De reis of de
bestemming?

Deel 2

“Een rug
van hoge druk trekt zuidwaarts”

De volgende morgen om half acht stapte Paula aan boord met een
rugzakje en een grote zak met opschrift van een bakker, “traktatie,” zei ze.

Er was zoals voorspeld weinig wind en na buiten de havenhoofden de
motor uitgezet te hebben zeilden ze langs Blankenberge en De Haan naar
Oostende. Paula bleek het zeilen geweldig te vinden en toonde zich een
weliswaar onervaren, maar leergierig bemanningslid. Peer ontdooide door de
spraakzame en goedlachse Paula aan boord. In de middag voer hij dicht langs het
staketsel van de pier de haven van Oostende in. Het was druk op de pier.

“Als je nu zwaait, dan zwaaien ze terug,” daagde Peer Paula uit. Het
werkte Paula zwaaide als een vorstin en het werd beantwoord. “Koningin Paula,”
zei ze.

De boot aan kant, zochten ze een terras op de kaai op. Paula
trakteerde. Met Paula aan de mosselen en Peer aan een gebakken pladijs vertelde
Paula dat ze het geweldig gevonden had. Peer had al een vermoeden, hij lachte
haar toe en vroeg, “wil je verder mee Sidonia?”

“Ja, kan dat Plop en wil je me alsjeblieft nooit meer Sidonia noemen?
Zo groot zijn mijn voeten niet.”

Paula had nog een week vrij van haar werk. Ze ging die avond met de
tram terug naar Zeebrugge. Peer liep net haar mee naar de tramhalte en kreeg
bij het afscheid een kus op zijn wang. Paula regelde dat de buren voor de
planten in het appartement van haar nicht gingen zorgen. Twijfelend over haar
impulsieve actie en over wat ze aan boord aan kleding nodig zou hebben, pakte
ze een rolkoffertje in.

Peer had de boot klaar liggen voor vertrek. Zou ze terug komen?
Misschien niet, ondanks de gezellige dag gisteren. ‘Als ze niet terug komt, dan
ga ik alleen verder’, dacht hij terwijl hij om de 5 minuten op de klok keek. Ze
kwam terug.

Eenmaal de haven uit, pakte Paula haar koffertje uit om zich op
aanwijzingen van Peer in te richten. Bij het opbergen van haar spullen kwam ze
vrouwelijke toiletspullen tegen. Dus toch getrouwd of een vriendin, dacht ze. Omdat
het voor het eerst sinds weken een warme dag was kwam ze in bikini weer te
voorschijn.

“Zeg Peer, toen ik mijn spulletjes opruimde zag ik shampoo. Waarom
gebruik jij met je kale kop shampoo?”

Peer begon te lachen en wilde zeggen, voor mijn schaamhaar. Naar haar
bovenstukje kijkend zei hij, “waarom gebruik jij een bovenstukje?”

Ze keek hem verbouwereerd aan, herpakte zich en zei, “omdat ik tieten
heb. Kijk maar, ze zijn wel niet groot, maar het zijn tieten.” Ze trok haar
bovenstukje omlaag en gunde Peer een heel korte blik op haar borsten. Peer zag
in een flits een paar parmantige kleine tietjes met grote roze tepels. Lekkere
tietjes en tepels om op te knabbelen, dacht hij. Maar afblijven, ik doe aan
onthouding.

“Ik neem het terug, het is een fraai stel,” zei hij naar waarheid

Achteraf dacht Paula na over wat haar bezield had. Zij, die nooit
topless ging, om aan een man die ze pas anderhalve dag kende, haar borsten te
laten zien. Het was niet plagerig bedoeld en ook niet omdat hij even sneu keek,
toen ze zijn kale kop noemde. Ze voelde zich wel uitgedaagd door die opmerking
over haar bovenstukje, maar dat was ook niet de reden. Waarschijnlijk was het
de behoefte om hem te shockeren, hij was immers zelf zo direct.

Er was weinig wind en ze kwamen niet ver die dag die dag. Ze genoten
van de voorjaarszon. Ter hoogte van Middelkerke zag Peer wat badgasten het
koude Noordzeewater trotseren. Dat bracht hem op een idee.

“Ik ga even zwemmen,” zei hij.

Bevreemd, keek Paula hem aan, “en ik dan? Laat je me alleen op de
boot, als jij het water in gaat?”

Peer legde uit dat hun vaart zo gering was dat hij de boot zwemmend
bij kon houden en dat hij voor de zekerheid altijd een lange lijn met een
boeitje achter de boot hing. “En op zee zwem ik altijd naakt,” zei hij, zijn
kleren uittrekkend. Paula verborg niet dat ze nieuwsgierig toe keek.

“Oh” zei ze, “daarom gebruik je shampoo.” Gevolgd door, “je bent niet
overal een kabouter.”

Die laatste opmerking kwam aan en Peer voelde dat zijn lid opstandig
werd en zich niets aantrok van zijn celibaat besluit. Het koude Noordzeewater
bood uitkomst. Hij liet zich via het zwemtrapje op de spiegel in het water
zakken. Tering, dacht hij, dit is koud. Hij zwom even met de boot mee en liet
zich toen aan het touw voorttrekken. Het hele bad duurde maar een paar minuten.

Paula hield de helmstok vast en keek naar Peer die achter de boot
hing. ‘Gekker dan dit kan het niet worden,’ dacht ze. Ik topless en nu met een
nagenoeg vreemde naakte kerel die me een boot toevertrouwd. Hij heeft wel een
lekker lijf voor zo’n oude vent. Hoe oud zal hij zijn? Straks vragen. Strak en
gespierd, geen sportschooltype, meer de spieren die je van werken en
duursporten krijg. Jammer van al dat haar, gelukkig niet op zijn rug, dan zou
hij op een gorilla lijken. Het leek even of hij een erectie ging krijgen. Hoe
groot zou dat ding kunnen worden? Bij Pieter kostte het haar de laatste jaren
veel moeite om zijn plasser te laten groeien. Ze had soms gedacht, dat hij
misschien beter een pilletje kon nemen. Ze had het nooit durven voorstellen.
Had ik die klootzak maar wel willen kwetsen.

Toen hij uit het water klom reikte Paula hem een handdoek aan.
Toekijkend hoe hij zich afdroogde, zei ze, “toch een kaboutertje, ik wist het
wel. Zal ik warme koffie maken?”

‘s Middags voeren ze de monding van de IJzer op naar een van de
jachthaven in Nieuwpoort. Paula stond er op om die avond voor hen te koken en
dat maakte dat ze samen de stad ingingen om boodschappen te doen. ‘We zijn wel
een bijzonder stel’, dacht Peer onderweg, stevig doorstappend om de lange Paula
bij te houden. Het zal me niet verbazen als ik straks iemand iets hoor roepen
over ons lengteverschil.

Voor het slapen gaan had Peer aangeboden om zijn slaapplaats, in de af
te sluiten voorkajuit, aan Paula te laten. Dat wilde ze niet, “dat was zijn
plek.” De hondenkooi in het achterschip bleek te kort voor Paula’s lengte, en
zo werd een van de banken in de kajuit Paula’s slaapplaats. Met haar voeten
onder de kaartentafel lukte het.

“Zo heb je ook meer privacy,” zei Peer. “Ik slaap naakt, maar dat is
voorin en daar heb jij geen last van.”

Paula dacht er de volgende morgen aan terug. Ze werd heel vroeg, bij
het eerste ochtendlicht, wakker van gestommel. Toen ze haar ogen open deed zag
ze Peer uit de voorkajuit komen. In zijn blote gat met een ochtend erectie. Ze
zag hem slaapdronken langs haar schuiven en de deur van het mini badkamertje
openen. Ik ben benieuwd hoe hij dat oplost, dacht ze. Staand laat zich dat
moeilijk richten en zittend krijgt hij hem nooit in dat kleine potje. De deur
ging dicht en even later hoorde ze wat onderdrukt gevloek. De deur ging open en
Paula, die zich slapend hield keek voorzichtig door haar wimpers toe. Peer
schoof zo zacht mogelijk het kajuitluik open en verdween aan dek. Lekker kontje
heeft de kabouter, dacht Paula, terwijl de ochtendstilte verbroken werd door
een spetterend geluid in het water. Een Hollandse manneke pis, dacht Paula,
toen ze haar ogen sloot om zich weer slapend te houden.

De wind was die dag gunstig. Ze zeilden Duinkerken voorbij naar
Gravelines, een klein plaatsje tussen Duinkerken en Calais. Peer had het
onderweg beschreven als pittoresk. Bij het zien van de grote kerncentrale in de
duinen twijfelde Paula aan zijn woorden. Eenmaal in de riviermonding gaf ze hem
gelijk en hoe verder ze het riviertje de Aa opvoeren, hoe enthousiaster ze
werd.

Die avond, tijdens een wandeling door het stadje vroeg Paula aan Peer
of hij het vervelend vond om er een dag te blijven en de volgende dag wandelend
de omgeving te verkennen. Peer had een hekel aan wandelen, maar het gezelschap
beviel hem goed. Met Paula aan boord, had hij veel minder last van somber zijn
en zijn neiging om ruzie te zoeken was weg. Hij zei, “ja.” Ze gingen uit eten
en deelden een fles wijn bij het eten en daarna nog een aan boord. Het werd
laat die avond voordat ze naar bed gingen. De volgende morgen was Paula laat
wakker geworden van geluiden op andere schepen in de haven en ze lag nog wat te
dommelen. Ze hoorde Peer het deurtje van de voorkajuit openen. Nieuwgierig of
er weer een voorstelling volgde, hield ze zich slapend. Ze zag Peer met zijn
blote gat naar haar toe uit de voorkajuit klimmen. Ze keek naar zijn harige
kont en wachtte tot hij zich zou omdraaien. Haar vermoeden werd bewaarheid.
Voor Peer zijn onderbuik priemde weer een stijve piemel schuin naar voren.
Impulsief stak ze haar hand uit en pakte het geval vast.

“Wat doe je?” Ze kwam zonder hem los te laten onder de slaapzak
vandaan. Peer zag dat ze niet meer dan een zwart slipje droeg

“Laat mij maar,” zei ze de voorhuid heen en weer schuivend. Ik merkte
gistermorgen dat je niet kon richten in dat kleine wc- tje en dat je aan dek
ging om te plassen. Dat kan je nu niet maken, de hele haven is al wakker.”

“Maar mijn onthouding!” Zei Peer, die verder braaf bleef staan. Het
kostte moeite, maar het lukte hem om niet zijn handen uit te steken naar haar
borstjes.

“Jij onthoud je, want ik doe het werk” zei Paula, die stevig doortrok.

Het golfde er uit. Deels op de vloer van de kajuit en deels op Paula’s
hand. Paula gaf nog een paar laatste rukjes en zei, “zo nu ga ik mijn handen
wassen, de rest mag jij opruimen.”

Na zijn blaas geleegd te hebben maakte Peer de vloer schoon. Paula
schoot een shirt en een broek aan en meldde dat ze ging douchen.

Zo, dacht Paula onder de douche, lang geleden dat ik een man
afgetrokken heb. Pieter hield niet van handwerk, wel van oraal. Als ik eerder
geweten had dat hij zich ook door mannen liet pijpen, dan… Erger nog, waar zal hij zijn worstje nog meer
ingestoken hebben? De vuilak had me wel een ziekte kunnen bezorgen. Flinke
klodders waren het. Ze dacht aan een verhaal dat ze ooit gehoord of gelezen had
over de sterkte van zaad. Dat als je lange draden kon trekken het sterk zaad
was, of zo iets. Wat zou ik gedaan hebben als Peer me net was gaan potelen?
Wegduwen en zeggen, dat ik daar niet van gediend ben? Knap is hij niet, wel
aantrekkelijk, als hij niet boos kijkt. Zal hij een goede minnaar zijn? Ach
wat, het was gewoon een daad van barmhartigheid.

Ze wandelden die dag heen en terug langs de oever van het bij eb
drooggevallen riviertje. Verder vertelden ze elkaar verhalen en luierden ze met
een boek. Peer zijn gedachten dwaalden regelmatig af naar eerder die ochtend.
Ik wilde het niet en het was bevrijdend, nee meer dan dat, het was lekker. Rare
meid die Paula, daarna deed ze of er niets gebeurd was. Tijdens het wandelen
kwam Peer even achter Paula te lopen en keek hij naar bewegende lijf.
Godverdomme nee, dacht hij toen hij ontdekte dat hij naar kont liep te kijken
en de gedachte in hem op kwam dat hij, die billen en die parmantige tietjes…
Ik wil dit niet, hij ging snel weer naast haar lopen. Peer ging die avond
douchen terwijl Paula nog een rondje om de haven liep. Klaar met douchen stond
Paula hem voor het havengebouw op te wachten.

“Peer kom eens. Ik wil je iets laten zien. Het is zo triest.” Ze nam
hem mee naar een bosje met struikgewas dicht bij de haven en ze ging hem voor
over een smal paadje. In het bosje stopte ze bij een primitieve tent. Voor de
tent zat een jonge vrouw met een klein kind van een jaar of twee op een oude
gebroken tuinstoel.

“Dit zijn Dil en Abdul en ze hebben honger.” Dil bleek redelijk Engels
te spreken. Op voorstel van Paula namen ze Dil en Abdul mee het stadje in om ze
te trakteren op een maaltijd. Dil droeg Abdul, totdat Peer haar vroeg of ze hem
vertrouwde, zo ja dan zou hij Abdul voor haar dragen. Ze keek hem lang aan voor
ze ja zei. Daarna ging ze achter hem lopen om hem in de gaten te houden. In het
Italiaanse restaurant, waar ze terecht kwamen, trokken ze zich niets aan van de
nieuwsgierige en afkeurende blikken. Terwijl Dil at en Abdul voerde, dronken
Paula en Peer een glas wijn en ze lieten Dil vertellen hoe ze hier terecht was
gekomen.

Dil was twee jaar terug, nadat haar man vermoord was, hoogzwanger
samen met haar broer uit Afghanistan gevlucht. Haar ouders leefden niet meer en
ze wilden naar een oom in Engeland. Ze waren nu al ruim een jaar in Frankrijk,
wachtend op een kans om naar Engeland te gaan. Tot voor kort had ze in een kamp
bij Calais gewoond. Haar broer had met een paar andere mannen uit het kamp werk
gekregen. In de tuinbouw, ergens in de buurt van Amiens. Zwart en er mochten
geen vrouwen mee. Zo kwam het dat zij alleen met Abdul was achtergebleven in
het kamp. Na een paar dagen was het lastigvallen door mannen in het kamp
begonnen. Ze was uit het kamp gevlucht. Als ze hun telefoon mocht gebruiken dan
kon ze haar broer bellen. Ze wilde ook graag haar oom in Engeland bellen en die
gerust stellen. Op de terugweg nam Paula kleine Abdul op haar schouders en
liepen Peer en Dil achter haar. Peer praatte verder met Dil over hoe ze in
Engeland dacht te komen. Ze hoopte dat haar broer zo veel ging verdienen dat ze
een smokkelaar konden betalen.

Peer luisterde en dacht na. Terug bij de jachthaven wilde Paula nog
wat voedsel en een half pak melk uit hun voorraad naar Dil in de primitieve
tent brengen. Peer ging niet mee. Hij dacht verder na en pakte uit zijn
gereedschapskist een meetlint om de bergruimten onder de kooi in het voorschip
op te meten. Bij terugkomst vertelde Paula dat ze morgen voor vertrek met Dil
naar de supermarkt wilde gaan om wat inkopen voor haar te doen.

“Goed”, zei Peer, zonder er met zijn gedachten bij te zijn.

“Wil je nog wat drinken Peer?” Geen antwoord.

“Peer?” Peer keek op.

“Ik heb een plan. Stel dat haar verhaal bonafide is, dan wil ik ze
helpen.”

“Hoe dan?”

“Ik denk er nog over. Het nummer van die oom in Engeland zit nog in
jouw telefoon, mag ik hem bellen?”

Het bleek een mobiel nummer. Peer belde de oom. Stap voor stap legde
hij uit wie hij was en dat hij wilde helpen. De oom reageerde door te zeggen
dat alle hulp welkom was en dat hij zijn familie graag bij zich wilde hebben.
Ze hielden al lang rekening met hun komst en ze konden een kamer op zolder vrij
maken. Peer vroeg de oom of hij WhatsApp of Telegram gebruikte en of hij hem zo
weer met een videogesprek mocht bellen. Peer legde aan Paula uit dat hij een
indruk van de oom en het gezin wilde hebben voordat hij verder ging. Het werd
een WhatsApp video gesprek. Oom bleek een sympathiek overkomende man van een
jaar of veertig. Toen Peer vroeg of hij zijn gezin en zijn huis mocht zien,
aarzelde hij. Totdat Peer uitlegde dat hij wilde zien of het allemaal bonafide
was en dat hij dan misschien Dil kon helpen. Een zoon kwam in beeld en na enig
aandringen tante, die nog haastig bezig was een hoofddoek vast te knopen. De
jongere kinderen lagen te slapen, schokkende camera, trap op. Voorzichtig
geopende deur en een slaapkamer met een bed met twee kinderhoofdjes boven de
dekens. Een beeld van een zolder met oude huisraad. En, op Peer’s laatste
verzoek, een beeld van het huis vanaf de straat.

Of Peer “satisfied” was?

“Yes.”

Daarop wilde oom weten hoe Peer ging helpen. Daar wilde Peer nog over
nadenken. Oom vertelde nog, dat als Peer een smokkelaar was, ze maar een paar
duizend pond konden betalen. Nee, Peer deed het niet voor het geld. Oom
bedankte hem en wenste hem veel wijsheid en Allah ’s zegen toe.

Na het gesprek beëindigd te hebben en reagerend op de nieuwsgierige
blik van Paula stelde Peer voor om eerst iets te drinken in te pakken. Nadat
Paula een fles wijn geopend had en twee glazen ingeschonken, keek ze Peer
verwachtingsvol aan.

“We brengen ze naar Engeland.”

“Hee…?”

“Ja, doodsimpel. Hiervandaan is het een uur of vijf varen naar
Ramsgate.”

“Je bent gek.”

Peer legde uit hoe hij het wilde aanpakken. Onder de kooi in de
voorkajuit zaten drie bergvakken, afgesloten met een deksels onder de
matrassen: een voor de watertank en twee voor bagage. Het schot tussen de
laatste twee kon hij er gedeeltelijk uitzagen om zo een grotere ruimte te maken.
In die ruimte zouden Dil en haar zoontje zeker passen. Dan moesten ze wel de
watertank grotendeels leegpompen, anders zou er te veel gewicht in het
voorschip zitten en dat zou kunnen opvallen.

“Ze hoeven alleen maar in de bergruimte te zitten bij vertrek,
aankomst en als er controle dreigt. Verder moeten ze de hele reis in de kajuit blijven.”

“En hoe dacht je ze in Engeland aan land te krijgen?”

“Oh gewoon in de haven en anders met de rubberboot naar de kust.”
Eerst morgen vragen of Dil het wil en of haar broer en oom ook willen dat ze
met ons mee gaan.”

Paula keek hem lang, zonder iets te zeggen, aan. Ze dacht na.

“Als je plan doorgaat, dan weet ik nog niet of ik mee ga. Ik wil er
over nadenken. Een stel is natuurlijk wel minder verdacht, dan een man alleen,
maar…” Ja, dacht Peer, die zijn oren sloot voor de mitsen en maren, vrouwen!

Wat een man, dacht ze. Hij blijft me verrassen. Nadat ik hem geholpen
had, met een uitgestreken smoel samen ontbijten en de hele dag doen of er niets
gebeurd is. Geen teder gebaar, geen bedankje, alsof hij iedere morgen zo zijn
gerief krijgt. De wandeling was prettig, dan is hij plezant gezelschap en praat
hij honderduit. Wat zal zijn achtergrond zijn? Hij gedraagt zich af en toe als
een lompe boer en dan in eens verrast hij met tederheid en acties die je bij
een lomperik niet verwacht. Bij Dil en haar zoontje toonde hij zich zorgzaam.
Zou hij kinderen hebben? Op zulke momenten vind ik hem aantrekkelijk. En dan
komt hij in eens met zo’n onbezonnen idee op de proppen. Mijn bezwaren leek hij
niet te willen horen.

“Laten we maar gaan slapen,” stelde Peer voor. Hij kleedde zich tot op
zijn slip uit en wilde de voorkajuit in gaan.

“Peer, kom eens.”

Tot zijn verrassing boog Paula haar hoofd naar hem toe voor een kus op
zijn lippen. “Omdat je zo zorgzaam was voor Dil en Abdul.”

Nog meer tot zijn verrassing, sloeg hij zonder er bij na te denken
zijn armen om haar heen en kuste haar terug met zijn handen op haar billen.

“Peer!” Peer schrok en stamelde een verontschuldiging. Zich met zijn
houding geen raad wetend verdween hij na een “welterusten” in de voorkajuit.

Peer kon niet in slaap komen. De gedachte aan de kus en hoe hij
gereageerd had bleef door zijn hoofd spoken. Voor als het avontuur door zou
gaan, probeerde hij na te denken over de aanpak van de reis naar Engeland. In
plaats daarvan kwam steeds de gedachte aan Paula boven en hoe ze hem
afgetrokken had. Met een geconcentreerde blik, had ze zonder hem aan te kijken,
hem klaar getrokken. Haar tieten zagen er stevig uit. Geil gezicht die kleine
puntige tietjes met die grote roze tepels. Hoe zou het voelen om ze vast te
houden? Hij fantaseerde over Paula met haar slipje uit. Zijn hand schoof onder
het laken om zijn erectie vast te pakken. Zachtjes rukken, misschien kon hij
daarna wel in slaap komen? Slappeling, dacht hij, zo blijft er niets over van
je besluit.

Trut, dacht Paula in bed. Het voelde goed, toen hij kuste. Ik had
niets moeten zeggen. Nu schrok hij van me en hij kroop in zijn schulp. Blijft
een vreemde vent, het enige ogenblik hondsbrutaal en avontuurlijk en het
volgende ogenblik in zich zelf gekeerd en bijna verlegen. Zo’n stoppelbaard op
mijn gezicht, dat ben ik al helemaal niet gewend. Hoe zou dat voelen als…
Stomme doos, niet aan denken. Ze ging met haar hand in haar slaapzak in haar
slipje en voelde dat ze nat was. Ze schoof de slaapzak omlaag en ze spreidde
haar benen wat om ruimte te maken voor haar vingers. Ze dacht aan zijn heen en
weer zwaaiende ochtend erectie. Hoe zou het zijn om met hem te vrijen? Niet de
verpieterde Pieterman, waar ze het de laatste tijd mee moest doen. Hoe zou het
zijn om hem in me te voelen, hoe zou het voelen als hij me opvult? Als ik me
zachtjes vinger en mijn lippen stijf op elkaar houdt dan.

Peer wilde niet rukken. Hij trok zijn onderbroek omhoog. Als ik
voorzichtig opsta en zachtjes de deur open maak, dan kan ik zonder Paula wakker
te maken mijn broek en mijn shirt pakken. Een stukje wandelen en dan zakt het
wel.

Heel voorzichtig maakte hij de deur open. In het maanlicht, dat door
het kajuitluik en de ramen naar binnen viel, zag hij Paula liggen. Ze was uit
haar slaapzak gekropen. Hij zag haar blote borsten en ze had haar hand in haar
slipje. Ze schrok, toen ze Peer zag kijken en ze schoot overeind.

“Peer, ik…”

“Jij hebt mij geholpen,” zei Peer, “mag ik jou nu helpen?” Zonder een
antwoord af te wachten raakte hij een van haar borsten aan en streelde haar
tepel. Paula ging weer liggen en Peer bukte zich voor een kus. Paula opende
haar lippen en hun tongen vonden elkaar. Ze sloeg haar armen om haar heen en
trok hem naar zich toe. Zijn hand gleed over haar slipje. ‘Nat kruis,’ dacht
hij, zal ze al even bezig geweest zijn? Hij streelde haar poes door de stof van
haar slipje en toen ze niet protesteerde en haar benen wat meer spreidde stak
hij zijn hand in haar slipje. Zijn vingers gleden langs een klein toefje haar
op haar venusheuvel naar haar natte spleet. Zijn vinger gleed naar binnen en
vond direct haar forse clitoris. ‘Joekel,’ dacht hij. Hij streelde haar clit
met zijn vinger en voelde hoe Paula zijn onderbroek omlaag deed en zijn pik
vastpakte. Hij stapte uit zijn broek en trok zijn vinger terug om Paula ‘s
slipje uit te trekken. Een getrimde poes werd zichtbaar. Een poes met flinke
schaamlippen en een klein driehoekje haar er boven. Mijn eerste keer in een
Vlaamse flamoes, dacht Peer. Hij legde zijn hand op haar poes en zijn
wijsvinger gleed opnieuw in haar vochtige opening. Hij hoorde Paula zuchten.
Terwijl hij haar clit streelde, kneedde ze zijn stijve pik met een hand en de
andere hand gebruikte ze om zijn zak vast te pakken. Ze stopte even en tilde
haar hoofd op om te kijken. Hij lijkt nog dikker dan vanmorgen, dacht ze,
vooral zijn eikel is dik.

“Toe, kom alsjeblieft op me liggen?”

Paula lag tegen Peer aan in zijn kooi in de voorkajuit. Na de seks was
haar slaapzak nat en kleverig geweest en zo was ze naast Peer voorin beland.
Terwijl ze langzaam in slaap wegzakte, dacht ze terug aan de seks. Ze had zich
schaamteloos laten gaan en ze had genoten. Nicht Kaat vertelde soms over haar
seksavonturen met wisselende mannen. Zij deed dat nooit, ze luisterde dan met
rode oortjes en een beetje jaloezie. Er viel met Pieter ook niet veel te
vertellen. Zou ze dit durven delen met Kaat? In gedachten beleefde ze het
opnieuw. Hij had het licht aangedaan voordat hij op haar kwam liggen. Hij wilde
haar zien had hij gezegd.

Het vingeren was lekker geweest en ze voelde dat ze zo een orgasme kon
krijgen, maar ze wilde hem in zich voelen, die grote stijve knuppel diep in
haar. Het was duidelijk dat hij dat ook wilde, niks geen geklets meer over
celibaat en onthouding. Ze had haar benen zo ver mogelijk gespreid op de smalle
bank en hij was op zijn knieën tussen haar benen komen zitten. Terwijl ze haar
bekken omhoog drukte, had hij zich laten zakken en zonder zijn hand te
gebruiken had hij zijn pik gestuurd. Ze had zijn eikel tegen haar schaamlippen
voelen duwen. Even had ze zich afgevraagd of het gevoelig zou zijn, die dikke
eikel en toen was hij al binnen. Hij was direct helemaal naar binnen gegleden,
hij vulde haar en het voelde… goed.

Het bewegen van zijn pik in haar, eerst rustig en daarna sneller
voelde geweldig. Door het vingeren was ze al zover op weg geweest dat ze al
snel een orgasme voelde opkomen. Ze probeerde niet te schreeuwen. Peer had het
aan haar gezicht gezien en “schreeuw maar,” gezegd. “Ze verstaan je toch niet,
ze spreken hier alleen maar Frans.” De zot. Ze was onbeheerst gillend klaar
gekomen. Hij had zijn knuppel teruggetrokken en was naast de bank gaan staan om
zich te bukken naar haar kutje. Met zijn lippen op haar schaamlippen had hij
met zijn tong haar clitje gelikt. Ze had zijn baardstoppels op de gevoelige
huid in haar liezen gevoeld. Het was sensationeel en ze had weer gegild. Daarna
had hij haar benen opgetild. Ze begreep wat hij wilde en ze had haar rug
gekromd en haar voeten tegen het kajuitdak gedrukt. Hij was terug op de bank gekomen
en steunend op zijn armen langs haar lichaam, had hij zijn pik tot vlak voor
haar open gapende kutje geduwd.

“Kijk,” had hij gezegd, “hoe mijn pik bij je naar binnen glijdt.” Met
haar hoofd zo ver mogelijk opgetild zag en voelde ze hoe zijn dikke pik weer in
haar kwam. Ze had hem heel diep in haar gevoeld. Toen hij begon te bewegen had
ze het niet meer. Ze was krijsend gekomen terwijl ze aan zijn schokken voelde
dat hij zich in haar leeg spoot.

Drie orgasmes op een rijtje, ze kon zich niet herinneren, dat ze dat
ooit met Pieter had gehad. Toch maar niet met Kaat delen, besloot ze net
voordat ze in slaap viel.

Peer hoorde aan haar ademhaling dat ze in slaap was. “Knus,” had ze
gezegd, toen ze zich naast hem nestelde en haar blote gat in lepeltjes houding
tegen hem aandrukte. Hij voelde zich loom en verzadigd. Toch kon hij nog niet
direct slapen. Hij genoot van het gezelschap van Paula en de seks was heerlijk
geweest, maar toch. De boot was altijd iets van Sjaan en hem samen geweest en
nu had hij met een andere vrouw seks aan boord gehad. Ze lagen in de kooi van
Sjaan en hem en dat voelde niet goed. Bij zijn avontuurtjes was het altijd
ergens anders geweest, nooit in het bed van Sjaan en hem samen. Een hotel, een
gehuurde boot, ergens buiten en zelfs in een lege ruimte op de zaak.

Paula werd wakker en voelde zich heerlijk uitgerust. Peer snurkte
zachtjes. Haar gedachten gingen terug naar de vorige dag; de heerlijke seks en
het bizarre avontuur dat Peer wilde ondernemen. Over de mogelijke reis naar
Engeland nadenkend, zag ze alleen maar bezwaren. Wat zal de straf zijn op
mensensmokkel? Aan de andere kant, over een maand ging ze haar vijfenveertigste
verjaardag vieren en haar grootste avontuur tot nu toe was haar mislukte
huwelijk. De vakanties met Pieter waren altijd naar “all inclusive
resorts.” Het enige, een beetje, avontuurlijke was de reis naar Mexico
geweest en dan nog alleen omdat de accommodatie zo slecht was. De herinnering
aan de steeds klagende Pieter bracht een glimlach op haar gezicht. Ze besloot
mee te gaan.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit
verhaal?