DE GLUURDER 2 POV

Plaagstootje na een geplaatst
verhaal op 15-02

Wat een stom wijf. Naar huis lopend kwam het besef dat ik
beter een condoom had kunnen gebruiken. Je wist maar nooit met zo’n type. Had
ik lekker geneukt? Ik twijfelde, een lekker lijf had ze wel die Veronica, of
hoe heette ze ook al weer. Super seks was het niet geweest, daarvoor had ze te
passief met haar gat naar achteren gestaan. Het valse had er te dik bovenop
gelegen. Nou ja, het was voor het goede doel. Thuis gekomen foeterde Bea me
uit.

“Stommerd, je had toch een condoom in je zak. We hadden
het nog zo besproken. De eerste paar weken kom je zonder bescherming niet in
me. Ik wil eerst zeker zijn dat je niets engs van dat mens hebt
opgelopen.”

Ik verweerde me door uit te leggen dat ik op dat moment geen
geloofwaardige sukkel geweest zou zijn, als ik een condoom te voorschijn had
gehaald. Gelukkig bedaarde ze daarna en toonde ze met een grijns de opnamen die
ze gemaakt had. Haarscherp waren ze. Veronica, of was het Veronique? Voorover
gebogen om iets uit de auto te pakken. Haar sletterig rokje omhoog, het
stringetje tussen haar billen.

“Kijk,” zei Bea inzoomend op haar nauwelijks
verhulde pruim. “Mevrouw, scheert of harst zich, maar niet goed
genoeg.” Ze zoomde in op een ontsnapte haar.

“En de geluidsopname?” Vroeg ik, het apparaatje uit
mijn zak halend.

“Luister, maar,” zei Bea, de recorder aanzettend.

– “Buurman, wat doet u nu?”… gelach, “dat mag u
niet doen” …. gegiechel – Bea spoelde door. – Kletsende geluiden en gesteun “…oh
buurman!” – En wat verder.
– “Nu al gekomen, jij had hoge nood, zeker lang
niet meer met je vrouw geneukt merk ik.”-

Het stond er op. Ons plan had gewerkt. We misgunden de
nieuwe buurvrouw haar plezier en haar handel niet, leven en laten leven. Alleen
niet bij ons in de buurt. Te veel mannenbezoek. Auto’s, die eerst drie keer langs
reden, voordat ze onopvallend opvallend geparkeerd werden. Nog even en het zou
politie aandacht trekken. Aandacht waar wij niet op zaten te wachten.

Vier jaar terug waren we hier gaan wonen. Een dorp tussen
twee grote steden, in een rustige buurt met vooral tweeverdieners die zich
voornamelijk met zich zelf bemoeiden. Ideaal rustig voor onze handel. -Online-
via het dark-web te bestellen en verzending vanaf wisselende adressen in de
steden.

Voor de buurt was ik Harry, afgekeurd vanwege een of andere
kwaal en een enthousiaste tuinier. We hadden uitgerekend dat als we het nog
twee jaar volhielden, we de boel konden opdoeken om te rentenieren.

Die Vera, of zo, dreigde roet in het eten te gooien. We
hadden haar zien smoezen met haar buren en er werd door haar en die buren op ons
gelet. Onwelkome aandacht.

We hadden vergeefs al plannen zitten bedenken om het mens
weg te krijgen, tot ze ons zelf op een idee bracht. Om de een of andere reden
begon ze steeds vaker als ik buiten was langs te paraderen in uitdagende
kleding. En als Bea niet in de buurt was begon ze over de heg onnozele
gesprekken, zoals.

“Goedemorgen buurman, mooi weer vandaag, he?” Als de
eerste regendruppels al bijna vielen. Of “moet even tanken,” alsof
mij dat wat interesseerde. Het was Bea die het door had.

“Verdorie Harry,” zei ze op een avond, “die
sloerie loopt je op te geilen, het lijkt wel of ze je wilt verleiden.” Waarom
ze dat zou willen was ons niet duidelijk. Ik ben geen Adonis en Bea waardeert
me om andere kwaliteiten. We kwamen er op uit dat het wel een weddenschap of zo
iets moest zijn. Waarschijnlijk met dat stelletje naast haar, ze liep er de
deur plat. Zo ontstond ons plan om haar een koekje van eigen deeg te geven. Door
haar in een huurauto te volgen was Bea er achter gekomen dat ze bij een bank werkte.
De website van de bank leerde dat mevrouw Veronique Desmet een fraaie functie,
met een mooie Engelse naam had. Ze zouden daar wel niet van haar bijverdienste
weten. Haar herenbezoek werd gefotografeerd, plus de kentekens van de auto’s.
Het materiaal stapelde zich op, dat en de beelden en de geluiden van de
verleiding moesten volstaan.

“Eerst koffie,” zei ik tegen Bea, nadat we de
opnamen samen bekeken en beluisterd hadden. “Dan gaan we bedenken, waar en
wanneer we haar onder druk zetten.”

“Jawel,” zei Bea, met een plagerige grijns, “mijnheer
heeft zich ontspannen en zijn zak geleegd en nu verlangd mijnheer koffie.”

“Goed,” zei ik, “mijn beurt. Wil je
thee?”

Nippend van haar thee zette Bea de oogst aan beelden en
geluiden op haar laptop. Over haar schouder keek ik mee. Ik wilde net naar de
keuken lopen om opnieuw in te schenken toen ik de slettebak ons tuinpad op zag
lopen. In haar hand had ze wat papieren. Ze had zich omgekleed in een zediger
pakje, dat we haar eerder naar haar werk hadden zien dragen.

“Die komt als geroepen,” zei Bea, die er op stond
om open te doen. Ik wachtte in de kamer.

“Goedemiddag mevrouw,” hoorde ik Veronique zeggen.

“Ach buurvrouw, wat een leuk dat u op bezoek komt. Ik
ben Bea, komt u alstublieft binnen.” Er viel even een stilte.

“Eh, ik wil over uw man praten.”

“Ja natuurlijk, maar dat kan toch ook binnen, gezellig
met een kopje thee of koffie.”

Achter Bea aan kwam ze de kamer in. Ik stak mijn hand uit.

“Dag, Veronica, is het he? Dat is snel. We hebben nog
maar net afscheid genomen.” Ze keek me verrast aan en keerde zich naar
Bea.

“Mevrouw, uw man is een gluurder en hij heeft mij
lastig gevallen.”

“Zo, zo,” zei Bea, “dat is niet netjes,” haar
aanmoedigend om haar verhaal te vertellen. Ze vertelde dat ik haar steeds met
mijn ogen volgde als ze buiten was en hoe naar ze dat vond. Dat ze er echter
voor de goede verstandhouding in de buurt geen punt van wilde maken en daarom
steeds vriendelijk groette. En dat ze me zelfs uit goedheid had uitgenodigd
voor een kopje koffie.

“En, toen heeft hij zich aan mij vergrepen. Uw man heeft
me van achteren verkracht!” Ik hield mijn mond en genoot van Bea, die als
een volleerd actrice haar rol speelde en meelevende “ach, ach”
geluiden maakte. Ze toonde Bea haar uitgeprinte foto’s. Hoe ik vanuit de tuin
naar haar keek en foto’s van bij haar auto. Een van de foto’s was
waarschijnlijk genomen toen ze voorover boog en mij een blik op haar billen en
nauwelijks bedekte pruim gunde. Ze had gelijk, de foto toonde een van lust
vertrokken kop met ogen als op steeltjes. De vleesgeworden geilaard. Het
‘mooiste’ had ze voor het laatst bewaard, een foto bij haar in huis. Ik met
mijn broek op mijn enkels en zij voorover gebogen met haar rokje omhoog en haar
billen naar me toe. Mijn gezwollen pik met ontblote eikel in mijn hand en klaar
om toe te slaan. Een goede foto, compositie, scherpte alles in orde. Ik stond
er fraai op.

“Wilt u echt geen kopje thee?” vroeg Bea. “En gaat
u toch alstublieft even zitten.” Daar zat ze op de bank met een kopje thee
op schoot en een koekje in haar hand. Bea was naast haar gaan zitten en stelde
eindelijk de vraag.

“Wat wilt u met die foto’s?” Ze wilde dat ik haar
niet meer zou bespioneren en lastig vallen. Bea vertelde haar dat ze dat een
reële eis vond en dat ze een goede oplossing wist, die zou ze zo vertellen.

“Eerst wil ik u nog wat laten zien en horen.” Ze
keek verrast.

“Harry schat, wil jij mijn laptop even aangeven?”

Met de laptop op schoot bladerde Bea door haar menu
structuur.

“Kijk” zei ze, “dat bent u.”

Een foto tonend van Veronique in zakelijk pakje op de site
van de bank. “Mevrouw Desmet, junior account manager. Staat u goed dat
pakje.” Ik zag Veronique ’s, tot op dat moment triomfantelijke smoeltje
betrekken.

“Oh, kijk, dat bent u ook!” bij een foto van
Veronique die in pikante kledij de deur opende voor een man. Gevolgd door een
collage van uit hun auto stappende mannen en kentekens.

“Wat een auto’s he? En wat een kentekens! Ik heb ook
nog geluidopnamen van vanmiddag toen mijn lieve Harry u, zoals u het vertelde,
overmeesterd zou hebben. Wilt u ze horen?”

Het theekopje en het schoteltje met het half opgegeten
koekje vlogen door de kamer.

“Vuile schoften.”

“Zeg dat wel schat, maar je vroeg er om.” Het was
mijn beurt om haar ons voorstel uit te leggen. Twee weken later stond er een
bordje te koop in de tuin en zes weken later was Veronique verhuisd.

Na het bezoek van Veronique stond Bea er op dat ik me extra
goed afschrobde onder de douche. Op de slaapkamer wachtte ze me met het dekbed
tot haar kin opgetrokken op. Ik ken mijn Bea en haar streken en had een idee
wat er van me verwacht werd. Ik trok het dekbed weg.

“Goh je bent naakt,” zei ik met geveinsde
verrassing, ondertussen genietend van haar volle vormen. De rondingen van een
Rubensvrouw.

“Controle of je nog op me geilt, na die slet.”

“En” vroeg ik, “gerustgesteld?”

Ik wist het antwoord, want mijn pik reageerde zoals het
hoorde. Bea vond dat ze een verwenbeurt verdiend had. Ik was het met haar eens
en dook met mijn gezicht tussen haar benen. Bea heeft een heerlijke harige kut
en een prominente clitoris, die ik tussen mijn lippen of mijn tanden kan nemen.
Dat deed ik die middag. Ik likte haar naar een orgasme. Daarna deed een van de
condooms die we voor Veronique gekocht hadden nog dienst. Het was heel lang
geleden dat ik zo’n ding om mijn snikkel had gehad, maar ik had het er voor
over. De blanke sabel was even taboe, maar Bea bood me haar kont aan en dat
doet ze niet veel.

Bea knielde op de rand van het bed met haar hoofd omlaag en
haar dikke billen naar me toe. Ik had het condoom om en ingesmeerd met wat
slaolie als glijmiddel. Met mijn handen spreidde ik haar billen. Ik ging er
niet gelijk in. Haar ronde witte billen, haar pruim en haar kontgaatje vormden
een geweldig stilleven. Ik knielde op de vloer om haar harige natte pruim nog
eens te kussen en werd beloond met een kreunend geluidje. Ze was er klaar voor.
De combinatie van condoom en slaolie werkte beter dan met de blanke sabel. Er
was nauwelijks druk nodig. Heel rustig naaide ik haar in haar poeperd en ik
voelde hoe ze zich zelf vingerde. Bea kwam en ik stootte nog een paar keer tot ik
mee ging.

Die avond naast Bea in bed, bedacht ik dat het wel tien keer
lekkerder was geweest, zo intiem met Bea dan het vluggertje met de verder
passieve Veronique.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of
rechtstreekse mail.