DE WETHOUDER,
deel 1

Vertwijfeld zat Han in de wachtkamer van de privékliniek in
Gronau te wachten. Hoe had hij zo stom kunnen zijn? Zijn opvoeding kwam boven:
God zal elke zonde die ooit begaan is straffen. Hij keek rond in de wachtkamer,
niemand lette op hem. Hij vouwde zijn handen en begon te bidden.

Han kwam uit een christelijk gezin en zijn vader was boer.
Nou ja boer, meer een vergaderboer. Terwijl boerend Nederland stopte met boeren
of aan schaalvergroting deed, was de vader van Han druk met vergaderen. In de
gemeenteraad, in het polderbestuur, in de diaconie en in het bestuur van de
christelijke school. Als er in de omgeving bestuurd en vergaderd moest worden
dan was de vader van Han er bij.

Al vroeg werd duidelijk dat Han net zo weinig met het boeren
had als zijn vader. Han ging naar de christelijke lerarenopleiding en belandde
in de voetsporen van zijn vader via de Plattelandsjongeren en de jongeren
afdeling van de partij in de gemeenteraad.

Na een keurige verloving trouwde Han met zijn Antje. Antje
en hij hadden elkaar op een EO-jongeren dag ontmoet. Na hun huwelijk namen ze
het ‘ga heen en vermenigvuldig u’ letterlijk en het zaad stroomde rijkelijk
over Gods akker. Dat maakte dat er kort na elkaar vijf kinderen werden geboren.
Na nummer vijf had de gynaecoloog nadrukkelijk geadviseerd om, vanwege ernstige
complicaties bij de geboorte van nummer vijf, van verdere zwangerschappen af te
zien. Gods akker werd dor en daarmee ontstond voor Johannes een probleem. Zo
lang de gemeenschap op voortplanting was gericht, was Antje er altijd voor in
geweest om op haar rug te gaan liggen en haar benen te spreiden. Paren voor het
plezier was voor Antje geen optie.

De politieke carrière van Han floreerde omgekeerd evenredig
met zijn seksleven. Toen Antje besloot om haar knieën verder stijf tegen elkaar
te houden, werd Han benoemd tot wethouder. Wethouder op zijn
vijfendertigste en het bracht Antje het aanzien waar ze stiekem altijd op had
gehoopt. Han gaf het leraarschap en het gedoe met vervelende pubers op en werd
voltijds bestuurder.

Als leraar en christelijk echtgenoot had Han nooit de
behoefte gehad aan flirten en ook nooit iets gemerkt van vrouwelijke
belangstelling. Antje was nooit in geweest voor variatie, gewoon op haar rug
was voor haar goed genoeg. Han was werelds genoeg om te weten van
alternatieven, maar zo lang hij zijn zaad kon lozen was het voor hem prima
geweest. Nu hij bij Antje niet meer aan zijn trekken kwam werd hij genoodzaakt
om aan zijn leuter te sjorren. Ter inspiratie keek hij op zijn studeerkamer
naar plaatjes en filmpjes. Wat een bron van inspiratie, een nieuwe wereld ging
voor hem open. Een wereld van geschoren poezen, standjes, seks met meerdere
personen tegelijk, en seks in alle mogelijke lichaamsopeningen.

Als drooggelegde echtgenoot kreeg hij noodzakelijkerwijs
meer oog voor vrouwen en hij ontdekte als wethouder het bestaan van een al lang
bekend en uitgebreid beschreven verschijnsel, namelijk ‘macht erotiseerde’. Na
een aanvankelijke worsteling met zijn geweten leerde hij dankbaar gebruik te
maken van geboden kansen.

Het zevende gebod was er in gehamerd ‘Gij zult niet
echtbreken.’ Toen ‘het probleem’ thuis groter werd, had hij Antje voorgesteld
om uit elkaar te gaan. Alsof er een bom in sloeg. Binnen een week zaten ze met
ouders en schoonouders plus de dominee in een familieberaad. Tijdens dat beraad
werd Han opnieuw duidelijk gemaakt, wat hij al lang wist, ‘dat wat God verenigd
heeft, dat scheidde geen mens’. Hij bleef bij Antje en verborg zijn escapades.

Vanuit de diaconie waren Han en Antje gevraagd om hulp te
verlenen aan mede christenen. Een uit Irak gevluchte Assyrische familie die in
de gemeente was komen wonen. Antje leefde zich er helemaal in uit en Han
leverde niet al te enthousiast wat hand- en spandiensten. Dat bleef zo tot er
een beroep op Han werd gedaan om te helpen met de komst van zus. Een jongere
ongetrouwde zuster van de Assyrische vrouw was nog in Irak en wilde naar
Nederland komen. Han ging aan de slag en verzorgde de communicatie met COA en
IND. Na een paar maanden kwam het verlossende bericht, het zusje mocht komen.
In de diaconie werd een inzameling gehouden voor reisgeld en Han regelde haar
komst en speelde voor chauffeur toen zus Asnath op Schiphol aankwam.

Ze is wel erg werelds gekleed, dacht hij toen er een jonge
vrouw in een korte rok en een strak, haar kleine borsten accentuerend truitje
in de armen van haar familie viel. Het samenzijn was van korte duur want Asnath
moest door naar Ten Apel naar het aanmeldcentrum van de IND. Een paar dagen
later kwam er bericht Asnath mocht voorlopig blijven. Voor ze naar een COA
locatie zou gaan mocht ze een paar dagen bij haar familie logeren. Het echtpaar
had die dag inburgeringscursus, Antje was druk met het vijftal, dus bood Han
aan om naar Ten Apel te rijden.

Asnath sprak gelukkig redelijk Engels en dat maakte dat ze
al voordat ze in de auto zaten uitgebreid in gesprek waren. Een gesprek waarin
Asnath herhaalde.

“You help my family, you are a good man.” Ja, ja, dacht Han
opzij kijkend en jij bent een lekker ding. “The good Lord, will reward you.”
Han, die langzaam maar zeker van zijn geloof aan het raken was, dacht nog, ‘en
hoe dan’?

Op Han zijn vragen wat Asnath in Irak gedaan had kwam als
antwoord. “Student and business woman.” He? Dacht Han en als reactie op zijn
verdere vragen zei ze. ‘computers’ en ‘entertainment business’. Han wist van de
papieren die hij had gezien dat ze zevenentwintig was en daarmee wat oud voor
een studente. Eerder weet hij dat aan de omstandigheden in Irak. Aan
nieuwsgierig doorvragen kwam hij niet toe, Asnath bestookte hem met vragen over
Nederland, zijn gezin, zijn geloof in de goede god en over hoeveel geld ze van
de Nederlandse regering ging krijgen. Han gaf het op, hij luisterde en gaf af en
toe antwoord. Na een half uur en bij de zoveelste dankbetuiging legde ze haar
hand op zijn bovenbeen.

Toen hij verrast opzij keek zei ze, “you help my familiy, I
help you.” Ze maakte zijn riem los en ze ritste zijn gulp open. Ze wurmde zijn
hard wordende pik te voorschijn en met zijn pik in een warme vrouwenhand nam
een verbouwereerde Han de afslag Staphorst. Hij dacht koortsachtig na en koos
bij een wegwijzer voor het bordje Zwartsluis. Met zijn kloppende pik in een
kleine vrouwenhand bracht Han de auto op een landweggetje tot stilstand.

“You like reward?” Schiet op, dacht Han en hij zei “Yes
please.” Asnath bukte zich en met haar gezicht in zijn schoot nam ze zijn geval
in haar mond. Han wist van de filmpjes dat hij zeker niet de grootste had, maar
het voelde nu wel als de hardste. Terwijl Han schaapachtig naar grazende koeien
in de weilanden keek, werd hij klaar gezogen. Toen Han voelde dat hij ging
komen, probeerde hij haar hoofd op te tillen en los te komen uit haar mond. Ze
liet hem niet los, ze hield haar lippen strak om zijn kloppende pik en zoog
verder. Han kon het niet meer houden en spoot in haar mond. Ze tilde haar hoofd
op, opende het portier en spuugde zijn kwakje naast de auto in het gras.

“Next time you help me, we fuck for reward,” zei ze toen ze
het portier weer sloot.

Die avond op zijn slaapkamer worstelde Han in gedachten met
zijn gelovige opvoeding en het klaar komen in een vrouwenmond. Hebreeën 13:4: ‘Het
huwelijk moet door iedereen in ere worden gehouden, en het echtelijke bed moet
onbezoedeld blijven. Gods oordeel zal komen over ontuchtige en echtbrekers’.

Na een paar dagen vertrok Asnath naar het AZC in Katwijk.
Antje die haar ontmoet had, vertelde Han, “een vrouw, die zich zo kleed die
deugt niet. Arme familie.” en ze vroeg naar de reis vanaf Ten Apel.

“Gewoon wat gebabbeld, over haar leven in Irak en haar
studie,” zei Han. “Ze kletste wel veel, haar mond ging maar op en neer,” voegde
hij er boosaardig aan toe.

Een paar maanden later op een zomerse middag. De Assyriërs
hadden een etentje georganiseerd voor al die lieve mensen die hun geholpen
hadden met hun huisvesting en de inburgering. Antje en Han waren van de partij.
Antje vanuit haar betrokkenheid met het gezin en Han vanwege kriebels in zijn
kruis. Hij hoopte Asnath terug te zien.

Ze was er, en hoe. Han zag hoe Antje haar met gefronste
wenkbrauwen opnam en met een zo ver mogelijk gestrekte arm een heel
afstandelijke hand gaf.

“Het lijkt de hoer van Babylon wel,” fluisterde Antje even
later in Han zijn oor. Han deed zijn best om niet te veel maar Asnath te
staren, het zweet brak hem uit en dat kwam niet alleen van de zomertemperatuur.
Asnath droeg een minuscuul kort broekje en een strak shirt, waarin haar kleine
puntige borsten en haar tepels duidelijk aftekenden. Ze droeg duidelijk geen bh
en in het strakke broekje zag Han geen randjes van een slipje. Terwijl hij haar
tersluiks opnam zag hij dat ze een duur uitziende ketting en horloge droeg.

Tijdens het eten vertelde de gastvrouw trots dat haar
geliefde jongere zus binnenkort zou gaan trouwen met een in Zweden verblijvende
verre neef. Ze wilden het huwelijk hier in de gemeente laten sluiten en
inzegenen. Ze vroeg of Han kon helpen met de formaliteiten en of Antje wilde
helpen met de voorbereiding. Han zag Antje rood worden en voor ze iets kon
zeggen, zegde hij zijn hulp toe. Antje kneep haar lippen op elkaar en keek
kwaad naar Han. Asnath bedankte ze beiden uitbundig en vertelde dat ze “so
excited was” en “that she could”nt wait till the wedding day was there.” Ze
keek Han aan en vertelde dat ze van haar zwager gehoord had dat hij een
belangrijk man in de gemeente was. Han straalde en stamelde, “yes I am.” Waarop
Asnath hem vroeg of hij haar vandaag de trouwzaal in het gemeentehuis kon laten
zien. “I am so anxtious.” Han vermeed naar Antje te kijken en zei dat het nu
wel kon. Hij haalde thuis zijn auto en de sleutels van het gemeentehuis en ze
gingen op weg. In de trouwzaal liep Asnath verrukt rond. Het was “splendid.”
Net toen Han teleurgesteld dacht, dit was het dan, zei ze. “I need a rehearsel”
en Han aankijkend, “you may kiss the bride.”

Vijf minuten later zat Asnath op de rand van de tafel, die
normaal gebruikt werd voor de trouwaktes. Haar broekje en slipje waren uit en
haar shirtje was omhoog geschoven. Tussen haar benen stond Han met zijn broek
op zijn enkels en zijn pik zo ver mogelijk in haar spleet.

Aangemoedigd door Asnath, “yes, yes fuck me,” stootte hij
heen en weer. Han was, met in zijn hoofd het vooruitzicht van een geweldige
neukpartij, in staat om zich te beheersen. Hij hielp Asnath naar een orgasme,
stootte door en net toen hij zelf wilde komen duwde ze hem weg. “Not in my
pussy, that is for my husband.” Ze pakte zijn pik vast en met een paar rukjes
liet ze hem op de tafel spuiten. Nee, een “again?” vond ze niet nodig.

Op de terugweg sluiks opzij kijkend zag hij Cartier op haar
horloge staan. Hij had van dat soort dingen geen verstand, maar wist wel dat
het heel duur moest zijn.

Nadat de kinderen die avond naar bed waren, heerste er een
ijzige stilte in de woonkamer van Antje en Han.

Ondanks het gemok van Antje genoot Han nog drie dagen na van
zijn avontuurtje. De vierde dag voelde hij ‘s morgens bij het plassen een
branderig gevoel en dat ging gedurende de dag niet over.

‘s Avonds, alleen in de badkamer, inspecteerde hij zijn pik.
Hij zag wat pus uit het piesgaatje komen. Jij grote lul, dacht hij. Hij sliep
slecht die nacht. Naar de huisarts? Dat kon niet, de huisarts was ook van de
kerk. Een andere huisarts? Niet in de gemeente, daarvoor was hij te bekend. Het
werd een dag met afgezegde afspraken, smoezen en een bezoek aan een kliniek net
over de grens in Duitsland.

Wordt vervolgd.

Tinus Boot