De reis of de
bestemming?

Deel 4

Af en toe een
bui

Paula werd wakker doordat Peer haar wakker schudde. “Half vijf,
opstaan. Ik heb al water opgezet voor koffie.”

Nog slaapdronken kwam ze overeind en stommelde naar het toilet.
Terwijl ze urineerde realiseerde ze zich dat ze de afgelopen nacht als een lang
getrouwd echtpaar knus naast elkaar en zonder seks geslapen hadden. Haar slipje
ophijsend hoorde ze Peer vertellen over hoe moe hij zich gisteravond gevoeld
had. Zal hij gedachten kunnen lezen? Dacht ze. Peer vertelde dat hij de vorige
avond helemaal leeg was. “Niet lichamelijk moe, maar geestelijk uitgeput.
Terwijl we onze mensensmokkel uitvoerden, zat ik denk ik in een roes. Met Dil
en Abdul veilig afgeleverd, voelde ik me gisteravond uitgeput.”

Paula beaamde een zelfde gevoel gehad te hebben.

“En nu?” vroeg ze.

“Voldaan, een gevoel dat het zo goed is.”

Na een snelle slok koffie werd de motor gestart en de boot losgemaakt
van de ankerboei. Ze voeren weer. De zeilen werden gehesen. Met de motor
zachtjes mee draaiend voeren ze nog in het donker de Medway af. In de
Thamesmonding bij Sheerness begon het licht te worden en er kwam meer wind. De
motor kon uit en Paula toverde oud brood en kaas in een koekenpan om tot tosti
’s. De wind werkte mee en ter hoogte van Margate overlegde Peer met Paula over
een lange zeildag naar Nieuwpoort of vroeger aankomen in Duinkerken. Paula koos
voor Nieuwpoort. Voor Peer aanleiding om de helmstok aan Paula te geven en een
cd op te zoeken. Even later klonk uit de kajuit:

“Wanneer de
Noordzee koppig breekt aan hoge duinen

En witte
vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen

Wanneer de
norse vloed beukt aan het zwart basalt

En over dijk
en duin de grijze nevel valt

Wanneer bij eb
het strand woest is als een woestijn

En natte
westenwinden gieren van venijn

Dan vecht mijn
land, mijn vlakke land”

Paula keek verrast op, vooral toen die rare Hollander mee begon te
zingen. Ze aarzelde even en daarna zongen ze samen het refrein mee.

Dan vecht mijn
land, mijn vlakke land”

Later die dag, Peer aan de helmstok en Paula in een boek verdiept,
kreeg Peer een ingeving.

“Zeg Paula.”

Na bijna een week samen voelde ze aan dat er iets bizars ging komen. “Ja
Plop.”

“Jammer dat we niet verder de Thames op naar Londen zijn gevaren.”

“Oh ja, waarom?”

“Dan passeer je net voor Londen bij Greenwich de 0-meridiaan en dat is
net als de evenaar passeren, maar dan in lengterichting. De evenaar passeer je
van Noord naar Zuid en de 0-meridiaan van Oost naar West.”

“Ja, dat begrijp ik, en?”

“Zeelui die voor het eerst de evenaar passeren worden ontgroend.”

Paula die al vermoedde welke kant dit gesprek op zou gaan, antwoordde
voorzichtig. “Oh ja?”

“Dan komt Neptunus aan boord.”

“Plop veranderd in Neptunus, dat kan ik volgen. Wat gaat Neptunus dan doen?”

“Scheren en inwijden,”

“We zijn de O-meridiaan niet gepasseerd en van mijn haar blijf je af.”

“Wel bijna gepasseerd en je hebt je zo’n goede zee-vrouw getoond, dat
ik vind dat je een inwijding verdiend hebt.”

“Mooi niet, ik heb wel eens afbeeldingen van Neptunus gezien en daarop
had hij lang haar. Je lijkt er niet op.”

“Wacht maar, wil je me de dweil aangeven?”

Met de dweil op zijn hoofd speelde Peer voor Neptunus en drong hij aan
op het afscheren van het driehoekje haar op haar venusheuvel. Paula speelde het
spel mee en haalde zijn toilettas uit de kajuit. Ze trok haar broek en slipje
uit en Peer spoot scheercrème op haar onderbuik en smeerde het uit.

“En nu mijn scheermes zee-vrouw!”

Paula lachte en zei, “je denk toch niet dat je me met een scherp mesje
op een deinende boot gaat scheren, terwijl je met één hand moet sturen. Ik doe
het zelf wel, dan mag je toekijken.”

Dat strookte niet met Neptunus zijn plan. Hij droeg Paula op om de
helmstok over te nemen en staand te sturen. Met Paula aan het roer ging hij op
zijn knieën zitten en begon hij het driehoekje haar weg te scheren. Heel
voorzichtig onder het toeziend oog van Paula.

“Let op je koers zee-vrouw.”

Klaar met scheren pakte Neptunus een handdoek om de restanten
scheerschuim weg te vegen. Hij ging weer op zijn knieën zitten om zijn handwerk
van dichtbij te inspecteren.

“Mooi glad, nu even testen.” Hij streek er met zijn vingers over en
drukte toen een kus op haar venusheuvel.

“En? Vroeg Paula.

“Het smaakt naar zeep en vrouw. Zilte vrouw en daar is Neptunus gek
op.” Hij likte over haar poes en kwam overeind om haar te kussen. “Proef maar.”
Terwijl ze kusten vingerde hij haar. Paula begon zwaar te ademen en vergat op
haar koers te letten. Peer brak het vozen en kussen af en nam de helmstok over.
“Nu het laatste deel van de inwijding. Dat moet iets nieuws zijn, anders is het
geen inwijding. Buk eens voorover en laat je gatje zien.”

“Oh nee, manneke. Dat gebeurt niet!” Paula herinnerde zich een eens en
nooit meer poging van Pieter. Na jarenlang zeuren en aandringen had ze
toegegeven. Toen hij haar kontgaatje binnen wilde dringen had het ontzettend
pijn gedaan. Ze was verkrampt en ze had gehuild. Hij wilde toen toch nog
doordrukken en ze had hem uitgescholden en een klap gegeven. Daarna had hij het
gelukkig nooit meer geprobeerd. Toen uiteindelijk uitkwam dat hij van twee
walletjes at, vermoedde ze dat hij zijn pik vaak in andere donkere gaten had
gestoken.

Peer lachte. “Nee gekkerd, dat doen we niet. Beroepsdeformatie van
Neptunus, doordat zeelui vroeger altijd mannen waren. Wil je bij me op schoot
komen zitten?”

Peer trok zijn broek en onderbroek uit en ging zo zitten dat Paula bij
hem op schoot kon komen. Ze ging met haar gezicht naar hem toe op zijn
bovenbenen zitten en pakte zijn omhoogstekende pik vast. Ze boog het geval
omlaag, richtte en schoof wat naar voren om de top van zijn pik in haar te
krijgen. “Hm…,” zei Peer toen ze verder naar hem toe over zijn pik schoof, tot
ze niet verder kon. Hij schoof haar truitje omhoog om haar tepels te kunnen
liefkozen. Met één hand sturend en de andere hand voor haar tepels, gaf hij
zich over aan het genot.

Paula wist vanaf het moment dat hij over ontgroenen begon, dat het op
seks zou uitdraaien en ze had, na het goed aflopen van het smokkelavontuur,
behoefte aan de ontlading die goede seks biedt. Ze was opgewonden geraakt door
het scheren en vooral toen hij haar poes kuste en haar liet proeven hoe geil ze
was. Ze schoof over zijn harde knoeperd heen en weer. Na een week met Peer wist
ze dat hij niet vroegtijdig zou komen. Hij zou op haar orgasme wachten en dan
voor een toegift zorgen. Ze werkte zich rustig heen en weer schuivend naar een
orgasme. Peer stelde haar niet teleur, toen ze kwam trok hij haar met zijn
handen op haar billen zo ver mogelijk over zijn pik. Hij hield haar zo vast en
genoot van het samentrekken van haar bekkenspieren om zijn pik.

Hij liet haar even bijkomen en vroeg haar of ze zo nog een keer wilde
of een ander standje.

“Nu mag jij aan het werk,” zei ze. Ze ging van hem af en ging door
haar knieën zakkend, om op Peer ’s pikhoogte te komen, voorover gebogen staan.
Peer ging staan en met één hand de helmstok vasthoudend stuurde hij zijn pik
terug in haar warme natte gleuf. De boot was een tijdje niet koersvast, Peer
zijn stoten waren dat wel. Harde stoten schuin omhoog en ze troffen doel.
Helemaal naar binnen tot zijn kloten tegen haar kont tikten en weer terug en
opnieuw. Paula jubelde en Peer gromde toen hij voelde hoe zijn zaad omhoog kwam
en begon te stromen. Na zijn zaadlozing bleef hij lekker, met zijn pik diep in
haar, tegen haar billen aan staan. Helaas begon het zeil begon te klapperen en was
hij genoodzaakt bij te sturen, waardoor hij zich terug moest trekken. Paula kwam
langzaam overeind en draaide zich naar Peer om. Ze wilde net, dat was lekker
Plop, zeggen toen hij met zijn vinger over de binnenkant van haar dijen streek.
Ze keek en zag hoe hij met een grijns een gelekte klodder sperma van haar
dijbeen schraapte. Met een zwaaiende beweging van zijn hand schudde hij het
overboord van zijn vinger.

“Offer voor Neptunus, het vermengde geil van man en vrouw, daar is hij
gek op.”

“Lekkere zotte kop,” zei Paula.

Ze losten elkaar aan de helmstok af en ze lazen en kletsten wat. Paula
had al een paar keer nieuwsgierig geprobeerd meer over Peer zijn leven te weten
te komen. Hij praatte over van alles, behalve over zijn huwelijk en zijn werk,
maar af en toe liet hij wat slippen. Paula vroeg hem naar zijn beroep. “Constructieadviseur.”

Paula vroeg door.

“Vooral fundaties.”

“Oh,” zei ze lachend “daarom weet je zeker alles van heipalen?”

“Ja,” zei hij, “dat is mijn sp…, hoe raad je dat zo en waarom lach
je? Oh shit, nee ik bedoel echte heipalen.”

Tegen de avond kwamen ze in Nieuwpoort aan. Ze maakten snel de boot
aan kant en gingen uit eten. Peer dronk bier en Paula ging aan de wijn. Ze
namen er de tijd voor en bespraken hun avontuur. Paula kwam nog eens terug op
waarom hij Dil en haar zoontje wilde wegbrengen. Peer keek haar aan en tastte
in zijn broekzak om twee kiezelstenen te voorschijn te halen.

“Opgeraapt toen ik in Engeland de rubberboot terug het water in duwde.
Een voor jou en een voor mij, als herinnering,”

Paula keek hem verrast aan.

“Er is een lied van Bram Vermeulen en Paul de Leeuw heeft het ook
gezongen. Ik weet niet of het in Vlaanderen ook bekend is. Als ik me het goed
herinner dan is de tekst:

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Wij hebben een steentje verlegd in een rivier. In een snelstromende
rivier van vluchtelingen en ellende, blatende politici en geen oplossing. In
die rivier hebben wij een steentje verlegd. “

“Onderweg heb ik me wel een paar keer afgevraagd wat me bezielde.”

Reagerend op de vragende blik van Paula ging hij verder. “Ik denk twee
dingen. Enerzijds, een daad stellen in een wereld waarin iedereen een mening
heeft over vluchtelingen en bijna niemand iets doet.”

“En de andere reden?”

“Persoonlijk, toen ik met deze reis begon zat ik met mezelf in de
knoop. Ik had actie nodig om daaruit te komen en aan me zelf te laten zien dat
ik nog ergens voor sta. En jij?”

“Vooral medelijden en als ik eerlijk ben ook een beetje zucht naar
avontuur en dat werd door jou aangewakkerd.”

Na nog een slok wijn zei Paula. “Dank je wel voor de steen en het
verhaal. Ik ga deze steen koesteren. Het lied ken ik niet, maar ik ga het zeker
opzoeken. Denk je dat ze gelukkig worden in Engeland?”

“Ik weet het niet. Ook in Engeland zijn ze ongewenste vreemdeling. Het
enige verschil met deze kant van de Noordzee is dat daar een grote Afghaanse
gemeenschap is. Laten we allebei contact met ze houden en hen volgen.” Terug
aan boord zochten ze hun kooi op en ze sliepen.

De volgende morgen, bestemming Zeebrugge en Paula ‘s laatste dag aan
boord, bleek het offer aan Neptunus niet geholpen te hebben. Het was windstil
druilerig weer. Peer was het eerst wakker. Hij hoorde de regen op het kajuitdak
tikken. Hij stond op, keek naar buiten en raadpleegde wat weerapps. Hij liet
Paula slapen en ging de wal op om verse broodjes te kopen. Bij terugkomst rook
hij vers gezette koffie.

“Wordt zeker niets met dit weer?” Vroeg de zeevrouw met een week
ervaring. Peer probeerde haar nog over te halen een dag langer te blijven,
zodat hij haar de volgende dag zeilend naar Zeebrugge kon brengen. Paula legde
uit dat ze dat niet kon maken, te meer daar ze als vrouw in scheiding de
zekerheid van haar baan nu hard nodig had. Ze moest met de kusttram terug.
Voordat ze op de tram stapte had ze een goed alternatief voor de laatste
zeildag samen. Na het ontbijt stelde ze Peer voor om te gaan douchen, daarna
had ze een verrassing, zei ze.

“Samen douchen?” Vroeg Peer.

“Nee geilaard, dan is het geen verrassing meer.”

Na het douchen wachtte Peer voor het havengebouw tot Paula klaar was
en ze samen terug konden lopen. Peer, met een vermoeden van wat ze als
verrassing in petto had, sloeg zijn arm tijdens de wandeling om haar middel.
Paula beantwoorde het gebaar en liet al lopend haar hand afzakken en stak hem
in de band van zijn shorts om hem in zijn kont te knijpen. Terug op de boot
sloot Peer de luiken terwijl Paula de gordijntjes sloot. Peer trok snel zijn
kleren uit en keek verrast toe toen Paula haar hemdje en broek uittrok.

“Het was maar voor even, dus ik heb maar geen ondergoed aangedaan.” Ze
kneep in zijn paraat staande pik en bukte zich om, even plagerig kort, zijn
eikel tussen haar lippen te nemen. Ze trok een dekbed uit de voorkajuit en
spreidde die uit op de vloer.

“Wil jij gaan liggen?” vroeg ze.

Benieuwd naar welk standje ze in gedachten had ging Peer liggen. Ze
ging schrijlings op zijn borst zitten en zei, “dit is onze laatste keer. Ik wil
dat je me, als afscheid extra verwend.” Ze schoof naar voren tot ze met haar
poes op zijn mond zat. Peer kuste het inmiddels vertrouwde terrein. Ze taste
achter zich en pakte zijn stijve vast en begon hem te strelen. Voor Peer het
signaal om aan de slag te gaan. Hij drukte zijn tong in haar natte doos en
begon haar clit te likken. Paula genoot, ze liet zijn pik los en concentreerde
zich op haar genot. Peer hoorde en voelde hoe ze genoot, dat maakte dat hij
zich aan een experiment waagde dat al dagen eerder tijdens het vrijen in hem
opgekomen was. Hij stopte met likken en bewoog zijn lippen om op haar forse
clit te gaan sabbelen. Haar onderlichaam begon te schokken en ze kwam met een
ongecontroleerde gil klaar. Geslaagde proef, dacht Peer.

Hij let haar kittelaar los en Paula schuurde nog een paar keer met
haar natte lekkende poes over zijn gezicht. Daarna ging ze op hem liggen en
kuste ze hem.

“Hm…, dit was heerlijk. Nu jij, hoe wil je me hebben?”

“Van achteren, mag dat?”

Paula kwam overeind en ging op haar knieën zitten. Ze twijfelde over
wat hij met ‘van achteren’ bedoelde. Zou hij toch anaal willen? Ze voelde zich
zo geil dat ze dacht, toch nog een keer proberen nu ik zo nat ben? Hoe zal het
voelen? Het maakte haar niet uit. Ik ben zeiknat en geil en wil dat ding in me.
Ze voelde even iets van teleurstelling toen ze zijn eikel tussen haar
schaamlippen naar binnen voelde glijden. Dat gevoel was direct weg toen hij
doordrukte en haar helemaal vulde. Hij pakte haar heupen vast en stootte steeds
zo diep mogelijk.

Peer rook haar geile vrouwelijkheid en hij genoot van de streling van
zijn pik door haar vaginawand. Paula voelde hoe hij al neukend haar heupen
losliet en haar tepels vastpakte en ze voelde zijn ballen tegen haar aantikken.
Ze begon te kermen. Ze kwam en ze ging op haar buik liggen. Peer stootte nog
een paar keer en liet zich toen kreunend op haar zakken. Zo bleven ze liggen
tot Peer merkte dat zijn gekrompen lid uit haar glibberde. Hij kwam overeind en
zei. “God mens, dat was lekker.”

Paula voelde aan dat het afscheid ook het einde van hun korte
verhouding was. Hoewel hij niet over zijn vrouw praatte, had ze uit een paar
terloopse opmerkingen gecombineerd dat hij naast problemen op zijn werk ook een
huwelijkscrisis had. Ze had gezien dat hij de laatste twee dagen begonnen was
vaak zijn telefoon te pakken.

Ze hadden email adressen uitgewisseld en afgesproken elkaar op de
hoogte te houden, hoe het ze verder in het leven verging en over wat ze van Dil
hoorden. Ze was hem dankbaar voor het avontuur en vreemd genoeg had ze door die
rare ontrouwe vent weer vertrouwen in mannen gekregen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit
verhaal?