OBSESSIE Deel 1

Het kerstfilmpje en de gevolgen

Stoffel Johannes Punt is mijn naam. Met dank aan mijn
ouders. Hadden ze het oude van vader op zoon doorgegeven Christoffer
gehandhaafd, dan was mijn roepnaam Chris geweest. Nu was het Stoffer of Stoof.
Bij het voorstellen maakte ik er soms een grap van, ‘stoffel J. Punt, waar mag
ik hem zetten?”

Toen ik opgroeide en me realiseerde dat ik punctueler was
dan de meeste mensen en graag punten scoorde, vroeg ik me wel eens af of dat
door mijn naam kwam. Punctueel en goed kunnen rekenen, het bepaalde mijn
beroepskeuze. Ik ben accountant en een verrekt goede.

Waar ik minder goed in bleek te zijn was mijn
huwelijkstrouw. Jarenlang ging het goed en toen kwam die verrekte obsessie. De
diagnose was duidelijk, daar had ik geen psychiater of psycholoog voor nodig.
Ook geen artikelen op Internet, eerder het tegendeel Internet voedde mijn
obsessie.

Ik weet exact waardoor en wanneer het begon. December vorig
jaar, met de digitale kerstkaart van Jan voor de vriendenclub. Zo’n dertien in
een dozijn ‘grappig’ filmpje met een kerstwens. Vier vrouwen, met een ruim
voorkomen in Dirndl jurken en veel decolleté, die een kerstlied zongen.

‘stille Nacht, Heilige Nacht

Alles schläft, einsam wacht

nur das traute hochheilige Paar,

holder Knabe im lockigen Haar,

Schlaf in himmlischer Ruh

schlaf in himmlischer Ruh.”

Tot zo ver niets bijzonders, ware het niet dat ze al zingend
een striptease uitvoerden en dat ze alle vier enorme tieten hadden. Meloenen!

Daarmee begon mijn obsessie voor super grote tieten. Als
mijn Nelie zo plat als een pannenkoek zou zijn, dan was het verklaarbaar. Het
tegendeel, Nelie met wie ik al twintig jaar gelukkig getrouwd ben, heeft een paar
heerlijke flinke borsten. Groter dan mijn handen zeg ik wel eens tegen haar bij
het liefkozen. Ook het seksleven van Nelie en mij liet niets te wensen over.
Als er weer eens gemiddelden in het nieuws kwamen, dan keken we elkaar tevreden
met een blik van verstandhouding aan. Ons seksleven leed gelukkig niet onder de
obsessie, het werd er, wat mij betreft, door verrijkt. Het probleem was de
ontrouw en de consequenties daarvan.

De flinke borsten van Nelie haalden het niet bij de reuzen
tieten van de dames in het filmpje en zo begon het. Ik fantaseerde over die
joekels. Hoe het zou zijn om ze vast te houden en hoe het zou voelen met mijn
jongeheer tussen zulke borsten ingeklemd. Ik dagdroomde over het vanachteren
neuken van een vrouw met mega borsten en me daarbij vastklampen aan die
vleesklompen. Mijn favoriete fantasie was om bereden te worden door een vrouw
als in het filmpje. Ik op mijn rug liggend, de vrouw met sterke beenspieren
squattend over mijn pik. Op en neer, terwijl ik met mijn handen haar grote
openneer zwaaiende tieten liefkoosde.

Ik zocht op Internet naar foto’s en filmpjes van vrouwen met
reuzentieten. Het aanbod viel tegen, vooral toen ik kieskeurig werd. Het
moesten echte tieten zijn, geen siliconen en de dames mochten niet dik zijn,
hooguit volslank. De borsten mochten ook niet teveel hangen. Het moesten net
zulke borsten zijn als bij het viertal in het filmpje en dat aanbod bleek
schaars. Wat ik vond voorzag kortstondig in mijn obsessieve behoefte, maar
steeds was er na een tijdje de behoefte aan meer.

Gelukkig floreerde het seksleven met Nelie door de extra
inspiratie. Hoewel Nelie wel een paar keer vroeg waar ik in eens de ideeën
vandaan haalde. Ik had een smoesje verzonnen, over hoe ze me nog steeds
inspireerde en hoe ze met de jaren steeds aantrekkelijker werd.

“Je kijkt toch geen porno op de pc?” Had ze al een paar keer
gevraagd.

De zoektocht naar “materiaal” op Internet liep uit
de klauw. Het kostte te veel tijd en het werd gevaarlijk. Een van de kinderen
en een assistente op kantoor hadden me al bijna betrapt. Zelfs bij
opdrachtgevers op kantoor was er de neiging om even te zoeken en te kijken.

Mijn gedrag op straat was nog gevaarlijker, constant
speurend naar vrouwen met super borsten. Als de kinderen aan het sporten waren
dan zocht ik tussen de toeschouwers, in winkelstraten leek ik wel een roofdier.
Het escaleerde bij een bezoek aan de Hema. Naast Nelie liep ik door de Hema en
daar zag ik een verkoopster met een reusachtige voorgevel. Een blonde jonge
vrouw, een meisje nog eigenlijk, slank en super borsten. Haar borsten
schommelden, terwijl ze gehaast door de winkel liep. En ik? Ik vergat alles,
waar ik was en met wie ik was. Als een Zombie liep ik met haar op, met alleen
maar oog voor de bewegende borsten. Het eindigde toen ik over een bak met
sokken viel en door een bezorgde Nelie overeind geholpen werd. Gelukkig had ik
een smoes paraat, problemen bij een klant en in gedachten met een oplossing
bezig.

Ik besloot om af te kicken, geen porno meer en me zelf
dwingen om niet voortdurend rond te kijken op zoek naar grote borsten. Geen
porno meer, dat lukte met moeite. Het tweede deel van mijn voornemen faalde
hopeloos. Dat maakte dat ik besloot om me zelf te genezen. Eén keer vrijen met
een vrouw met super borsten, dan wist ik hoe het was en moest het over zijn.
Overspel als therapie. Misschien zou het mogen spelen met een paar XXL tieten
al voldoende zijn.

Hoe vind je als getrouwd man van vierenveertig een vrouw met
mega joekels. Een vrouw die ook nog bereid is om met je te vrijen. Punctueel en
analytisch als ik ben, besloot ik tot een gestructureerde aanpak:

– Nelie mocht
het nooit te weten komen en ze mocht er geen last van ondervinden.

– Op het
werk, in het dorp of op de vereniging, allemaal taboe. Veel te riskant.

– Geen
betaalde seks.

– Geen jonge
meiden en ook geen te oude vrouwen. Ergens tussen de dertig en vijfenveertig.

– Geen
ordinaire dellen.

Daarmee was geformuleerd wat ik niet wilde, maar dat bracht
een contact niet dichterbij. Hoe kwam ik in godsnaam in contact met geschikte
kandidates? Zo maar in de supermarkt of op straat aanspreken?, de moed daartoe
ontbrak me. Na lang nadenken bleef er niets anders over dan contactadvertenties
of dating sites. Het werd een contactadvertentie op een overspel site. Geen
romantiek bij kaarslicht en geen langdurige relatie, dan zou ik mijn lieve
Nelie te kort doen. Ik wilde maar een ding. Gratis dikke tieten zien;
vasthouden en vrijen met de kanjers in een hoofdrol.

Na een verkenning van de diverse aanbieders en een
kosten-batenanalyse werd het erocontact.nl. Een goede pakkende tekst opstellen
kostte moeite. Uiteindelijk koos ik voor een “recht voor zijn raap”
benadering. Geen omwegen, gewoon de vraag benoemen.

“Welke vrouw met grote borsten wil mijn dromen
werkelijkheid doen worden?

Man van 44; 1m.78; academisch niveau; zoekt vrouw van 30 tot
45 met minimaal cup D.

groot-liefhebber@gmail.com.”

Het liep niet storm met de reacties, het liep helemaal niet.
De enige reacties kwamen van vooral erg jonge dames die tegen beloning wilden
verwennen. Na een paar weken, ik dacht al na over een betere tekst, kwam er
alsnog een reactie. Ene Suri, ze wilde meer informatie en ze wilde een foto
zien. Over haar zelf schreef ze niets. Er kwam een email uitwisseling op gang,
waarin Suri veel vroeg en weinig prijs gaf. Zo weinig, dat ik het opgegeven zou
hebben, ware het niet dat Suri in haar tweede bericht haar bh maat vermeld had,
100F. Van bh maten had ik geen kaas gegeten, maar Google afbeeldingen bood
uitkomst. Joekels, zoals in de film. Ik overwoog te vragen of ze niet te veel
hingen, maar bedacht op tijd dat zo’n vraag kon afschrikken. Foto’s
uitwisselen, daar had ik al voor de vraag kwam goed over nagedacht. Snapchat en
een voor de gelegenheid aangeschafte tweede hands prepaid mobiel moesten mijn
anonimiteit waarborgen. Ik stuurde een selfie vanuit de beslotenheid van mijn
kantoor en in mijn accountantskloffie. Suri reageerde op de foto met:
“Oei, een sjieke blanke mijnheer.”

Blanke mijnheer? Daarop kwam haar foto. Ik zat klaar, om in
de me gegunde seconden haar borsten te kunnen beoordelen en toen kwam ze in
beeld. Een negerin, of zoals ik me zelf direct corrigeerde, een gekleurde
vrouwelijke medelander. Verbijsterd staarde ik naar haar gezicht, haar lippen
en haar kroeshaar. Pas, net voor de foto verdween, dacht ik er aan om naar haar
borsten te kijken. Een strak truitje bedekte een imposante voorgevel en weg was
de foto. Had ze nu wel of geen bh gedragen onder het truitje? Het zag er strak
uit.

Het uur daarna kwam er van werken weinig. Mijn punctualiteit
was even weg, mijn gedachten gingen steeds weer naar die paar seconden dat ze
in beeld was. Als ze geen bh aanhad, dan waren het geweldige stevige tieten.
Maar als ze nu wel een bh aanhad, dan waren het misschien omhoog gesjorde
hangers. En haar kont? Als ze Surinaams was, dan had ze misschien zo’n
formidabele kont en dat zocht ik niet. Een negerin? Ik realiseerde me dat ik op
porno sites altijd naar blanke vrouwen keek. Ik had er nooit zo over nagedacht,
vond ik donkere vrouwen aantrekkelijk? Ik kwam er niet uit en besloot om het ‘s
avonds te testen. Nog een keer porno kijken, naar een film met een donkere
vrouw en een grote cup-maat in de hoofdrol.

Later die dag tijdens een bespreking bij een opdrachtgever
begon er een telefoon te rinkelen. Niet de mijne dacht ik nog, die staat netjes
uit. Terwijl iedereen elkaar aankeek, realiseerde ik me dat het geluid uit mijn
tas kwam. Mijn stiekeme telefoon, daar had ik niet aan gedacht. Ik mompelde een
verontschuldiging en blozend viste ik het apparaat uit mijn tas. ‘Suri’, toonde
het scherm bij het uitzetten.

Die avond op weg naar huis belde ik Suri terug. Ze bleek een
zwoele hese stem te hebben. Haar lichte accent deed me vermoeden dat ze
Antilliaans was. Ze bleek ook erg direct. Ze noemde me Pakkenmans en ze
vertelde dat ze nog nooit een pakkenman als minnaar had gehad en dat ze ook
nooit een blank vriendje had gehad. Het gesprek duurde langer dan de autorit,
zodat ik buiten het dorp de auto in de berm moest zetten. Ze vroeg veel en
vertelde weinig. Uiteindelijk lukte het me om haar over te halen tot een
afspraak.

Die avond, teruggetrokken op mijn werkkamer om nog wat te
werken, vond ik een film met in de hoofdrol een donkere vrouw met mega borsten.
Afgezien van de dikke billen bleek het een geslaagde film en een geslaagd
experiment. Mijn groeiende erectie bewees dat mijn jongeheer kleurenblind was.
De film leverde ook nieuwe inspiratie op. Nelie had het er wel eens over om een
sportschool te gaan bezoeken. Die avond vertelde ik haar dat het me een goed
idee leek.

“Vooral voor je beenspieren,” zei ik zonder verdere uitleg.

Een week later was de afspraak in Theehuis Amelisweerd, aan
de rand van Utrecht. Voor mij dicht genoeg bij kantoor om niet te veel tijd te
verliezen en weinig kans om bekenden tegen te komen. Voor Suri, volgens haar
zeggen, op fietsafstand. Een flauwe opmerking over fietsende Antillianen slikte
ik op tijd in.

Ze was me voor, ze zat al in het restaurant en ze stond op
om me een hand te geven. Heel veel vrouw, dacht ik. Groot met de imposante
voorgevel van de foto, een slanke taille en daaronder brede heupen. Ze droeg
opnieuw een strak truitje en ze had een broek aan die om haar heupen en benen
spande. Met halfhoge hakken was ze langer dan ik. Ik schudde haar hand en deed
mijn best om niet te veel naar haar boezem te staren. Enigszins teleurgesteld
zag ik onder het truitje de aftekening van bh-bandjes. Die teleurstelling werd
meer dan gecompenseerd toen ik zag hoever de stof van haar truitje werd
uitgerekt. Mijn onopvallend bedoelde monstering mislukte jammerlijk.

“Gaan, we nog zitten of blijf je naar mijn meisjes staren?”

Betrapt, ik voelde dat ik bloosde. Meisjes?, zo zou ik ze
niet noemen.

Ze had me in verwarring gebracht, waardoor ik vergat om mijn
‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten’ act op te voeren. Voor het zitten
gaan draaide ze een kwartslag. Het gaf me de gelegenheid haar billen te
bekijken. Fors en rond en gelukkig niet van die billen als een bagagedrager.

Wachtend op de serveerster voor de bestellingen was ze me
voor met een openingszin. Ze nam me met een kritische blik op.

“Ik mis je stropdas Pakkenman. Ik had me er zo op verheugd
om hier met een man in een pak met stropdas te zitten.” In de auto had ik
bedacht dat ik zonder stropdas vlotter en relaxter zou overkomen en met haar
opmerking maakte ze dat ik me niet relaxed voelde. Ik wilde het initiatief
terug en vroeg haar, om iets meer over haar zelf te vertellen. Op het moment
dat ik het uitgesproken had, realiseerde ik me dat het er net zo uitgekomen was
als wanneer ik die vraag bij sollicitanten gebruikte. Ze keek me aan en begon
te lachen.

“Wat een geweldige openingszin! Jammer dat dit mijn eerste
date met een Hulanda (Hollander) is. Ben je altijd zo grappig?”

Die stomme griet bracht me in verwarring en mijn reactie
maakte het er niet beter op. “Hoe doen, eh… jouw soort mannen dat dan?”

Met een opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan.

“Eh…, ik bedoel, eh… ben je Antilliaans of Surinaams?”

“Ik ben geboren in Amsterdam.” Zei ze met een plagende
glimlach. Gelukkig kwam op dat moment een serveerster de bestelling opnemen.
Zodra de serveerster weg was vroeg Suri.

“Wil je weten hoe Antilliaanse mannen met een vrouw
aanpappen? In ieder geval niet op jouw manier, meer van, -zeg schatje, wat zie
je er leuk uit-, of -Mi Dushi, wil je wat van me drinken?-”

Dus gewoon recht voor zijn raap, begreep ik.

“Lekker stuk, ik ben blij dat ik hier met je zit.” Ze begon
te lachen.

“Goed zo, je bent een snelle leerling.”

Ze vroeg me naar de reden van de, zoals zij het uitdrukte,
“rare advertentie” en ik besloot de waarheid te vertellen over mijn obsessie en
de oorzaak. Dat maakte dat ze het filmpje wilde zien. Ik pakte mijn mobiel,
zette hem aan en zocht het filmpje op. Terwijl het koortje begon gaf ik mijn
mobiel aan Suri. Het koortje zong en stripte.

‘schlaf in himmlischer Ruh” zongen ze toen de
serveerster met de bestelling kwam. Ze keek nieuwsgierig over Suri’s schouder
op het schermpje en toen naar de grote borsten van Suri. Lachend zette ze de
drankjes neer. Met een ernstig gezicht keek Suri het filmpje uit.

“Mijn meisjes zijn mooier,” zei ze bij het teruggeven van
het mobieltje.

Suri vertelde uit zichzelf dat ze samenwoonde met een
vriend, een Arubaan, met wie ze twee kinderen had. Ze was er achter gekomen dat
de “traido”, de vuile verrader een bijvrouw had. Ze besloot haar
verhaal met “en daarom neem ik een bijman. Door een blanke Hollander te nemen
pak ik Ernest dubbel.” Ze zag mijn blik. “Ho, ho, ik weet nog niet of ik jou
als bijman wil. Ik doe marktonderzoek.” Ze wilde van alles over me weten. “Je
moet niet tegen me liegen, daar hou ik niet van,” zei ze met een strenge stem.
Mijn huwelijk, of ik kinderen had, mijn werk. Ze gaf me weinig kans met
versluierde antwoorden, ze bleef maar vragen. Verdorie, dacht ik nog, sukkel
daar gaat je voorgenomen anonimiteit.

Ze vroeg nadrukkelijk of ik eerder een bijvrouw had gehad.
Die vraag kon ik naar eer en geweten negatief beantwoorden. Daarop vertelde ze,
nooit een bijman gehad te hebben, wel vroeger meerdere vriendjes tegelijk. “We
zijn dus bijmaagd.” Dat was het moment waarop de serveerster langs kwam om te
vragen of alles naar wens was en besmuikt giechelend weer vertrok om met haar
collega’s een verhaal te delen.

Op mijn vraag, hoe ver ze met haar marktonderzoek was, vertelde
ze dat ik de eerste kandidaat was. Ze vroeg of ik als “blanku” wist hoe een
bijvrouw behandeld wilde worden. Hè, dacht ik, is er een handleiding voor de
behandeling van minnaressen? Verrast keek ik haar aan.

“Om een bijvrouw tevreden te houden moet je haar cadeautjes
geven.”

Hoezo cadeaus? Cadeaus kosten geld. De accountant in me werd
wakker en in gedachten ontstond er een overzicht met de activa en passiva van
zo’n relatie.

“Dat geldt dan zeker ook voor een bijman? Die krijgt ook
cadeautjes.”

Met een meewarige blik keek ze me aan. “Je begrijpt het
niet. Voor een bijman is de omgang met de vrouw het cadeautje.”

Door mij vertaalt als: ‘seks in ruil voor cadeaus’ en in
strijd met mijn voornemen, geen betaalde liefde. Op mijn vraag, wat voor
cadeaus bijmannen zo al geven, was het antwoord, dat het van de begeerlijkheid
van de vrouw afhing en van de financiële positie van de man.

“In jouw geval, een man in een sjiek pak en met een vrouw
als ik,” daarbij legde ze zonder op de restaurant bezoekers te letten even haar
handen op haar borsten, “is om te beginnen een mooie gouden ketting wel op zijn
plaats.” Dit wordt niets, dacht ik en ik besloot het gesprek zo snel mogelijk
te beëindigen. Dat lukte moeizaam, Suri rekte het gesprek en stond er op om mee
te lopen naar mijn auto. Ze wilde mijn auto zien. Met een handdruk en een
gelogen “ik bel je,” was ik eindelijk van haar af.

In de auto op de terugweg naar kantoor, dacht ik na over een
andere manier om boezemvriend van een vrouw te worden. Wel jammer, dacht ik nog,
wat een lijf!

Tegen de avond mijn bureau opruimend om naar huis te gaan,
zag ik onder in mijn tas de telefoon voor de stiekeme contacten liggen. Er was
een bericht van Suri.

“Was gezellig, wanneer weer?” Ik negeerde het
bericht. Terwijl ik die avond met Nelie vree, dacht ik aan de grote borsten van
Suri en hoe het zou zijn om die vast te houden. “He, Stoof, doe eens rustig
aan,” zei Nelie, “straks ben ik bont en blauw.” Beschaamd viel ik in slaap.

De volgende morgen, toch nieuwsgierig, ging in de
beslotenheid van de auto de stiekeme telefoon aan. Bericht van Suri: “Hi
Lover. Afspraak morgen?”

Mijn wil bleek minder solide dan de borsten van Suri. Ik
zwichtte en er volgde een afspraak, de volgende dag aan het eind van de middag.
Op weg naar Amelisweerd kwam ik langs een tuincentrum en impulsief besloot ik
een bos bloemen te kopen. Niks geen gouden ketting, dacht ik nog bij het afrekenen
van een bos gele rozen. Bij het uitstappen leek het ineens geen goed idee, de
bloemen meenemen het restaurant in of later bij het afscheid geven? Ik besloot
de bloemen mee naar binnen te nemen.

Suri was me weer voor en als begroeting kust ze me op mijn
wang.

“Goedmakertje voor je vrouw?” Vroeg ze op de bloemen
wijzend.

“Nee, attentie voor een mooie vrouw.”

“Slim van je, want gele rozen staan voor vriendschap.”

Ik keek haar verrast aan, van dat soort dingen had ik geen
verstand. Ze bleek in een bloemenwinkel te werken. Het gesprek verliep leuker
dan het vorige. Ze vertelde over haar werk, haar klanten en ook over haar
kinderen. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik van haar gezelschap en aandacht
genoot. De tijd vloog voorbij, er kwam helaas een eind aan doordat ze weg moest
om haar kinderen op te halen. Tot mijn verrassing kuste ze me vluchtig op de
mond voordat ze op de fiets stapte.

“Tot ziens Dushi.”

Ik wachtte nog even met wegrijden. Het was niet de kus, waar
ik onthutst van was, het was haar weelderige boezem die ze even tegen me
aangedrukt had.

Naar huis rijdend dacht ik na over hoe verder, over verder gaan
had ik geen twijfels meer. Ik besloot haar een berichtje te sturen met een
uitnodiging voor een nieuwe en langere afspraak. Tijdens het gesprek was me
opgevallen dat ze haar Antilliaanse accent alleen gebruikte als ze een effect
wilde bereiken. Ze had ook meer over zich zelf verteld. Gescheiden ouders,
afgebroken opleidingen en nu een deeltijd HBO studie naast een baan, de zorg
voor de kinderen en het huishouden. Antilliaanse mannen doen geen huishoudelijk
werk, had ze me uitgelegd. Er kwam een afspraak op haar vrije middag. Ze vroeg
me om haar met de auto op te halen, om de hoek van de straat waar ze woonde.

Over wel of geen cadeautje had ik lang nagedacht en gekozen
voor een doos chocolaatjes. Ik was iets te vroeg en keurig op tijd kwam ze
aanlopen. In de achteruitkijkspiegel zag ik haar aankomen. Deinende borsten,
geen bh. Een om haar heupen en dijen spannende legging en hele hoge hakken. Ze
stapte gehaast in.

“Vooruit rijden,” zei ze, toen ze zonder verdere begroeting
naast me schoof.

Ze kon me wat. Mijn ogen gingen eerst naar de aftekening van
haar tepels in de stof van het truitje voordat ik optrok. De wijk uit rijdend
en stuiterend over een verkeersdrempel bewogen haar borsten. Dat maakte dat ik
bij de volgende drempel extra gas gaf.

“Klojo, doe eens rustig.” Gevolgd door, “wat gaan we doen?”

Zo snel mogelijk aan je dikke tieten zitten, dacht ik, maar
dat hield ik voor me. Het kostte me moeite om naar de weg, in plaats van naar
haar borsten te kijken.

“Wil je naar het Panbos bij De Bilt voor een wandeling?”

“Met deze hakken?” Zei ze, de stoel naar achteren schuivend
en haar voet optillend.

Die hakken had ik al gezien. Mijn blik bleef in haar kruis
hangen, daar waar de legging over haar venusheuvel spande.

“Je hebt gelijk, dat is niet handig,” zei ik teleurgesteld.
De wandeling en mijn plan voor op een stil plekje in het bos gingen niet door.

Nadenkend over een alternatief was ze me voor. “Bioscoop, we
gaan naar een film. Mag ik je telefoon even?”

Zonder er bij na te denken gaf ik mijn telefoon aan. Ze
zocht even.

“We gaan naar de bioscoop langs de snelweg in Ede, ken je
dat?”

Regelmatig was ik er langs gekomen, zonder er ooit ‘in’ geweest
te zijn. Ik schudde nee en vroeg naar wat voor film ze wilde. Het bleek een
romantische komedie te zijn. Gadver, dacht ik, maar met de gedachte dat het
donker kansen bood zei ik, “prima.”

“Leuke vrouw en kinderen heb je,” zei ze toen ze de telefoon
teruggaf. Sukkel, dacht ik.

Van het parkeerterrein naar de ingang babbelde Suri over
films die ze had gezien en ik vermaakte me door naar haar schuddende borsten en
haar billen te kijken. Een oud deuntje kwam in me op. ‘Baby let your blue jeans
talk’. Dat gesprek boeide me meer dan haar geleuter over films en sexy acteurs.

“Luister je wel naar me?”

Bij het binnenlopen van de bioscoopzaal zei ze op strenge
toon, dat ik in het donker mijn handen huis moest houden. Verloren middag,
dacht ik.

De film was wat ik er van verwachtte. Wat ik niet meer
verwacht had waren aanrakingen. In haar enthousiasme over het stupide verhaal
legde ze af en toe een hand op mijn arm of op mijn been en ze leunde soms, voor
zover de stoelen het toelieten, even tegen me aan. Na lang aarzelen en na de
tweede keer dat ik haar hand op mijn been voelde fluisterde ik in haar oor,
“mag ik ook een hand op jouw been leggen?” Ze keek opzij en zei, “natuurlijk
mag dat, maar verder handen thuis.”

Voorzichtig legde ik een hand op haar dijbeen. Wat een
dijen, als ze die om mijn hoofd klemt dan…, en zo dwaalde mijn aandacht
verder van de film af.

De hand op haar dij en de afleiding die dat bood beviel goed
en een tijdje liet ik het daarbij. Tel je zegeningen. Mijn hersenen vonden het
rationeel zo wel voldoende, ‘helaas’ ging mijn hand zijn eigen gang. Zachtjes
knijpen in haar vlezige dij, geen reactie, een stukje naar de knie en weer
terug, geen reactie. Een stukje naar haar kruis en actie, jammer! Een hand werd
boven op de mijne gelegd en zo werd een verdere kruistocht voorkomen. Ze zei
niets, ze keek voor zich uit naar de film en na een minuutje haalde ze haar
hand weg. Ik zag dit als, weliswaar geen aanmoediging, maar ook geen bezwaar om
door te gaan. Mijn hand schoof iets verder tot in haar lies. Daar stopte ik om
te wachten hoe ze zou reageren en om te verzitten. Dat verzitten was nodig om
mijn pik ruimte te geven. De warmte van haar dij had een aanmerkelijke groei
bewerkstelligd. Ze liet mijn hand ‘rusten’ en legde haar hand weer op mijn
been. Actie? Dacht ik. Haar hand schoof omhoog naar mijn kruis. Ik hield mijn
adem in. Even kneep ze door de stof van mijn broek in mijn erectie. Direct
daarna verdween haar hand en werd mijn hand uit haar lies geplukt.

“Genoeg zo,” fluisterde ze. “Ik wilde even testen of de oude
haan nog werkt.”

Oude haan? Dacht ik verontwaardigd. Ik ben hooguit tien jaar
ouder. Het zat me de rest van de film goed dwars.

De filmzaal uitlopend maakte ze het goed, ze ging achter me
lopen en ze sloeg haar armen om mijn middel. Ik voelde haar borsten tegen mijn
rug drukken. In mijn oor fluisterde ze, “Bij het naar binnen gaan keek je naar
mijn kont, nu kijk ik naar de jouwe.”

In de auto terug naar Utrecht knaagde de opmerking weer en
ik vroeg naar haar leeftijd. Ze bleek elf jaar jonger. Op haar wedervraag,
waarom ik dat wilde weten, kwam ik terug op haar opmerking. Dat maakte haar aan
het lachen. Er is een Antilliaans spreekwoord “Gai bieu ta traha sòpi
stèrki.” Ik keek haar niet begrijpend aan, waarop ze vertaalde. “Van oude
hanen kan men sterke soep trekken. Ervaring komt met de jaren.”

Minnaar of soephaan? Ik wist niet hoe het bedoeld was, als
compliment voor mijn erectie of vond ze me te oud? En hoezo mocht zij wel
testen en ik niet. Misschien waren het wel siliconen borsten? Eigenlijk wist ik
door het prachtige deinen wel beter, maar toch. De chocolaatjes! Voor me zag ik
de afslag naar Tankstation Oudenhorst bij Veenendaal. Mijn beurt, dacht ik en
met een ruk aan het stuur kon ik nog net de afslag nemen.

“Wat doe je, waar ga je heen?”

“Ik ben mijn cadeautje voor je vergeten.”

Ik stopte tussen twee vrachtwagens en gaf haar de feestelijk
verpakte doos. Met een blije verwachtingsvolle blik scheurde ze het papier van
de doos.

“Chocolaatjes!” klonk het verbaasd en teleurgesteld. “Ben je
daarvoor gestopt?”

Oei, dacht ik, misschien toch niet het goede moment om met
mijn voorstel te komen om haar borsten te testen. Aan de andere kant. Zoals het
liep werd het ook niets. Dus deed ik mijn voorstel. Zij had mijn pik getest en
ik wilde even haar borsten voelen. “Quid quo pro,” en per slot van
rekening was het nog een dure doos ook.

Ze reageerde niet boos of verontwaardig op mijn Antilliaanse
directe aanpak. Ze dacht na en kwam met een vraag.

“Ken je het spreekwoord, “pay peanuts, get monkeys?” En
zonder een antwoord af te wachten. “Je mag even aapjes kijken.” Ze pakte de
rand van haar truitje en rekte de stof ver uit om het truitje over haar borsten
omhoog te trekken. Ze gunde me een korte blik op twee magistrale mooie grote
borsten. Voordat ik kon reageren ging het truitje weer omlaag. Verdorie, dacht
ik, was dit het? Haar korte show was niet onopgemerkt gebleven. Naast de auto
stond een vrachtwagenchauffeur, met opgestoken duim. Die klojo keek gratis
terwijl ik een middag bioscoopbezoek en een doos chocola geïnvesteerd had. Ik
sloeg aan het rekenen. Een doos chocolaatjes van € 14,95 voor een seconde
kijken. Dat extrapolerend naar haar borsten vast houden of mijn jongeheer
tussen haar memmen laten klemmen, dan… Al rekenend reed ik weg van het
parkeerterrein.

Mijn berekening werd door Suri verstoord, “wat is er
Stoffel? Je bent zo stil. Ben je teleurgesteld, vond je ze niet mooi?”

Naar waarheid antwoordde ik, dat ze een geweldig fraai stel
borsten had en dat ik ze graag zou aanraken. Ze was even stil, om daarna mijn
rechterhand van het stuur te pakken. Haar hand stuurde mijn duim en wijsvinger
naar een in stof verhulde tepel. Ik kneep er in, rolde de tepel tussen mijn
vingers en voelde hoe haar tepel verstijfde. Net als mijn pik, ik floot tussen
mijn tanden en dacht na over waar de volgende afrit was.

“Lekker?”

Retorische vraag, ik maakte mijn hand los van de hare om zo
veel mogelijk borst vast te pakken. Had ik maar grotere handen, wat een tiet!

Niet te hard knijpen… Zo is het genoeg. Doe nu maar weer
twee handen op het stuur.” Daar bleef het die dag bij. Om de hoek bij haar huis
kreeg ik bij het afscheid weer een kus op mijn wang. Naar huis rijdend dacht ik
aan het spreekwoord van een kinderhand die gauw gevuld is.

Die avond, tijdens het vrijen met Nelie, konden Nelie’s
borsten de vergelijking met die van Suri niet aan. De helft in volume en minder
stevig. Terwijl Nelie sliep lag ik nog lang te denken en dat leidde tot een
besluit. Toch maar investeren in Suri door een gouden ketting of zo te kopen.
Het betasten van haar borst had me gretig naar meer gemaakt. Als ‘return on
investment’ moest een ketting toch minimaal een wip kunnen opleveren. Met die
gedachte kwam de slaap.

De volgende dag ging ik op zoek naar een geschikte ketting
en ik schrok me rot van de prijzen. Uiteindelijk bood een webwinkel met
erotische sieraden uitkomst. Het werd een ketting met een hanger. De hanger was
bijzonder, een voorover gebogen knielende naakte vrouw met haar achterste
uitdagend omhoog. Precies zoals in mijn favoriete standje. In goud 259 euro en
in double 79 euro. Het werd double. Af te halen op een afhaalpunt in de buurt
van kantoor.

Toen ik haar de volgende woensdagmiddag ophaalde, was ze
gekleed op een boswandeling. Sneakers, spijkerbroek en dit keer had ze gekozen
voor een ruimvallende blouse. Om mijn aandacht niet af te leiden? Goed voorbereid
wachtte ik haar op. Een rugzakje met drinken; een stiekem van zolder meegenomen
picknickkleed en voor de gelegenheid aangeschafte condooms. Standaard condooms
in een voordelige grootverpakking, dat scheelde aanmerkelijk in de stuksprijs.

We wandelden en kletsten. Ik deed mijn best geduldig te zijn
en niet te snel voor te stellen om de picknickdeken uit te spreiden. Een heel
half uur hield ik dat vol, tot er een plekje kwam dat ideaal leek. Gelukkig
voelde Suri er voor om even te gaan zitten. Zo ontstond de ideale gelegenheid
om mijn genereuze cadeau te voorschijn te halen. Suri toonde zich blij verrast
en vond de hanger ‘grappig’. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Gevolgd
door, “wacht even, zo komt de hanger beter uit.” Ze knoopte haar blouse los en
een rode super formaat bh werd zichtbaar.

Ze zag mijn blik, “ je bent net een klein kind. Help me maar
met mijn blouse, dan mag je daarna mijn bh los maken.”

De ketting bleef even liggen. Het onthullen en in volle
pracht bewonderen van haar monumentale borsten had voorrang. Ik verslond ze met
mijn ogen. Mijn handen ondernamen eindelijk de gedroomde ontdekkingsreis, haar
borsten werden gekoesterd door er zo veel mogelijk van in mijn handen vast te
pakken, door ze te strelen en er zachtjes in te knijpen. Ik genoot van de
stevigheid en van haar geil makende grote donkere tepels. Met mijn neus in de
diepe kloof tussen haar borsten voelde ik ze tegen mijn wangen drukken. Wat een
weelde. Ik deed een stapje terug om ze nogmaals in volle glorie met mijn ogen te
verslinden. Suri legde haar handen onder haar borsten en nodigde me uit om haar
tepels te kussen, de vervulling van een maandenlange verwachting. Bij de
gedachte, en nu mijn broek uit en mijn snikkel tussen die borsten, riep Suri me
tot de orde. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Dat deed ik met enige
tegenzin, mijn beknelde pik klopte in mijn broek en ik wilde verder. De hanger
verdween in de diepe donkere vallei tussen haar borsten. Ze boog haar
bovenlichaam en plagerig liet ze de hanger heen en weer slingeren. Uit de
vallei in de vallei, heen en weer. Het was hypnotiserend en ik wenste mijn pik
in die vallei. Ze verbrak de hypnose door me te kussen en nu vol op de lippen.

“Dank je wel voor het cadeau. Is het echt goud?” Ze zag mijn
aarzeling. “niet liegen!”

Ik bekende dat het double was.

“Oh,” zei ze met teleurstelling in haar stem, “je bent
gierig. Nou ja, je bent in ieder geval eerlijk.”

Ze kuste me weer en nu langer. Onze eerste echte voluit kus,
met haar tong in mijn mond en haar tieten tegen me aan. Al kussend knoopte ik
mijn overhemd los om haar borsten tegen mijn blote bast te voelen, het prikken
van die grote harde tepels tegen mijn borst. De druk in mijn broek deed me
vermoeden dat het mijn grootste en hardste erectie sinds maanden was. Ik wreef
al kussend met mijn kruis tegen haar buik. Suri verbrak de kus en kneep door de
stof van mijn broek heen in mijn pik.

“Ik heb altijd Antilliaanse vriendjes gehad en een keer een
Surinamer, nu wil ik zien of het waar is over de pikken van negers en blanken.”

Met wat ik voelde dorst ik iedere vergelijking aan, maar dat
boeide me niet. Ik dacht maar aan een ding, mijn pik de vrijheid geven en dan
tegen haar huid aan. Ik maakte mijn broek los en trok de band van mijn slip
omlaag. Mijn pik veerde de buitenlucht in en werd opgevangen in de handen van
Suri. Ze pakte hem keurend en testend vast.

“Hm…, niet kleiner en ook niet groter… Gewoon”. Zei ze
plagerig.

Laat maar lullen, dacht ik, naar beneden kijkend. Het is een
super erectie en nu tussen die joekels. Met een welgemeende lofzang op haar
borsten en na nog wat gesabbel op haar tepels kreeg ik haar zo ver dat ze ging
liggen. Suri met nog steeds haar broek aan en ik met haastig verder
uitgetrokken kleren. Ik ging op haar zitten en schoof naar boven zodat mijn
gezwollen pik tussen haar borsten kwam. Terwijl Suri met haar handen het
weelderige borstvlees tegen mijn pik drukte, schoof ik heen en weer. Het was
een heerlijk gevoel, de streling van haar donkere fluwelen huid langs mijn pik.
Ik voelde mijn zaad opkomen. Veel te vroeg, maar ik kon niet stoppen. Dit was
een droom die in vervulling ging, ik schoof door. Suri dacht dat het voorspel
was en ik, ik dacht niet meer, ik schoof en genoot. Maandenlang, vanaf het
kerstfilmpje, had ik naar zo’n moment toegeleefd. Heel even kwam de gedachte
aan uitstel in me op. Ik keek omlaag en dat deed hem, het ongelofelijk geile
gezicht van mijn al vocht lekkende pik tussen die mega tieten. Er viel niets
uit te stellen, het viel niet te stoppen, er was geen houden aan. Suri voelde
aan wat er dreigde te gebeuren. Ze liet haar borsten los en probeerde me van
haar af te duwen. Het was te laat, ik spoot. Een eruptie van kleverige witte
klodders. Mijn kwak spoot tegen haar kin en deels landde het op haar gezicht. Het droop vanaf de
landingsplaatsen omlaag in haar hals.

Ze duwde me van zich af en terwijl ik nagenoot van de
ontlading, begon ze me uit te schelden. “Klootzak,” noemde ze me en ze
vergeleek me met een stomme puber. “Doet jouw soort, dat altijd zo?”

Tissues in de rugzak, daar had ik niet aan gedacht. Galant
bood ik haar mijn sokken en onderbroek aan om het sperma af te vegen. Ze koos
voor wat mos. Daarna wilde ze weg, naar huis. Mijn verontschuldigingen en
pleidooien voor een herkansing werden afgekapt met, “breng me naar huis,
sukkel.”

Het werd een stille terugtocht zonder vervolgafspraak. Op
een verontschuldiging via mijn stiekeme telefoon, kreeg ik geen reactie. Er
ging een week zonder contact voorbij en in gedachten schreef ik Suri af. De ‘verlies
en winst rekening’ die ik maakte pakte ongunstig uit. Ondanks dat ik lekker
klaar gekomen was, waren de kosten te hoog geweest voor maar een keer spuiten.

Had ik het daar maar bij gelaten.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?