CARNAVAL

Carnaval, ik had er niets mee en nu nog minder. Vaak heb ik
horen zeggen dat het beeld dat Noorderlingen zoals ik van carnaval hebben niet
klopt. Het gaat niet om dronkenschap, liederlijkheid of benevelde seks. Het zal
allemaal wel waar zijn, maar toch maakte ik het mee. Het overkwam me en
indirect was het de schuld van de buurvrouw, als zij niet…

In het plaatsje waar mijn vrouw en ik wonen is een
carnavalsvereniging en er wordt een optocht gehouden. Ik had niets met carnaval
en van de optocht was ik per ongeluk een keer toeschouwer geweest. Ik vond het
maar een zielige vertoning, met vier of vijf wagens en een verbaasd kijkend
publiek. Het hele gedoe zou, net als andere jaren, aan me voorbij zijn gegaan,
ware het niet dat we nieuwe buren hadden. We waren verhuisd en onze nieuwe
buren bleken fanatieke carnavalsvierders. Ieder zijn meug, dacht ik, toen ze
vertelden over hun lidmaatschap van de carnavalsvereniging. Dit jaar liep het anders
en hoe.

De buurvrouw had met de nieuwjaarsborrel al vol trots
verteld dat zij dit jaar Prinses Carnaval zou zijn. Ik hoorde het aan en dacht,
dat komt of door dat nieuwe gender-neutrale gedoe, of er zijn geen mannen meer
die in zo’n zottenpak willen lopen. Ik vergat het voorval tot ik op een avond
thuis kwam en mijn vrouw me verraste.

“Ik heb slecht nieuws voor je, we gaan dit jaar carnaval
vieren.”

“Hee?”

De buurvrouw bleek ons uitgenodigd te hebben voor het
plaatselijke feest en mijn vrouw had geen “nee” willen zeggen. Zo kwam het dat
we ons in carnavalshemden van de Lidl hulden en naar het “feest”
gingen. Bij het binnenlopen van de feestzaal voelde ik me behoorlijk opgelaten.
Allemaal verklede mensen, in een vrolijke roes die ik niet deelde. Een blije
steeds weer “Alaaf” roepende meute, die opgetogen applaudisseerde voor de Dansmariekes.

De buurvrouw kwam ons speciaal welkom heten. Ze bleek een
knappe truc met haar borsten uitgehaald te hebben. Ik had haar in badpak in de
gezien en zo ontdekt dat ze ongelofelijke hangtieten had. Het geheel bleek nu
ingebonden en opgestuwd tot een imposant decolleté. Ondanks een paar snel
achterovergeslagen pilsjes lukte het me niet om in de collectieve vrolijkheid
mee te gaan. Alleen de tenenkrommende toespraak van buurvrouw, prinses ‘Marianne
de Eerste’, kon me doen glimlachen. Een glimlach die snel verdween toen ik op
het verkeerde moment “alaaf” riep en de mensen om me heen me verwijtend
aankeken. Ik voelde me als de spreekwoordelijke kat in een vreemd pakhuis.

Mijn vrouw paste zich beter aan. Ze is geboren tussen de
grote rivieren, dicht bij Brabant en ze heeft roomse ouders, dat leek te helpen.
Ze huppelde vrolijk mee in de zoveelste polonaise. Ingeklemd, tussen een naar
oud zweet ruikende man en een oudere dame liet ik me nog eens meeslepen. Ergens
brak het lint en zo kwam ik achter een ongelofelijke dikke vrouw terecht. De
vetrollen op haar heupen boden goed houvast. Achter me voelde ik handen die
mijn kiel vasthielden. Bij een zoveelste slinger door de zaal zag ik achter me
een aapje. Nieuwsgierig draaide ik mijn hoofd om het dier goed te bekijken. Het
bleek een kleine vrouw in een apenpak. Er viel niet veel van haar te zien. Wel
veel imitatie apenhaar, het pak liet alleen haar gezicht vrij. Een rond koppie
met een spits neusje. Ze lachte naar me en schreeuwde, “gezellig he?” boven de
muziek uit. “He Jacqueline, waar is de vaseline”. Lafbek die ik was,
knikte ik ja. Haar adem rook naar sigaretten en wijn.

Ik moest pissen en maakte me los. Voor de urinoirs stond een
rij en de vloer verried dat niet alle bezoekers zorgvuldig konden richten. Ik
besloot het een verdieping hoger in het feestcomplex te zoeken. Bukkend onder
een lint over de trap, kwam ik boven bij een schone en heerlijk rustige
herentoiletruimte. Terwijl ik stond te plassen en me afvroeg, hoe ik
onopvallend voor het einde van het feest al naar huis kon gaan, ging de deur
open. Ik plaste door en schudde op mijn gemak de laatste druppels er af, toen
achter me een vrouwenstem klonk.

“Lukt het een beetje of heb je hulp nodig? Je staat je toch
niet af te rukken he?”

Ik borg mijn pik op en draaide me om. Het was de apin en ze
keek me lachend aan. Ik bekeek haar nu beter dan beneden in de feestzaal. Ze
had iets vaags bekends, dat ik niet kon plaatsen. Was ik haar eerder
tegengekomen? Haar lichaamsvormen werden door het apenpak verhuld. Wat voor aap
was ze eigenlijk, Chimpansee of Baviaan? Ik stapte naar haar toe om de
achterkant te bekijken. Geen rode billen, wel een staart. Vast een chimpansee.
Zonder nadenken en waarschijnlijk ingegeven door mijn bierconsumptie flapte ik
het er uit, “hulp nodig? Je mag best mijn staart vasthouden, dan hou ik jouw
staart vast.”

Ze vroeg of mijn staart wel groot genoeg was om vastgehouden
te worden zonder pincet. Ik keek naar haar kleine handjes en stelde voor om het
te proberen. Het gevoel van beroering in mijn kruis maakte dat ik er vertrouwen
in had. Het blijft een wonder hoe snel een pik zich met de juiste stimulans kan
oprichten. Ondanks de achterover geslagen sloot bier voltrok zich het wonder.
Ik maakte mijn net dichtgemaakte broek weer los en toonde mijn trots.

“Rock solid,” zou mijn Amerikaanse collega Kevin gezegd
hebben.

Zonder iets te zeggen pakte ze mijn leuter vast en begon ze
er aan te sjorren. Het was niet romantisch en zeker niet teder. Het was
letterlijk afrukken. Op dat moment deerde me dat geenszins. De absurde
situatie, om op een toilet door een wildvreemde vrouw in een apenpak bevredigd
te worden, was erotiserend. Het maakte dat ik, ondanks het pijnlijke gesjor, snel
kwam. Het kwam niet in me op om iets wederkerigs aan te bieden of te
ondernemen, net zo min als waarschuwen. Ik spoot een paar forse klodders, die
op haar hand, pols en de vacht op haar onderarm landden.

“Zo,” zei ze, “hij is klaar” en ze verdween in een
toiletruimte. Ik hoorde hoe ze de deur afsloot. Beter als “dank je wel” roepen
wist ik niet te verzinnen. Er kwam geen reactie. Bonobo, geen Chimpansee, dacht
ik de trap aflopend. Terug in de zaal was er een nieuwe toespraak gaande met
veel alaaf. Ik was klaar met het gedoe en zocht mijn vrouw op.

“Waar was je?”

“Even plassen.”

“Drink je niet te veel?”

Ik had al lang geleerd op dit soort retorische vragen geen
reactie te geven. Mijn vrouw wilde nog niet naar huis, ze vond dat we dat niet
konden maken. Gelukkig wilde ze nog wel wat drinken en zo kon ik op weg naar de
bar een nieuwsgierig rondje door de zaal maken. Op zoek naar de hulpvaardige
apin. Ik zag haar niet direct, wel zag ik een aap in Bokito formaat. Met wel
een opvallend verschil, bij Bokito zit de massa in de schouders en bovenbenen,
bij deze imitatie zat het in zijn buik. Nieuwgierig werkte ik me door de meute
naar de gorilla. Dichterbij gekomen zag ik achter de gorilla mijn aapje, zoals
ik haar in gedachten noemde. Ik was benieuwd of er nog witte vlekken in haar
vacht zaten. Achter het stel langs lopend zag ik wat bleeks op de bruine vacht
van haar arm glinsteren. Tevredengesteld wilde ik doorlopen naar de bar, tot ik
een duw kreeg en tegen Bokito op botste. Het bier vloog uit zijn glas en ik zag
de apin onthutst kijken.

“He Bokito, ouwe reus. Leuk apinnetje heb je,” stamelde ik,
me snel omdraaiend op weg naar een nieuw pilsje.

In de koude nacht liep ik gearmd met mijn vrouw naar huis.

“Het was toch niet zo erg?” vroeg ze.

Nou, dacht ik, wat zachter was nog fijner geweest. “Nooit
meer,” zei ik worstelend met de gedachte of het wel of geen overspel was, om je
door een vreemde vrouw te laten aftrekken. Ik besloot dat het een incident was
en geen overspel. Ik had haar niet aangeraakt en ik hoefde dus ook niets op te
biechten. Trouwens biechten daar doe ik als ongelovige niet aan.

“In ieder geval een ervaring rijker,” zei ik naar waarheid.

Het was een paar weken later dat ik me laat op de
zaterdagmiddag door mijn vrouw naar de supermarkt liet sturen.

“Als je daar toch bent koop dan gelijk bij de Kruidpleister
een doosje Paracetamol.”

Na de boodschappen in de auto geladen te hebben liep ik naar
de drogist. Na even zoeken vond ik het goede schap. Voorzien van een doosje
Paracetamol sloot ik aan in de rij voor de kassa. Bijna aan de beurt keek ik
naar de caissière. Verdomme, dacht ik, het is de apin. Aan de beurt gekomen
legde ik het doosje voor haar neer. Zonder me aan te kijken begon ze haar
verhaal af te steken.

“Bent u op de hoogte
met het gebruik van dit…”

Ze keek me aan stokte en kleurde.

“Ja,” zei ik, “ik ben op de hoogte van het gebruik.” Met een
dikke vette nadruk op de hele zin. Ze noemde het bedrag. Ik betaalde en na een
niet beantwoordde knipoog liep ik gniffelend naar buiten. Jammer, dacht ik, dat
ik dit niet met mijn vrienden kan delen.

Je leest het wel eens in de krant. “Edelachtbare, ik
was me zelf niet. Het was of er een duivel in me was gevaren.”

Het duiveltje in mij fluisterde me bij het starten van de
auto een plannetje in. Ik stopte de motor, stapte uit en ging terug naar de
winkel. Gelukkig zat ze nog achter de kassa. Met een pak van 12 stuks Classic
condooms ging ik opnieuw in de rij staan. Er waren nog twee klanten voor me en
ze had me gezien en zich kunnen voorbereiden.

“Mijnheer, mag ik u attenderen op onze 2+1 actie. Als u nu
twee pakken “Feather Lite” condooms koopt krijgt u een derde pak
gratis.”

Ik bedankte haar voor het advies en ging terug de winkel in,
op zoek naar de grootverpakking actie condooms. Terug bij de kassa was ik de
enige klant.

“Ga je een feestje bouwen?” vroeg ze bij het scannen van het
artikel.

“Ja, ik heb pas een leuke vrouw leren kennen. Een vrouw met
apenstreken.” Een oudere vrouw kwam naar de kassa geschuifeld.

“Mevrouw kunt u me helpen?”

Voordat ze antwoord gaf, fluisterde mijn hulpvaardige
aapvrouwtje.

“We gaan zo dicht, over een kwartier op de magazijndeur
kloppen.”

Na afgerekend te hebben liep ik in gedachten terug naar de
auto. “Was dit verstandig, kon ik niet beter instappen, de motor starten en
naar huis gaan? Mijn verstand zei “kappen,” maar het duiveltje in mijn hoofd
werkte niet mee. Uit de verpakking haalde ik twee condooms, voor alle zekerheid
en je weet maar nooit. De rest verstopte ik bij de reserveband. Ik wachtte een
krap kwartiertje, voordat ik op de deur aan de achterzijde klopte. Er werd
direct open gedaan.

“Je bent me nog wat verschuldigd,” zei ze. In het midden
latend wat er van me verwacht werd, een potje vingeren, omdat ze me afgetrokken
had of meer? Ze sloot de deur achter me af en dat gaf me eindelijk de
gelegenheid om haar goed te bekijken. In het apenpak en achter de kassa was dat
niet gelukt. Klein, tenger gebouwd met kort blond krullend haar. Ik vertelde
haar dat ik graag mijn schuld wilde voldoen en vroeg of ik haar mocht kussen. “Ik
ben nog nooit door een vrouw bevredigd die ik niet gezoend heb,” voegde ik er
aan toe.

Na haar, “wat let je,” kuste ik haar. Eerst voorzichtig en
toen de kus beantwoord werd intenser. Ze smaakte naar kauwgom en ze had een
speels spits tongetje. Het werd een geil spel van twee tongen. Op een schaal
van 1 tot 10 verdiende ze zeker een 8. Al tongend hadden we onze lichamen, voor
zover ons lengteverschil dat toeliet, tegen elkaar gedrukt. Dat moest beter
kunnen. Ik verbrak de kus, keek rond en tilde haar met haar billen op de rand
van een paktafel. Ze begreep de bedoeling en ging wijdbeens zitten. Tussen haar
gespreide benen staande bleken we keurig op gelijke kruishoogte te zijn. Ik
kuste haar opnieuw en met mijn armen om haar middel, trok ik haar onderlichaam
tegen de bobbel in mijn broek. Ze werkte mee door haar bekken te bewegen en dat
voelde goed. Onder haar ruimvallende Kruidpleister blouse en giletje vermoedde
ik een paar kleine borsten. Al tongend ging ik met mijn hand op onderzoek.
Blouse uit de broek, hand er onder en zo kwam ik uit bij een paar in minicups
verpakte borsten. Mijn poging om met mijn hand in haar bh te gaan werd
afgebroken, doordat ze haar mond terugtrok en “wacht even,” zei. Ze knoopte
haar blouse los en trok haar bh omhoog.

Meisjesborsten, dacht ik, naar een paar parmantige puntige
kleine tietjes starend. Maar wel geil, met roze harde knopjes. Heel anders dan
mijn vrouw die nogal voluptueus is. Ik bukte me om haar tepels een voor een in
mijn mond te nemen en smaakte het genoegen om ze te voelen verharden. Ik likte
er aan, zoog er op en rolde ze tussen mijn vingers. Ik trok mijn trui en
T-shirt uit om de harde priemende knopjes tegen mijn borst te voelen. Dat ze
mijn broeksriem losmaakte begreep ik als wederzijdse instemming. Ik keek haar
aan.

Ze knikte “ja” en zei, “ik wil dat je me neukt. Maar schiet
alsjeblieft op, we hebben niet veel tijd.” Onder andere omstandigheden zou ik
nagedacht hebben of gevraagd hebben, “hoeveel tijd?” Maar ja, het geilheidsduveltje
had nog steeds de leiding. Ik schopte mijn schoenen uit en trok mijn broek en
onderbroek uit. Ze was bijna net zo snel als ik met het uittrekken van haar
broek. Ik kon haar nog net helpen met haar slipje. Klein en dun was ze, met
gelukkig wel een gewelfd vrouwelijk buikje en daaronder een licht behaarde
pruim. Donkere haartjes, dus geen echte blondine.

Ze wipte zelf weer op de tafel en ik kwam tussen haar
gespreide benen staan. Ze schoof wat naar de rand en ik boog mijn pik voor
gaats.

“Ho,” zei ze, “waar heb je de condooms gelaten?” Tering,
dacht ik mijn broek oprapend.

Voorzien van condoom lukte de tweede poging en hoe! Met mijn
hand boog ik mijn leuter met dat stompzinnige condoom tuutje naar haar geopende
spleetje. Ik stopte even om te kijken en te genieten van het langzaam
binnendringen in een nieuwe omgeving. Ze had haast. Ze duwde haar bekken naar
voren en mijn eikel verdween “floeps” in haar gulzige gleuf. Ook goed, dacht
ik, mijn hele geval naar binnen duwend. In drie woorden samengevat: Nat en
strak. Het was eeuwen geleden dat ik met een kapotje had geneukt en het idee
stond me tegen. Maar eerlijk is eerlijk, ik vergat het condoom, het was heerlijk.

Om lekker diep in haar te stoten en haar daarbij niet over
de tafel te duwen had ik mijn armen om haar magere lijf geslagen met mijn
handen op haar billen. Haar kont vasthouden bracht me op een idee. Een standje
van heel lang geleden. Uit de tijd dat ik meer trainde en mijn vrouw minder
volume had. Ik schoof mijn handen onder haar billen. Ze begreep me direct, want
ze sloeg haar armen om mijn nek, zodat ik haar kon optillen. Ze klampte zich
aan me vast. Als een aapje, dacht ik. Geholpen door mijn ondersteunende handen
begon ze op mijn pik op en neer te wippen. Met mijn vingers in haar billen
geklauwd tilde ik haar op… en neer. Over de volle lengte van mijn apparaat
schoof ze met die lekkere strakke masserende kut over mijn pik.

Ik was vergeten hoe geil en lekker dit standje was. Jammer dat er geen spiegel is, dacht ik.
Alhoewel, kijken naar haar billen en hoe ze over mijn pik schoof, zou me
waarschijnlijk direct hebben doen komen. We werkten ons beiden naar een
orgasme. Ik deed mijn best om niet te vroeg te spuiten. Dat was moeilijk met de
heerlijke massage die mijn pik door de wand van haar schede kreeg. Ze begon te
kreunen. Om me even af te leiden en het zo langer vol te kunnen houden, keek ik
over haar schouder naar kar met “Lady”s Ultra Plus” maandverband. Net
toen ik dacht, nu komt ze en dan spuit ik, werd er op de deur van het magazijn
gebonsd.

“Tanja! Ik ben het, doe eens open.”

“Shit! Mijn man.” Ze begon te worstelen om van mijn pik af
te komen. Met nog maar een paar stoten te gaan probeerde ik haar tegen te
houden. Onberekenbare apin, ze haalde uit en gaf me een klap in mijn gezicht.

“Laat me los klootzak,” siste ze. Om vervolgens met een lief
stemmetje, “ogenblikje, ik kom er aan,” te roepen.

Ik liet haar los en ze werkte zich van mijn pik af. Ze trok
haar bh omlaag en knoopte haar blouse dicht. Ze wees naar een hoek van het
magazijn en op een commanderende toon fluisterde ze. “Schiet op, naar de wc en
neem je kleren mee.”

Met mijn kleren onder mijn arm en een heen en weer
slingerende dikke onbevredigde pik, blies ik de aftocht. Ik trok me terug in
een van de twee toiletruimtes. In de haast liet ik de deur van de voorruimte
open staan. Ik hoorde de magazijndeur openen.

“Ha, schatje van me, wat ben je vroeg,”

“Ja, het verkeer zat mee en ik kon snel lossen.”

Het was even stil en toen hoorde ik Bokito, zeggen. “Ik heb
je gemist, kom eens.”

“Nee laat me snel even opruimen, dan kunnen we naar huis.”

Ik hoorde wat gerommel en toen.

“He Tan, heb je nu een mannelijke collega?”

“Nee hoezo?”

“Er staan hier een paar herenschoenen.”

“Ja, raar verhaal, die stonden van de week ‘s morgens buiten
voor de deur. Ik heb ze toen maar binnen gezet, voor als iemand er om komt
vragen.”

“Dure schoenen, zo te zien en … mijn maat. Ik ga ze
passen… Mooi die zijn voor mij.”

Een tijdje later.

“Tan kom eens, ik heb zin in je.”

“Laat me nou even.”

“Nee kom eens. Weet je nog dat we het hier gedaan hebben?”

Wat snibbig antwoordde ze. “Ja, maar toen waren we vijftien
jaar jonger en deden we het vaker.”

Ik hoorde voetstappen en wat gerommel.

“Nee Kees, laat dat.”

“Goddomme Tan. Zie je wel, je hebt er zin in. Je bent
hartstikke nat. Wacht even.”

Ik hoorde wat gerommel.

“Keeeeeees! Nee, straks thuis, misschien.”

“Kom op Tan, ik ben in maanden niet zo geil geweest. Voel
eens. Ouderwets hard.”

Stilte en daarna opnieuw gerommel en het geluid van dozen
die op de grond vielen.

“Je buik zit in de weg.” Er viel nog wat.

“Zie je wel, zo gaat het.”

Stilte. Ik vroeg me af in welk standje ze bezig waren. Hoe
neuken een klein dun vrouwtje en een grote aap met een dikke pens?

“Oh Tan.”

“Ja neuk me Ben. Goed hard, zoals in het begin.”

Waarschijnlijk van achteren, besloot ik, maar dan moet ze
wel ergens op staan.

Met gespitste oren en nog steeds met mijn kleren in mijn
handen op de pot gezeten, volgde ik het gebeuren. Af en toe hoorde ik het
geluid van op elkaar kletsende lichamen. Gadverdamme, hij wel de klootzak,
dacht ik. Plus al snel veel gesteun en gehijg. Bokito Kees ging te keer als een
beest. Nee meer als het spreekwoordelijke “hijgende karrepaard”. Ja lul, dacht
ik met jaloers leedvermaak, dat komt er van als je altijd maar met je vette
reet in een vrachtwagen zit. Straks begeeft je hart het. Mijn onbevredigde pik,
die op de pot zittend gekrompen was, groeide weer. Verdomme!, dacht ik, hem in
de hand nemend. Dan maar zo.

“Toe Ben, nog een paar harde stoten.

Hardere geluiden van op elkaar stotende lichamen.

“Oh, oh. ooooooh.”

Ze komt dacht ik, terwijl ik een laatste ruk aan mijn pik
gaf en mijn sperma op de toiletvloer spoot.

Ik hoorde ze uithijgen en aankleden en ik hoorde hem zeggen
dat ze het vaker moesten doen. Ze gaf geen antwoord, maar lachte wat schamper.

“Ik moet nog even pissen,” zei hij voordat ze weggingen.
Snel deed ik de deur op slot en ik ging op mijn hurken op de pot zitten. Even
later rammelde hij aan mijn deur.

“He Tan…”

“ Ja, een van de wc’s is kapot. Die houden we maar op slot.”

Terwijl naast me de pis in de pot kletterde dacht ik, pleur
nu eindelijk eens op klootzak, ik moet naar huis. Het stel vertrok. Gelukkig,
dacht ik, tot ik hem hoorde vragen.

“Moet je het alarm er niet op zetten?”

“Oh ja,” zei ze. “Bijna vergeten en op luide toon, “ze
hebben pas nieuwe bewegingsmelders geïnstalleerd. Alles wat groter is dan een
muis en beweegt wordt gedetecteerd.”

“Pieeeeeeeeeeep”

Klik, … stilte.

Daar zat ik op de wc. Ik kreeg het koud en kleedde me aan. Ze
zou nog wel terug komen. Maar hoe laat? Mijn telefoon lag in de auto lag. Niet
dat het wat uitmaakte, want wie had ik kunnen bellen? Het gaf me ruim de tijd
om na te denken over een goede smoes en hoe, zonder dat het opviel, op sokken
thuis te komen.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?