ik Willeke dan afzeggen?” Vroeg ze.

Ik vond het niet nodig. “Dan kan ze juist de dingen doen
waar ze anders niet aan toekomt.”

Ik schuurde en verfde en Willeke kwam langs en deed haar
ding. Waar ik op hoopte kwam uit, ze droeg weer een strakke broek. Ze was zich
kennelijk goed bewust van haar lekkere kont. In tegenstelling tot de vorige
keer was de sprankeling er niet. Ze was stil en oogde vermoeid. Na een uurtje
stelde ik voor om samen koffie te drinken. Ik zette koffie en ging op zoek naar
de koekjesvoorraad van ma. De rollen waren omgekeerd, ik praatte en Willeke
hmmde. Tot ik haar vroeg of er iets met haar aan de hand was, daarop brak de
stroom los.

Ze had een arbeidsconflict met haar werkgever, de
thuiszorgorganisatie. Zoals ze het aan mij uitlegde, had ik sterk de indruk dat
ze gemangeld werd en dat haar werkgever onredelijk handelde. Al pratende kwam
het idee bij me op om haar te helpen. Ik stelde het voor en ze ging er direct
op in. Omdat ik meer informatie nodig had ging ze snel naar huis om haar
arbeidsovereenkomst en de correspondentie met haar werkgever op te halen.
Ondertussen ging ik verder met schilderen. Na een kwartier was ze terug en met
een tweede kop koffie namen we de papieren door. Mijn vermoeden leek te
kloppen. Ik ging het verder uitzoeken en ‘s avonds een oude studiegenoot bellen
die gespecialiseerd is in arbeidsrecht.

“Zal ik, als mijn vermoeden klopt, een brief voor je
opstellen aan je werkgever?” Stelde ik voor. Ik heb rechten gestudeerd en dan
onderteken ik met mijn titel. Brieven die ondertekend zijn door een jurist
worden meestal serieuzer genomen.”

Ik was na mijn afstuderen een totaal andere richting
ingeslagen, maar zo kwam mijn bul nog eens van pas. Plus dat een beetje rellen
en stennis maken af en toe gewoon leuk is.

Die avond belde ik met mijn vroegere studiegenoot en ik
stelde de brief op. Willeke had me haar emailadres en mobiele nummer gegeven.
Ik stuurde haar het concept voor de brief en binnen een uur reageerde ze. Ze
vond het geweldig en of ik de brief zo wilde versturen. Het duurde drie weken
voordat ze een reactie kreeg.

Op een avond belde Willeke. Ze klonk blij. De gemiste twee
periodieken werden alsnog met terugwerkende kracht uitbetaald en ze hoefde
niet, zoals werkgever eerst geëist had, in een plaats op vijfentwintig
kilometer afstand te gaan werken. Ze had een verrassing voor me, of ze die kon
komen brengen. Uiteraard kon dat. Suze was niet thuis en ik hoopte dat ze iets
straks zou dragen, zodat ik haar fraaie kont weer kon bewonderen. Een kwartier
later stond ze voor de deur. Geen strakke broek maar een zomerjurk. Dankzij de
zomerjurk had ik nu zicht op een paar welgevormde benen. Ze hield met beide
handen een doos vast. Ik liet haar binnen. Ze had een taart voor me gebakken.
Ik nam de doos aan en zette hem op tafel om hem te openen.

In de doos lag een heel bijzondere taart Een taart in de
vorm van een paar gewelfde billen. Romige witte billen. Ik stak een vinger in
de doos en veegde voorzichtig over een van de billen.

“Even proeven.” De taart bleek afgesmeerd met witte chocola.
Ik keek Willeke vragend aan.

“Je hebt ze billenkoek gegeven en dat bracht me op het
idee.” Ze lachte er bij. “Je lijkt me nogal een billenman. Ik had best in de
gaten dat je steeds naar mijn achterste keek.”

Ik voelde me niet echt betrapt en lachte mee.

“Je hebt een lekkere kont en ja ik kan het niet laten om er
naar te kijken.”

Ik stak mijn hand uit om haar voor de taart te bedanken. Ze
negeerde mijn hand, deed een stapje naar voren, boog zich naar me toe en kuste
me op de lippen.

“Jij bedankt voor je hulp.”

Daar hadden we het bij moeten laten, maar het liep anders.
Ze bleef vlak voor me staan en keek me twijfelend aan. Ze vraagt erom, dacht ik
en ik kuste haar vol op de mond. Ze opende haar mond en even later stonden we
vol overgave te kussen. Ik greep mijn kans en pakte haar billen vast. Gelukkig
geen broek, dacht ik, mijn vingers door de dunne stof van haar jurk en slipje
in haar vlees drukkend. Voordat ik er echt van kon gaan genieten hoorde ik een
auto de oprit oprijden. Tering! Ik had er niet bij nagedacht, maar gelukkig
stonden we uit het zicht.

“Mijn vrouw,” zei ik Willeke loslatend.

Ik stelde de dames aan elkaar voor en vertelde Suze de reden
van Willeke ’s komst. Suze sprak haar bewondering uit voor de taart. Met jaren
van ervaring in onze relatie, zag ik aan haar blik en de manier waarop ze het
zei, dat ze het maar een vreemd cadeau vond.

Willeke vertrok, na een kopje koffie met een stukje taart
afgeslagen te hebben. Ik had Suze nog niet verteld over mijn hulpactie en
praatte haar bij.

“Je blijft een padvinder,” zei ze. “Interessante vrouw, pas
je op?”

“Natuurlijk,” zei ik, met de grootst mogelijke onschuld in
mijn stem. “je kent me toch.”

Willeke

Hartstikke fout natuurlijk. En toch, waar ik stiekem op
hoopte gebeurde. Na twintig jaar huwelijk, vrijen met een andere man. Ik voelde
me niet schuldig. Als er een schuld hier aan had, dan was het Nico. De laatste
twee jaar, werd ik als ik hem aanhaalde, steeds vaker afgewezen. Ik wilde
Rutger uitlokken zonder daarbij zelf het initiatief te nemen. Ik kon dan altijd
nog ‘stop’ zeggen, althans zo had ik het me zelf voorgehouden. Opgegeild en met
een nat slipje reed ik naar huis. Gelukkig was Nico die avond darten en kon ik
mezelf verwennen. Ik verbeeldde me dat Rutger met zijn kale kop tussen mijn
benen lag. Zou het kriebelen, die snor?

Rutger

Had ik gewetensnood? Ja een beetje wel. Zo veel dat ik niet
direct de volgende dag Willeke belde. Pas ‘s avonds in bed nam ik een besluit,
als ze morgen niet belt dan bel ik.

De volgende morgen werd ik tijdens een bespreking gebeld. Ik
voelde mijn telefoon trillen en onder de tafel keek ik op het scherm. Het was Willeke.
Ik hield het vijf minuten vol, voordat ik om een schorsing vroeg voor een
bezoek aan het toilet. Ik zag een jongere collega grinniken. Dat wordt straks
na de bespreking weer geleuter over een oudemannenkwaal. Ik bedacht alvast een
gevatte reactie. In plaats van naar het toilet te gaan zocht ik een rustig
plekje. Willeke nam meteen op.

“Hoi Rutger, blij dat je terug belt.”

Schijnheilig en hopend dat ze ging zeggen wat ik vermoedde,
zei ik: “Wat kan ik voor je doen?”

Ze wond er geen doekjes om. “Afmaken waar je aan begonnen
bent. Ik wil met je afspreken.”

Dat wilde ik ook, echter het plannen vergde nogal wat
overleg. Ze wilde niet bij haar thuis afspreken en bij mij thuis leek me geen
goed idee. In de horeca leek ons beide niets. Ergens met de auto opperde ik
maar niet. Ik voelde me te volwassen voor “Paradise by the dashboard light”-
achtige toestanden. Het werd de volgende middag in het appartement van mijn
moeder. Ik wist dat ze dan de hele middag naar haar quiltclub was. Ik had nog
wat langer weg moeten blijven uit de bespreking. Ik zag de aanwezigen naar me
kijken en dacht, verdomme klootzak je hebt een rooie kop.

Die avond speelde ik vals, bij het vrijen met Suze, dacht ik
aan de billen van Willeke. Suze stemde er mee in dat ik haar van achteren
neukte. Ze was alleen wat verbaasd dat ik het licht weer aan deed om haar
billen te kunnen zien. Voor de vergelijking.

‘s Middags spijbelde ik een paar uur. Ik was vroeg en
wachtte op Willeke. Er viel weinig voor te bereiden. Het was een zonnige dag en
Ma had de screenen voor de ramen al laten zakken. Haar bed was taboe. Ze zou
het vast merken als het anders was opgemaakt en de tweezitsbank was te klein
voor een liggend nummertje. Het werd improviseren. Willeke belde aan en ik liet
haar snel binnen. De deur achter haar sluitend hing ze al om mijn nek.

“Ik heb zin in je.”

“En ik in jou,” zei ik, mijn lippen op de hare drukkend en
met mijn armen om haar heen haar kont vastpakkend. Vrijend belandden we in de
woonkamer. Ze droeg die keer weer een strakke broek en gefocust als ik was op
haar billen, begon ik met haar broek. Haar borsten sloeg ik over. Het kussen
onderbrekend bukte ik me om haar broek los te maken en omlaag te stropen. Ze
werkte mee door haar schoenen uit te schoppen. Bevrijd van haar broek draaide
ik haar om. Met haar rug naar me toe trok ik haar slipje omlaag. Twee prachtige
stevige billen onthullend. Binnen de aftekening van haar badpak roomblank en
strak, zonder puisjes en putjes. Ik ging op mijn knieën zitten en drukte een
kus op iedere bil. Ik hoorde Willeke lachend, “Rutger de billenman,” zeggen.

Ze draaide zich om waardoor ik op ooghoogte kwam met haar
poes. Een keurig verzorgde poes met een kort getrimd driehoekje blonde
haartjes. Een ‘niks mis mee poes’. Overigens ben ik geen kuttenman, voor mij
lijken de meeste kutten op elkaar. Het zijn juist de borsten en vooral de
billen die het verschil maken. Omdat het van me verwacht werd, verkende ik met
mijn vingers haar spleetje. Haar kont liet ik niet los, met mijn andere hand
bleef ik een van haar billen vasthouden. Haar spleet was zompig, klaar voor de
daad constateerde ik. Ze bleek een flinke kittelaar te hebben, geen
verschrompeld erwtje maar een Kittelaar met een hoofdletter K. Met mijn
wijsvinger draaide ik er cirkeltjes omheen, wat haar deed zuchten en haar
onderlichaam deed kronkelen.

Terwijl ik haar vingerde trok ze zelf haar truitje uit en ze
haakte haar bh los.

Ze trok me overeind. Oh ja, haar borsten, dacht ik, mijn
gedachten losmakend van haar billen. Ze bleek, zoals ik al vermoedde, kleine
borsten te hebben. De potloodtest kwamen ze niet meer door, ze hingen wat. Waar
haar borsten toegaven aan de zwaartekracht leken haar tepels zich er tegen te
verzetten Haar tepels prikten wat omhoog. Ik vond dat zo’n geil gezicht dat ik
ze een voor tussen mijn lippen nam. Terwijl ik op haar tepels sabbelde maakte
ze mijn broek los en ze stroopte hem haastig samen met mijn onderbroek omlaag.
Met twee handen pakte ze mijn pik vast om er zachtjes aan te sjorren. Ik werkte
me verder uit mijn kleren en daar stonden we in mijn moeders woonkamer. Willeke
in evakostuum en ik als potloodventer. Mijn potlood had er duidelijk zin in,
geen enkel blijk van eenkennigheid. De massage door Willeke ’s handen maakte
dat ik al wat vocht verloor. Tot op dat moment hoopte ik op een standje met Willeke
voorover met haar geile kont naar me toe. Of dat nu liggend op de vloerbedekking,
geknield op de vloer of over de bank gebogen zou gebeuren, maakte me niet uit,
als ik maar tegen die billen aan mocht rijden. Willeke nam het initiatief… en
hoe!

“Ik wil met je vrijen,” zei ze, me met een ernstig gezicht
aankijkend. Ik voelde een “maar” komen. Ze schudde met haar hoofd.
“Je mag niet in mijn vagina!”

He? Dacht ik.

Ze legde het niet uit en ik drong niet aan.

“Je mag me wel vingeren en je mag als je wil ook in mijn
kontje. Wil je dat?” Alsof je aan de paus vraagt of hij rooms is. Ik vertelde,
dat ik het graag wilde en bekende dat ik anaal nog knaap was. Ze keek me met
een twijfelende blik aan, alsof ze me niet geloofde.

“Voor mij is het al een tijdje geleden, we doen het heel
rustig. Heb je aan een condoom gedacht?”

Dat had ik, ik had ze speciaal voor de gelegenheid
aangeschaft. Ik haalde er een uit mijn broekzak en Willeke stond er op om het
condoom om mijn pik te doen. Ze deed het zodanig dat ik dacht, stop maar,
anders kom ik veel te vroeg.

“We hebben een handdoek nodig,” zei ze en ze liep naar de
badkamer van mijn moeder om er een uit de kast te halen. De handdoek werd op de
bank uitgespreid.

“Ga maar zitten,” zei ze op de handdoek wijzend. Benieuwd
naar haar verdere aanpak ging ik zitten. Ze pakte haar handtas van tafel om er
een tube glijmiddel uit te halen. Ze smeerde het condoom er rijkelijk mee in.

“Zal ik?” Vroeg ik, de tube van haar overnemend. Ze draaide
haar rug naar me toe en bukte me zo de gelegenheid gevend een flinke klodder
rond haar kontgaatje te smeren.

“Ik ga nu langzaam op je zitten en jij moet hem richten.”

Ze spreidde haar benen en bukte verder voorover. Ik keek in
de spleet tussen die lekkere ronde billen. Ik zag haar kale pruim en daar boven
het lonkende sterretje. Klein gaatje, dacht ik nog, mijn eikel op het roosje
richtend.

Langzaam liet ze zich zakken tot ze contact had. Mijn eikel
in het gezalfde condoom drukte tegen haar gaatje. Nu gaat het gebeuren,
eindelijk, dacht ik. Ik voelde weerstand en wilde ongeduldig omhoog komen om
toe te stoten, toen ze zich iets meer liet zakken. Het voelde alsof mijn eikel
zich een weg moest banen, hij werd ingedrukt en toen was ik binnen. Ze bewoog
even heel voorzichtig een paar keer op en neer. Laat hem er nu niet uitfloepen,
dacht ik. Heel langzaam liet ze zich verder zakken en ik vulde haar gat. Het
voelde anders dan in een warme soppende kut. Het was strakker en het was geil.
Ze zakte door tot ze bij me op schoot zat. Ze bleef even stil zitten om mijn
handen te pakken en die om haar heen in haar kruis te leggen.

“Ik ga nu bewegen en dan moet jij me vingeren.”

Ze bereed me heel voorzichtig, terwijl ik met twee vingers
van mijn ene hand in haar kut zat en met de wijsvinger van mijn andere hand
haar kittelaar streelde. Ze sopte. Niet alleen mijn vingers werden nat, ik
voelde druppels over mijn handen lopen. Ze kreunde zachtjes. Het was
overduidelijk dat ze genoot. Ik stond op springen, gelukkig bewoog ze zo rustig
dat ik het kon volhouden. Met nog steeds drie vingers in haar druipende kut en
in mijn andere hand een tiet kwam ze klaar. Ze bleef naschokken en op mijn pik
zitten. Na haar wat rust gegund te hebben vroeg ik haar om weer te gaan
bewegen. Ze had een beter idee, ze bood aan om op haar knieën te gaan zitten.
Een Godsgeschenk.

Samen overeind komen en vervolgens met mijn pik in haar naar
de vloer gaan lukte bijna. Pas toen ze naar de handdoek reikte om die op de
vloer te leggen, floepte ik er uit. Ik kreeg er iets moois voor terug. Ze
knielde op de vloer, met haar hoofd op haar armen en haar fraaie gat schuin
omhoog naar me toe. Wat een gezicht. Haar anus stond nog gastvrij open. Ik ging
op mijn knieën achter haar zitten, boog me over haar heen en richtte opnieuw.

“Niet valsspelen,” zei ze. “Wel in het goede gaatje
stoppen.”

Alsof ik andere gedachten had. De tweede keer gleed mijn pik
bijna zonder weerstand soepel naar binnen. Ik dacht alleen nog aan mezelf,
stoten en klaarkomen. Willeke zorgde ook voor zich zelf door met haar vingers
haar kut te verwennen. Ik hoorde soppende ‘plop’ geluiden, waren het haar
vingers in haar kut of mijn pik in haar anus? Ik rook een bijzonder parfum,
niet vies maar geil. Haar gat en haar poes en mijn lekkende pik droeg er ook
aan bij. Ik doe niet aan kreunen, echter die keer kreunde ik van het zalige
gevoel van verlichting. Voor het eerst kwam ik klaar in een vrouw de ’r gat.
Mijn anale ‘ontknaping’!

Ze liet zich op de vloer zakken en ik ging met mijn pik nog
in haar mee omlaag. Steunend op mijn knieën en ellebogen bleef ik haar kontje
gevuld houden. Ik wilde er nog niet uit. Haar strakke gaatje hielp mee om het
bloed niet te snel uit mijn pik te laten terugstromen. Heel langzaam kromp mijn
pik en ik voelde hoe mijn stompje naar buiten gewerkt werd. Naast elkaar op
moeders vloer liggend keken we elkaar aan. Ik wilde ‘dank je wel zeggen’. Ik
begon met “dank,” en ze vulde aan met “je wel. Het was heerlijk.” Twee zielen,
een gedachte?

We kletsten nog wat voor we overeind kwamen. Ik leerde dat
ze met haar man af en toe anale seks had gehad en dat hij het niet meer wilde.
Hij vond het teveel gedoe en stinken. Ze miste het. Door met mij anale seks te
bedrijven had ze minder het gevoel haar man te bedriegen. Het is maar wat je
geloven Willeke, dacht ik, met Suze even in mijn gedachten.

“Met een piemel in mijn kont en vingers die mijn kittelaar
strelen kom ik veel intenser klaar… En nat”. Voegde ze er aan toe.

“Ja, dat heb ik gemerkt,” zei ik grinnikend, de natte plek
in de handdoek onder mijn heup voelend.

“Was het voor jou echt de eerste keer?”

“Ja,” zei ik, “en voor herhaling vatbaar.”

We kleedden ons aan. Willeke wilde de gebruikte handdoek
thuis wassen om hem daarna weer stiekem in de kas te leggen. Ze was net bezig
de handdoek in haar tas te proppen, toen er een busje voor de deur stopte. Ik
gluurde door een spleetje onder het screen.

“Verdorie mijn moeder.”

Willeke verstopte zich in de berging en ik opende de
voordeur voor ma. Verrast keek ze me aan.

“Jij hier?”

Jokken tegen je moeder, ik deed het. Ik vertelde dat ik
onverwacht eerder klaar was met een klusje en toen op het idee was gekomen om
haar op te zoeken.

“Ik ben er nog maar net.”

Misschien was het verbeelding, maar ik dacht mijn moeder in
de woonkamer te zien snuffelen en even een vies gezicht trekken. Om haar af te
leiden liet ik haar op mijn telefoon een filmpje zien dat mijn vrouw van een
recent familiefeestje had gemaakt. Het geluid vol aan en na een
verontschuldiging aan Ma, liet ik haar met het filmpje alleen, om naar de wc te
gaan. Ik sloot de gangdeur achter me en Willeke keek al om het hoekje van de
berging. Ik opende zachtjes de voordeur. Willeke nam de tijd om een kus op mijn
lippen te drukken en ‘tot ziens’ te fluisteren.

Ik hoefde maar een paar dagen te wachten. Willeke belde, ze
had een list verzonnen. Op een van haar werkadressen zou de bewoner met de
Zonnebloem op reis gaan. Hij had gevraagd of Willeke toch haar huishoudelijk
werk wilde doen en vol vertrouwen een sleutel aan haar gegeven. Twee dagen
later was het zo ver. Ik nam een paar uur vrij en reed naar het adres. Het
bleek een aanleunwoning bij een verzorgingstehuis. Ik parkeerde
voorzichtigheidshalve maar om de hoek. Appartement 19. ‘H.J. Aarsman’ stond er
op het naamplaatje, ik schoot in de lach en belde aan. De centrale voordeur
zoemde open. Een hal door, de trap op, een gang door en de deur ging open voor
ik kon aanbellen. Een kus en “ssst zachtjes doen, deze appartementen zijn nogal
gehorig.”

Dit keer dorst ze het aan om het bed te gebruiken. Ze had
het beddengoed afgehaald en een grote handdoek op de matras gelegd. De luxaflex
had ze gesloten. Na het inleidende gekus en wat vozen kleedden we elkaar uit. Op
mijn verzoek ging Willeke op haar buik op bed liggen. Op haar bovenbenen
zittend masseerde ik haar billen terwijl ik mijn pik in haar bilspleet heen en
weer schoof. Ze zuchtte zachtjes. Ik eindigde de massage met een vette kus op
iedere bil.

“Draai je eens om?” Vroeg ik haar. Ze draaide en keek me
aan.

“Niet in mijn kutje,” zei ze.

“Nee,” zei ik. “Alleen met mijn vingers, of mag mijn tong
ook?”

Ze knikte en dat maakte dat dat ik een lange kus op haar
schaamlippen drukte. Haar bekken kwam begerig omhoog. Ik verbrak de kus en
stelde de vraag, waar ik het antwoord al op wist. “Wil je dat ik verder ga?”

Dat wilde ze en dat maakte dat ik haar befte tot ik merkte
dat ze tegen een orgasme aan zat. Denkend aan de vorige keer en hoe nat ze toen
klaarkwam vingerde ik haar naar een orgasme. Haar eerdere ‘sssst…’, was ze
vergeten.

Gelukkig werd mijn pik niet vergeten. Na het ritueel met het
condoom en het glijspul vroeg ze me op bed te gaan zitten. Ze kwam op mijn
bovenbenen zitten met haar benen om me heen. Terwijl ik met mijn handen schuin
achter me op het bed wat achterover leunde nam ze mijn pik in haar hand. Ze
stuurde en schoof naar voren. Ik voelde de nu vertrouwde weerstand, ze drukte
haar bekken nog wat meer naar me toe en ja opening… Mijn eikel kwam voorbij haar
sluitspier. Vanaf dat ze op schoot kwam zitten had ik alleen nog maar naar
beneden gekeken naar haar kruis en mijn pik.

“Kijk me eens aan?” Vroeg ze.

Terwijl we oogcontact hielden begon ze over mijn pik heen en
weer te schuiven. Onze wijsvingers ontmoetten elkaar in haar kut. Zo werkten we
elkaar naar een gezamenlijk orgasme. Ze gilde en spoot. Ik voelde hoe mijn
kruis nat werd van haar vocht. Ik zag haar gezicht vertrekken en ik kwam. Diep
in haar gat spoot ik mijn lading in het condoom. We sloegen onze armen om
elkaar heen en hielden elkaar vast tot de storm van de extase in haar was
uitgeraasd.

Ze kuste me en zei “het was heerlijk.”

Ik kuste haar terug en zei, “dank je wel.”

Ik meende het, ik vond deze nieuwe intimiteit een geschenk.
Op de een of andere manier voelde het alsof het aanbieden van haar kontgaatje
intiemer was dan gewoon neuken.

Voorzichtig schoof ze van me weg en ik deed het condoom af.
Ze zag me rondkijken.

“Geef maar hier, ik moet straks toch het vuilnis
wegbrengen.” We gebruikten de droge punten van haar badhanddoek om elkaar in
het badkamertje schoon te poetsen.

Willeke was eerder aangekleed dan ik. Ik talmde omdat ik zo
lang mogelijk van haar blote gat wilde genieten. Voordat ze haar slip omhoog
kon trekken pakte ik nog een keer haar billen vast. Ik voelde mijn pik reageren
en Willeke merkte het ook.

“Geen toegift, kom je moet opschieten. Jammer he? Vooruit,
kleed je aan, over een half uur moet ik op een ander adres zijn.” Terwijl ze
met haar schoenen in de weer was klonk er een bel. Willeke liep naar het
schermpje van de camera bij de voordeur.

Willeke

Nieuwsgierig keek ik wie er voor de deur stond. Een jonge
vrouw. Ik drukte op de spreekknop.

“Hallo.”

“Mevrouw Aarsman,” klonk het met een vreemd accent. “Ik ben
van de Zorgcentrale, schikt het als ik u wat vragen kom stellen.”

“Er is geen mevrouw Aarsman,” zei ik. “Er is alleen een
mijnheer Aarsman en die is niet thuis.”

“Oh,” klonk het teleurgesteld en ze stapte achteruit buiten
het zicht van de camera.

Ik draaide me om naar Rutger, die op een been balancerend
zijn broek stond aan te trekken.

“Wat gek,” zei ik. “Een vragenlijst, van de organisatie waar
ik voor werk. Dat hadden ze wel eens mogen zeggen.” Ik was op dat moment nog
niet wantrouwig, meer verbaasd en nieuwsgierig. Ik bleef naar het schermpje
kijken en Rutger kwam achter me staan en keek mee. We zagen hoe de vrouw weer
in beeld kwam en op een andere belknop drukte. Even later zagen we haar naar
binnen gaan. Ze werd gevolgd door een man. Mijn verbazing sloeg om in een
gevoel van ongerustheid. Het is dat Rutger me afleidde, anders was ik de gang
op gegaan om te kijken.

“Niet ons probleem,” zei hij gekscherend. “Hoe lang hebben
we nog?” Hij begon me te knuffelen en te rommelen aan de broek die ik net had
vastgemaakt.

“Volgende keer,” zei ik lachend en ik maakte me los. Ik
pakte mijn tas en maande Rutger tot spoed om op te schieten en zijn schoenen
aan te trekken. In het appartement naast ons had ik een deur horen sluiten en
ik hoorde stemmen gevolgd door geschreeuw.

“Laat me los. Vuilak! Help!”

Rutger

Willeke en ik rende de voordeur uit, de gang op. Er kwam een
man uit het buurappartement. Hij zag ons, stopte even en begon te rennen. Met
zijn hoofd als een stormram omlaag wilde hij langs ons heen naar de trap. In
een reflex deed ik of ik opzij ging en stak toen mijn been uit. In mijn
voetbalcarrière had het een rode kaart opgeleverd. Het werd ook rood,
bloedrood. Hij klapte voorover en schaafde zijn hoofd langs de wand. Ik dook op
hem en draaide zijn arm op zijn rug. Net dat ik op hem zat, kwam een jonge
vrouw, achterna gezeten door een krasse oude dame het appartement uitrennen. Ze
duwde een verbouwereerde Willeke opzij.

“Hou haar tegen,” riep ik. Willeke rende achter haar aan de
trap af. Ik bleef op de rug van de boef zitten met zijn arm in een klem. De
oude dame kwam naast me staan en ze begon me uitbundig te complimenteren. Ik
onderbrak haar en vroeg haar de politie te bellen. Ze had de alarmknop al
ingedrukt vertelde ze.

Even later gebeurde er van alles tegelijk: De boef begon te
protesteren, hij draaide zijn hoofd en ik zag toen pas zijn bebloede kop. Uit
naburige appartementen kwamen oudjes te voorschijn en er kwamen twee in
zorgkleding gestoken dames uit het naastgelegen verzorgingstehuis. Er werd van
alles door elkaar geroepen en de boef probeerde zich te bevrijden. Ik draaide
zijn arm wat verder, tot hij begon te kermen. Dat ontlokte een oudere heer de
opmerking, “u mag hem geen pijn doen hoor.” Juist wel, dacht ik, en zette wat
meer kracht op zijn arm om hem stil te laten liggen.

Een van de zorgmedewerksters vertelde dat de politie gealarmeerd
was en er aan kwam. Willeke kwam terug. Ze schudde haar hoofd en zei, “ze ging
er vandoor op een zwarte scooter. Ik kon het nummer niet lezen.”

Kort daarop kwam er een tweetal agenten, een man en een
vrouw. Iedereen in de gang begon door elkaar heen te praten en de agente
sommeerde mij op barse toon om van de boef zijn rug af te gaan. Barst nou,
dacht ik. Ik ga hem niet weg laten lopen.

“Nemen jullie hem dan over?”

“We willen eerst weten wat er aan de hand is. Laat hem los
mijnheer.”

“ Nee,” zei ik. Gelukkig luisterden ze toen naar het verhaal
van de overvallen oude dame en nam de agent de ‘zorg’ voor de boef over. De
agente die zijn bloedende schaafwond had gezien begon me de les te lezen over
buitensporig geweld.

“Pleur op,” zei ik, “kunnen jullie geen superieur bellen met
meer gezond verstand?”

Er bleek al een leidinggevende onderweg en die kwam vijf
minuten later. Een oudere man, hij kwam en overzag de situatie. Het was druk
geworden in de voorheen zo stille gang, Het was de belevenis van het jaar voor
de oudjes. Ze bleven maar komen, als strontvliegen op een mestvaalt.

De boef werd afgevoerd. Mevrouw Aarsman bleef, of de
omstanders het nu wel of niet wilden horen, vertellen dat de appartementen
gelukkig zo gehorig waren. Ze kon alles horen wat er naast haar gebeurde, vertelde
ze met een blik naar Willeke. Willeke liet zich gelukkig niet kennen.

“Zo kon ik horen dat u om hulp riep, he mevrouw?”

Willeke en ik werden door de oudere politieman geprezen. ‘Helden,’
noemde hij ons. Ik zag hem met een bedenkelijk gezicht naar mijn nog steeds schoen
loze voeten kijken.

“Op sokken,” vulde ik aan.

“Ja,” zei hij,” een voorbeeld. Ik ga zo jullie
persoonsgegevens opnemen. Misschien komen jullie wel in de krant.”

Dat was het moment, waarop ik zei, “we moeten even praten.”
en hem meevroeg bij de snaterende meute vandaan.

“Ik was hier niet vanmiddag.” begon ik uit te leggen.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of
rechtstreekse mail.