VISITE EN VIS.

Judit slaapt. Ik lig dicht tegen haar aan en durf me niet te
bewegen, ik wil haar niet wakker maken. Het lukt me niet om in slaap te komen.
Het is stil in huis en Ik luister naar haar ademhaling. Om in slaap te komen
probeer ik mijn ademhaling op die van haar af te stemmen. Het slaapkamerraam
staat wijd open en bij de boer verderop langs de weg laat een koe zich horen,
even later roept een uil. Bijna was het mis gegaan tussen ons. Er speelt een
liedtekst van Rowen Heze door mijn hoofd.

“Vanaf vandaag niks mier te vreeze.

Vanaf vandaag, wet ik vort dat.

Het neet erg is iets moeis te verleeze.

Beater verleeze dan det ge “t noeit het gehad.”

De tekst klopt niet. Na bijna dertig jaar samen wil ik haar
niet verliezen. Wat wel klopt is het
spreekwoord …

Nog tweeënhalve dag, dan brengen we ze terug naar mijn schoonzus en
zwager.

De hele geschiedenis herhaalt zich
in mijn hoofd.

Mijn vrouw Judit is van Hongaarse afkomst. Haar ouders zijn
in 1956 na de Hongaarse opstand naar Nederland gevlucht en later is Judit hier
geboren. In de jaren “80 werden door mijn schoonfamilie de familiebanden weer
aangehaald en dat resulteerde tot wat bezoeken over en weer. Tot zo ver niets
vreemds en voor zover ik ze ontmoet had, niets mis met die tak van de familie.

Na het overlijden van mijn schoonouders was het vooral
Magda, de oudere zus van mijn vrouw die het contact met de Hongaarse familie
onderhield. Judit en ik vonden het in het begin dan ook niet vreemd dat een
dochter van een nicht van mijn schoonvader naar Nederland zou komen om bij
Magda en haar man Wim te logeren. We begonnen ons pas te verbazen toen we
hoorden dat het verblijf drie maanden zou gaan duren en het werd nog vreemder,
toen bleek dat haar bejaarde moeder mee zou komen. Ik wenste mijn zwager Wim,
veel plezier met zijn vrouwenhuishouding en dacht, gelukkig niet bij ons.

De reden van het bezoek en de lange duur bleven een
mysterie, ook voor Magda en Wim. Als ze er naar vroegen dan kregen ze verschillende
en vooral vage antwoorden. Soms werd werk genoemd en een andere keer relaties
opzoeken.

Magda en Wim hadden jaren terug eens een week bij de nicht
gelogeerd en voelden zich verplicht. Daarbij kwam dat ze, met de kinderen de
deur uit, de ruimte hadden om de visite te bergen. Cothen, waar Magda en Wim
wonen biedt weinig vertier. Judit en ik vroegen ons dan ook af wat de visite
drie maanden lang ging doen. Zonder eigen vervoer en alleen in huis op de
doordeweekse dagen.

Uiteraard gingen Judit en ik het eerste weekend dat ze er
waren op visite. De oude nicht, die gemakshalve tante werd genoemd, had ik al
eens in Hongarije ontmoet. Haar dochter Emma nog niet en ik was nieuwsgierig.

Emma bleek een mager scharminkel van een jaar of veertig. Ze
droeg het soort kleding dat tienermeiden dragen. Een broek met gaten en een
strak naveltruitje. In de gatenbroek stak een magere kont en het strakke
truitje benadrukte dat ze nauwelijks borsten had. Daarnaast had ze een
permanente ontevreden blik. Niet mijn type.

Met tante die redelijk Duits sprak viel een gesprek te
voeren. Dochter Emma sprak wat rudimentair Engels, te weinig voor een gesprek.
Gelukkig sprak Emma, in tegenstelling tot Judit, nog wat Hongaars.

Ook die dag in Cothen bleef voor ons onduidelijk waarom Emma
drie maanden in Nederland wilde zijn. Op een rechtstreekse vraag er over aan
tante, keek die naar Emma en vroeg ze iets in het Hongaars. Waarop Emma haar
schouders ophaalde, geen antwoord gaf en tante verlegen keek.

Op weg naar huis in de auto vond Judit tante zielig en had
ze een bijnaam voor Emma. De Heks. Ik was het met haar eens.

Al snel na aanvang van de logeerpartij belde een
verontwaardigde Wim op een avond op. Hij had antwoord op de vraag wat Emma kwam
doen. Niets! Tante had zich ontpopt tot een onbezoldigd hulp in de huishouding
en Emma deed niets. Wat rondhangen, tv kijken en lezen, dat was het. Zo af en
toe verdween Emma een hele dag. Als reden gaf ze dan op, “searching for job.”
Bij belangstellende vragen reageerde ze niet of met vage ontwijkende
antwoorden.

Tegen het einde van de lange logeerperiode hadden Magda en
Wim een week vakantie geboekt. De boeking was al gedaan voordat er sprake was
van de logeerpartij. Hun oorspronkelijke plan was dat tante en Emma gewoon in
hun huis bleven. De ergernis over Emma was echter zo groot, dat de zusters
onderling regelden dat het duo een week bij ons in Achterveld kwam logeren. Wat
ze hier moesten doen? Geen idee, met Achterveld vergeleken is Cothen een
wereldstad. Judit besloot zich van haar beste kant te laten zien en nam twee
dagen vrij om met de dames op stap te gaan.

Mede door de taalbarrière had ik bij de bezoeken aan Magda
en Wim nauwelijks met Emma gesproken. Mijn voornemen om een goede gastheer te
zijn, verdampte direct bij het zien van het chagrijnige gezicht waarmee ze uit
de auto van Magda stapte.

Het was mooi weer. We dronken wat in de tuin en Emma, die
ongevraagd, de afstandsbediening gevonden had, bleef binnen bij de tv.

Ik keek naar binnen en zocht daarna oogcontact met Judit. Ze
knikte als instemming met mijn niet uitgesproken, “dit wordt een zware
week.”

Een zware en een rare week werd het.

De eerste avond zat ik op de bank en terwijl er ruim
voldoende zitgelegenheid was kwam Emma naast me zitten en dichter bij, dan
gezien de ruimte nodig was. Ik ving Judit ‘s kritische blik op en als reactie
trok ik mijn wenkbrauw op. Ik begreep het ook niet. De volgende dag was een
zondag. We hadden bedacht dat we met Emma een fietstochtje in de omgeving
konden maken. Mevrouw had weinig zin en we moesten hard werken om haar over te
halen. Judit en ik hadden vooraf afgesproken dat de dames naast elkaar en ik er
voor of er achter zou rijden. Het idee was dat Judit, als vrouwen onder elkaar
en zonder tante meer zou ontdekken over de achtergrond van de nog steeds
mysterieuze logeerpartij. Dat mislukte faliekant. Emma probeerde steeds naast
me te rijden en gaf ontwijkende antwoorden op Judit ‘s vragen.

Het enige vrolijke aan de fietstocht waren de gezichten van
sommige van de ons tegemoet komende mannelijk fietsers. Het veel te korte
jurkje en het roze onderbroekje van Emma trokken veel bekijks op de Veluwe.
Niet dat er veel te zien viel bij zo’n scharminkel. “s Avonds samen in de
keuken luchtte Judit haar hart.

“Het lijkt wel of dat mens op je geilt. Als het niet voor
tante was dan stuurde ik ze weg.” Het deed duidelijk iets met Judit. Die avond
stond ze er op om seks te hebben. En waar ze altijd met gasten in huis
terughoudend was, leek ze dat nu vergeten. Emma in de kamer naast ons deerde
haar niet. Pas later, toen Judit naar de badkamer ging, drong het tot me door
dat ze juist een punt had willen maken. Alle initiatief die avond kwam van
Judit. Het begon met een omhelzing toen ik als laatste van de badkamer kwam. Ze
was nog niet in bed gestapt en wachtte me op. Na een lange kus zei ze.

“ Kom op, ik heb de hele dag al zo’n zin in je.”

In onze lange routine is van achteren een toegift, voor als
ik haar lekker bevredigd heb. Haar vagina is dan heel nat en wijd open, de
wrijving is dan wat minder. Judit lost dat dan op door op haar buik te gaan
liggen. Ik kruip dan op haar lekkere geile ronde kont om ons heerlijk klaar te
stoten. Omdat ik weet dat het haar verder opgeilt kus ik dan eerst vaak nog
haar billen.

Ons echtelijk bed hadden we eigenlijk al lang moeten
vervangen. Het was gammel geworden en ik had er in de loop der jaren al twee
herstel operaties aan gewijd. Langere schroeven, verstevigingshoekjes aan de
binnenkant, een extra steun onder de bodem. Het podium van hartstocht,
blijdschap en soms wat verdriet was voor ons, als die oude schoenen die je niet
weg gooit. Dankzij mijn geknutsel had ik het kraken al twee keer opgelost.
Echter de laatste maanden sloop het er weer in. Bij de schaarse gelegenheden
dat onze dochters thuis sliepen, voorkwamen we de verradende geluiden door het
dekbed op de slaapkamer vloer te leggen. Ik testte dan mijn knieën en het heimelijke
van de operatie verhoogde de pret.

Die avond geen gefluister en gegiechel bij heimelijke seks.
Na het inleidende kussen en vozen ging Judit op haar knieën op bed zitten. Haar
gezicht op het kussen en haar billen omhoog. Een traktatie, mijn favoriete
standje. Het bed schudde als een schip in de branding en Judit liet zich gaan
als in onze beginjaren. Compleet met aansporingen en een nauwelijks door het
kussen gesmoord klaarkomen. Na afloop kuste ze me.

“Zo, dat had ik nodig met dat rare mens in huis” Daarna
hopte ze uit bed.

“Even naar de badkamer, controleren of jij ook gekomen ben,”
zei ze met een brede glimlach. Terug in bed nestelde ze zich tegen me aan. Mijn
plakkerige pik tegen haar billen. Ze viel snel in slaap, terwijl ik nadacht
over het bezoek en de resterende week die voor ons lag.

Woensdag had Judit vrij genomen om met de dames een dag naar
Amsterdam te gaan. Zelf was ik die woensdagmiddag vrij en ik verheugde me op
een middag alleen. Even geen gastheer spelen en lekker in de tuin aan het werk.
Ik was al vroeg vertrokken, zonder onze logees gezien te hebben. Mijn voorpret
voor de vrije rustige middag werd bedorven door een appje van Judit.

“Hare hoogheid voelt zich niet goed en blijft thuis. Ik
laat mijn dag niet verzieken en ga met tante naar A. Pas je op met die trut!
Kus”

Even nog dacht ik er over om maar gewoon op mijn werk te
blijven. Werk zat en de vrije uren op een ander moment opnemen. Net als Judit
besloot ik om mijn dag niet te laten verpesten. Thuis gekomen trof ik Emma op
het terras aan. In bikini op een tuinstoel, dopjes in haar oren en naast zich
een flesje. Een van mijn, voor bijzondere gelegenheden bewaarde, speciaal
biertjes. Dit was niet zo’n moment. Ze kwam overeind voor een overdreven
amicale begroeting dat verbeterde mijn humeur niet. Ook niet, dat het er even
op leek alsof ze me wilde kussen.

Ik kleedde me om en ging in een korte broek met ontbloot
bovenlijf aan de slag. Ik zag dat Emma af en toe naar me keek. Nou ja, dacht
ik, dat doe ik ook. Ik hou dat mens in de gaten. Bij thuiskomst was het me in
mijn boosheid niet eens zo opgevallen, daarna wel. Voor het maken van haar
bikini was weinig stof gebruikt. Er viel ook niet zo veel te bedekken. Van de
bovenste twee lapjes vroeg ik me af of die alleen tepels bedekte of ook nog wat
tietvlees.

Toch nog een beetje tiet zag ik toen ik pauzeerde en haar
ook een sapje bracht. Ik zag dat ze door had dat ik naar haar tietjes keek. Ik
voelde me niet betrapt. Zoals ze er bij liep kon ik niet anders. Na een uur of
drie werken was ik klaar. In het steenkolen Engels dat ze begreep, en met
gebaren vertelde ik dat ik ging douchen. Daardoor dacht ik er ook niet aan om
de deur van de badkamer op slot te doen. Ik had de douchekraan al dicht
gedraaid en wilde net een handdoek pakken toen de deur van de badkamer geopend
werd. Hé, Judith is vroeg thuis, dacht ik nog heel onnozel.

Het bleek Emma en in haar blootje. Ze zag mijn verbazing.

“I need shower,”

Reflexen. “Een reflex is een onwillekeurige reactie van
een spier op een prikkel”, had ik ooit geleerd. Tot zover de theorie. De
penis is geen spier maar de mijne reageerde wel. En wat mij betreft,
onwillekeurig. Alsof het ding een eigen wil bezat. Ik kreeg een erectie. En
verdomme niet eens, omdat ze helemaal mijn type was of super aantrekkelijk, dat
was ze geen van beiden. Ze reikte naar mijn erectie en ik liet het gebeuren dat
ze hem vast pakte. Ze kneedde mijn pik en ik bekeek nieuwsgierig haar blote
lichaam. Heel kleine tieten als mini kegeltjes. Afgeschoren schaamhaar met een
donker stoppelveld en een strakke kut met nauwelijks zichtbare schaamlippen. Nu
niet direct een super vamp en toch werd mijn erectie groter en harder.

Ze begon me af te trekken en ik voosde haar met twee
vingers. Ze draaide haar hoofd en opende haar lippen. Klaar om te kussen.
Verrek, dacht ik, dat doe ik niet dat is voor Judit. Achteraf een ongelofelijk
inconsequente gedachte, als een vreemde vrouw met je pik speelt en je met twee
vingers in haar natte spleet zit. Om aan kussen te ontsnappen draaide ik haar
met haar kont naar me toe. Ze werkte mee door met haar ellebogen op de wastafel
te gaan leunen. Ik drukte mijn eikel tegen haar spleet en was klaar voor de
penetrerende stoot toen de ‘redding’ kwam. Ze draaide haar hoofd en zei.

“You like, same as Wim.”

He? Dacht ik en toen drong het tot me door. Mijn zwager Wim!
Als ik doorstootte zouden we niet gewoon alleen maar zwagers zijn, maar ook nog
kutzwagers. Twee mannen die de zelfde kut delen. Ik kreeg een beeld voor ogen,
van mijn nogal gezette zwager in dezelfde positie als ik… met magere Emma.

Ik duwde niet door. Emma die het wachten zat was duwde naar
achteren en ik voelde opening en… ik stapte naar achter en zei, “no.”

Ondanks dat Judit geen Hongaars spreekt, had ik toch wat
Hongaarse scheldwoorden van haar geleerd. Zo was de verbale stortvloed die
losbarstte niet helemaal koeterwaals voor me. Even dacht ik zelfs dat ze me te
lijf wilde gaan. Ik liet haar schelden en ging met een omgeslagen handdoek naar
de slaapkamer om me aan te kleden.

Hoe verder? Ik overwoog de mogelijkheden. Judit en ik hebben
een afspraak en die afspraak had ik geschonden. Dat zat me het meest dwars.
Geen gelul zoals Clinton, “I did not have sexual relations with that
woman.” Ik had een joekel van een erectie gehad en er van genoten toen ze
me vast pakte. Met mijn vingers had ik in haar kut gezeten. Nee, ik had haar
niet, of nauwelijks, gepenetreerd, maar ik had het gewild. Het scheelde maar
een haartje. Emma de schuld van alles geven was beneden mijn waardigheid.

Opbiechten? Neen, dat zou Judit ongelofelijk veel pijn doen
en tot een familierel leiden. Ik zag al voor me hoe mijn temperamentvolle Judit
tante en Emma die avond nog de deur uit zette. Tante, die ik best aardig vond,
kon er niets aan doen. En zou Magda zich dan gaan afvragen of en hoe haar Wim…?
Ik besloot mijn mond te houden. Aangekleed ging ik naar beneden om voor het
eten te zorgen. Gelukkig bleef Emma boven tot de dames thuis kwamen.

Die avond negeerde Emma me nadrukkelijk. Te, want het viel
Judit op. Later die avond, even samen, vroeg ze of er wat gebeurd was. Ik loog
en zei, “niet veel. Misschien heb ik haar te veel laten merken dat ik haar niet
mag.”

We wachtten die avond met het naar bed gaan tot onze gasten
naar boven waren en het stil werd. Judit was ook opvallend stil. Er knaagde
iets, zou ze iets vermoeden? In bed kroop ze dicht tegen me aan en dat stelde
me gerust.

“Weet je?” zei ze. “Ik moet je iets bekennen.”

Ik draaide me om haar aan te kijken.

“Vanmiddag, om een uur of vier, had ik in eens zo’n naar
gevoel. Het komt waarschijnlijk door dat rare mens. Zij en jij alleen in huis.”

Ze zag dat ik mijn mond opende om iets te zeggen.

“Nee stil, luister. Ik… ik dacht in eens op straat aan jou
en ik… dacht dat jij en zij… het met elkaar deden.”

Ik hield met moeite mijn gezicht strak.

“Even later was het weg, stom he?”

“Ja,” zei ik, “niet mijn type, zo’n mager geval. Ik hou meer
van…” Ik pakte een van haar grote borsten door haar nachthemd. Ze lachte
zachtjes en stak haar hand in mijn onderbroek.

“Hij is van mij,” zei ze mijn pik vastpakkend. We kleedden
ons uit en ze duwde me op mijn rug.

“Ik schaam me dat ik aan je twijfelde” zei ze, voordat ze
mijn erectie tussen haar lippen nam. Een minuut of wat later en genietend,
merkte ik dat er een traan in mijn ogen kwam. Een traan die in liggende positie
zijn weg naar het kussen niet kon vinden. Ik veegde de traan weg. Judit voelde
mijn beweging en onderbrak de koestering van mijn pik.

“Is er iets?”

“Nee,” jokte ik. “Het is gewoon gruwelijk lekker,” en dat
was de waarheid.

Ze kwam op me zitten en ze werkte ons samen naar een
orgasme. Het krakende bed en haar hijgen als begeleiding van onze hartstocht en
getuigenis doend van onze liefde.
Visite en vis, blijven maar drie dagen fris.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of rechtstreekse mail.