DE WEDUWE EN HAAR
TUINTJE

De eerste weduwe met wie Bart een verhouding had was de Weduwe van Nelle. Dat was voor hem de langste verhouding ooit, zijn
huwelijk duurde aanmerkelijk korter. Zes jaar van zijn leven lurkte hij aan
zware shagjes. Zijn longen vervuilend met teer en andere viezigheid, zijn brein
benevelend met verslavende stoffen. De gore bruine vingers van een roker en
zijn kleren stonken als een asbak. Het afscheid nemen van zijn huwelijk viel
mee, maar de weduwe verrekte het om hem los te laten. Het duurde nog een jaar
of vijf voor hij van de neiging af was om iets tussen zijn lippen of in zijn
vingers te willen houden. De ervaring maakte hem kopschuw voor lange relaties
en weduwen.

Bart was het prototype van de geboren vrijgezel en
voorbestemd voor korte relaties. Helaas kwam hij daar te laat achter. Als hij
het eerder had geweten dan was hij niet op zijn vijfentwintigste met een schat
van een vrouw getrouwd. Het sierde hem dat hij nog lang berouw hield over het
verdriet dat hij haar bezorgd had.

Waar anderen al of niet bewust zochten naar vastigheid, had
Bart dat al lang afgeleerd. Het was gewoon zijn ding niet. Een vriend zei ooit.

“Je wilt gewoon zo veel mogelijk vrouwen neuken.” Maar zo
zat het niet, het was geen macho gedoe, geen race naar steeds grotere
aantallen. Wat het wel was kon Bart niet goed duiden. Toen hij er eenmaal
achter was, dat bestendige relaties met vrouwen niet zijn ding was, had hij er
vaak over nagedacht. Hij kwam er niet uit. Het zat gewoon in hem en het was net
zo iets als met zijn vakanties. Hij trok er graag op uit en ging nooit meer dan
een keer naar een zelfde bestemming. Bij vakanties is dat gemakkelijk, je kiest
en klaar is Kees. Bij vrouwen daarentegen was het een stuk lastiger. Naar mate
Bart ouder werd bleek het zelfs gecompliceerd. De jeugdige Bart maakte
gemakkelijk contact met nieuwe ‘veroveringen’. Het enige lastige was om het
kortstondig te houden. De ouder wordende Bart verloor zijn haren en hij droogde
lelijk op. Het werd moeilijker om vrouwen te veroveren. De vrije vrouwen werden
schaarser of vonden hem niet aantrekkelijk. Als ze al iets met hem wilden, dan
ging het hen om een vaste relatie.

Hij scoorde steeds minder en omdat een lamme rechter arm het
ook niet was probeerde hij zijn geluk op Internet. Zijn niet zo knappe kale kop
en zijn naar waarheid vermelde lengte van slechts een meter vierenzeventig
maakte dat hij zoekende dames een lamme wijsvinger bezorgde.

Zijn laatste wip was met een Bulgaarse. Twee maanden terug
tijdens een korte vakantie. Danitsa, klein, mollig en met een flinke bos hout
voor de deur. Ze was lief en ze naaide als een naaimachine. Bovenop, was haar
favoriete positie en Bart had geen bezwaar. Hij vond het geweldig die grote
zwabberende borsten. Het duurde drie dagen en dat was precies lang genoeg. Ze
gaf hem bij vertrek haar telefoonnummer en emailadres. Schattig, vond hij, maar
kansloos. Zijn volgende bestemming werd een andere. Overigens stagneerde daarna
zijn zoektocht naar nieuwe grazige weiden.

Bart werkte voor een grote telecom aanbieder als
systeembeheerder. Zijn werkgever had in de concurrentiestrijd met de andere
providers meer beloofd dan waargemaakt kon worden. Met als gevolg, de bij
consumenten zo bekende problemen. Hardnekkige aansluitproblemen en een slecht
bereikbare klantenservice. Om uit de misère en vooral uit de klachten, in veel
bekeken consumenten programma ’s, te komen werden figuurlijk ‘alle zeilen
bijgezet’. Er kwam een, zoals de topman met zijn megalomaan jacht het noemde, ‘alle
hens aan dek’ actie. Uit alle geledingen van de organisatie werden mensen
gerekruteerd om tijdelijk hun normale werk te laten liggen en de problemen bij
klanten op te lossen. Zo kwam het dat Bart als ‘vrijwilliger’ een week lang
door Noord Holland trok. Bart had zich gemeld omdat het hem wel een mooi
avontuur leek. Een week het land in, onder de mensen, zei hij in zichzelf.
Daarbij denkend aan vrouwen.

De tweede dag stopte hij al vroeg voor een vrijstaande villa
in Abcoude. Kwart voor acht zag hij op het dashboard. Nieuwsgierig keek hij
waar hij terecht was gekomen. Chique buurt, groot huis met een verwaarloosde
tuin en bomen die het huis aan het zicht onttrokken. Op de oprit stond een
zwarte Tesla. Voordat hij kon aanbellen ging de voordeur open. Een sjiek
zakelijk geklede lange vrouw van een jaar of veertig keek hem kwaad aan.

“Oh, bent u er eindelijk?”

“Goedemorgen,” zei hij. “Als ik het goed heb, dan is er met
u een afspraak gemaakt voor acht uur. Schikt het als ik eerder begin?”

Ze verblikte of verbloosde niet, wel deed ze een stap opzij
om hem binnen te laten. Wat een lang end, dacht hij haar passerend. Ze was met
hakken een kop groter dan hij.

“Ik hoop dat je opschiet. Over anderhalf uur heb ik een belangrijke
bespreking in Amsterdam.” Het kwam er snauwerig en met een geaffecteerd accent
uit. Oh, dacht hij, van u naar jij gedegradeerd.

“Koffie”, zei hij haar aankijkend. “Koffie helpt me om snel
te werken.”

Er krulde zowaar een glimlach om haar mond toen ze vroeg hoe
“mijnheer” de koffie wenste.

Een eigenwijze, dacht Sandra in de keuken. Ze had
geïrriteerd zitten wachten en gezien hoe hij stopte en uit de auto stapte.
Voordat hij naar de deur liep, had ze hem nieuwsgierig rond zien kijken. Schiet
nu maar op, had ze gedacht. Hoewel ondermaats, liet hij zich niet intimideren,
daar hield ze wel van. Ze kwam al genoeg mietjes tegen. Niet knap, wel brede
schouders en een lekker gespierd lijf vermoedde ze. Achter hem aan naar binnen
lopend had ze gezien dat hij soepel bewoog.

Bart ging aan de slag en hoorde op de achtergrond hoe de
koffiebonen gemalen werden en het gesis van een koffiemachine. In een huis als
dit verwachtte hij geen Senseo. Ze bracht de koffie en bleef hem op de vingers
en op haar horloge kijken. Ondertussen een tirade afstekend over zijn
werkgever. Hij trok zich er niets van aan en werkte rustig verder. Als haar
verhaal klopte, dan kon hij haar alleen maar gelijk geven. Hij luisterde en
sloeg het op.

“Mag ik je laptop even,” vroeg hij ook overgaand tot
tutoyeren. “Even iets testen”

Ze zuchtte, “moet dat?”

Hij gaf geen antwoord en keek haar vragend aan. Haar laptop
kwam op tafel en terwijl zij het apparaat opstartte bekeek hij haar eens
rustig. Lijntjes rond de mond en de ogen, de veertig gepasseerd. Slank en half
lang kastanjebruin haar. Nu ze niet meer zo boos keek, zeker niet
onaantrekkelijk.

Het scherm van haar laptop kwam tot leven met de foto die
Arie er nog had op gezet. Toen nog samen, tijdens hun laatste reis. Arie was al
ziek en wilde nog een keer naar Rome. Samen op de foto bij de
schildpaddenfontein. Muntjes in het water werpen had toen al geen zin meer.
Drie tot zes maanden was het laatste vonnis en dat bleek ruim geschat.

Ze zag hem kijken en zei, “andere tijden. Dat was twee jaar
terug toen mijn man nog leefde.”

Bart knikte en vroeg naar de laptop wijzend, “mag ik?”

Nou nee, liever niet, dacht ze. Er stond te veel privé en
zakelijke informatie op. In de gaten houden wat hij doet. Tot haar verrassing
begon ze te babbelen en dat was niets voor haar. Terwijl hij met haar laptop in
de weer was, vertelde ze hoe haar man altijd de ICT problemen oploste. Bart ‘hmmde’
af en toe een reactie en ging door met zijn werk. Kennelijk beschouwde ze zijn “hmm”
als een aanmoediging. Ze begon te vertellen over haar man en hoe ze hem miste
omdat hij altijd alle technische problemen oploste. Als dat het enige is? Dacht
Bart.

“Wil je nog koffie?” Vroeg ze zijn gedachten onderbrekend.

Dat wilde hij en hij keek haar op weg naar de keuken na. Het
viel hem op dat de rok van haar mantelpak strak om haar billen spande en dat
ze, voor zo ’n lange dunne, een leuk rond kontje had. Terwijl ze met de koffie
in de weer was praatte ze verder. Dat haar man een stuk ouder was geweest, en
dat het huis nu veel te groot voor haar alleen was. Om niet te blijven hmmen,
gaf hij maar eens een reactie.

“De tuin ook, denk ik,” zei hij, denkend aan de wildernis
die hij op weg naar de voordeur had gezien. Haar antwoord verraste hem. Ze
reikte hem zijn kop aan en zei.

“Dat was al voor zijn dood zo. Mijn man verwaarloosde zijn
tuintjes nogal.”

“Oh,” zei Bart, na enig nadenken. Hij vroeg zich af of haar
opmerking net zo dubbelzinnig bedoeld was, als het klonk. “Ik kom uit een
familie van hoveniers. Ik ben het zwarte schaap omdat ik in de ICT ben gaan
werken. Vroeger thuis heb ik altijd in het bedrijf meegewerkt en geleerd hoe
tuinen verzorgd moeten worden.”

Sandra kon haar tong wel afbijten. Haar frustratie zo te
laten merken, ze had het er zo maar uitgeflapt. Hun huwelijk was voor haar al
over toen Arie ziek werd. Het was al lang geen huwelijk meer. Een zakelijke
overeenkomst, daar leek het nog het meest op. Toen ze zich begon af te vragen
waarom ze nog een bed deelden, was ze gaan nadenken over een scheiding. Het
idee sluimerde en groeide uit tot een besluit. Voordat ze er toe kwam om het
Arie te vertellen, werd hij ziek. Daarna kon het niet meer. Voor Arie betekende
de foto uit Rome veel en uit piëteit had ze de foto laten staan. Dat zwarte
schaap klopte, maar dat had een andere reden. Zijn Betuwse familieleden waren
allemaal ‘keurig’ getrouwd, gingen trouw ter kerke en hadden een talrijke
kinderschaar verwekt. Dat had Bart allemaal nagelaten. Hij twijfelde trouwens
of ze al hun tuintjes allemaal even goed verzorgden. Vruchtbare aarde, dat wel.

Ze reageerde niet op zijn opmerking over de hoveniersfamilie
en de goed verzorgde tuinen. Hij keek haar aan en zag een gezichtsuitdrukking
die hij niet kon duiden. Jammer, dacht hij, leuk geprobeerd. Hij nam een slok
koffie en zei.

“Zo ik ben klaar. Alles werkt nu prima. Even opruimen, mijn
koffie opdrinken en dan ben ik weg.”

“Oh, dan haal ik mijn afspraak nog gemakkelijk.” Het klonk
bijna teleurgesteld.

Sandra ’s hersenen werkten op volle toeren. Wat zou ze doen?
Vreemd genoeg vond ze die kleine kale aantrekkelijk, terwijl het helemaal haar
type niet was. Hij had iets ongepolijst mannelijks en hij leek belangstelling
voor haar te tonen. Ze had gemerkt hoe hij haar zat op te nemen en gevoeld dat
hij haar nastaarde toen ze koffie ging halen. De neiging om wat meer
heupwiegend te lopen had ze onderdrukt. Zo ben ik niet, had ze gedacht. Hij was
zeker niet knap, maar hij had wel wat met die kale kop. En het belangrijkste,
hij leek tegen haar opgewassen. Zoveel vrije mannen kwam ze niet tegen en ze
had geleerd de haantjes en de roofdieren uit haar werk, de onroerend goed
wereld, te mijden.

Een keer was ze in de fout gegaan. Tijdens de Expo Real, de
vastgoedbeurs in München. En stom genoeg met een bekende uit het wereldje. Arie
die normaal mee ging naar München was toen al erg ziek en thuis gebleven. Ze
hadden alle twee te veel alcohol op en het was slechte seks. Te meer, omdat ze
zich na afloop schuldig voelde. Ze had ook gemerkt dat ze de volgende dag wat
besmuikt door sommige landgenoten in de Nederlandse delegatie werd opgenomen.
Dat nooit weer. Dan liever geen seks had ze op de vlucht naar huis besloten.
Thuis gekomen deed ze haar best om niet meer aan München te denken. Het werkte
niet, steeds als ze Arie zijn lijden zag kwam de herinnering boven en daarmee
de schaamte.

In de maanden na Arie ’s dood smachtte haar lichaam naar
aanraking en het kwam er niet van. Er moest zo veel geregeld worden en de
schaamte werkte door. Daarna ontmoette ze domweg geen leuke beschikbare mannen.
Ze had er meermaals over nagedacht en steeds weer besloten dat ze haar foto
niet aan Tinder toevertrouwde en dat datingsites haar ding niet waren. Een keer
had ze nog seks gehad, tijdens een korte vakantie. Met een jongere man, die
keer had ze er wel van genoten. En geen complicaties, gewoon lekker vrijen en
verder met haar leven.

“Je bent te bazig,” had Arie jr., haar stiefzoon eens
goedmoedig bedoelt gezegd. Daar had hij gelijk in en daar kwam nog bij dat ze
niet van onderdanige mannen hield.

Ze zag hem treuzelen met zijn koffie en wachtte vergeefs op
initiatief van zijn kant. Hij leegde zijn kop en stond op.

“Mag ik je wat vragen?” Ze wachtte niet op antwoord en ging
gelijk door. “Heb jij dan ook verstand van tuinen?”

Ze vroeg het met een serieus strak gezicht. Toch vroeg hij
zich af welke tuin ze bedoelde. Hij stond al te lang droog en hoewel ze lang en
mager was, had haar strakke ronde kont zijn fantasie geprikkeld. Hij vertelde
hoe hij tijdens zijn school- en studietijd had meegewerkt in het familiebedrijf
en nog wel eens bijsprong met het maken van calculaties en ontwerpen. Ze
aarzelde even en toen kwam het.

“Zou je me willen adviseren hoe ik de tuin moet laten
aanpakken? Ik wil dat in orde hebben voordat ik het huis te koop zet.” Ze zag
zijn twijfel en zei, “ik betaal je voor je tijd hoor.”

Zonder veel na te denken zei hij, “ach zo veel werk is het
niet. Ik vind het wel leuk om zo iets te doen en je schenkt lekkere koffie. Zie
het als service.”

Hij zag haar gezicht betrekken. Dat gaat te snel, dacht ze,
dan ben ik aan hem verplicht.

“Nee, ik sta er op om je te betalen. Is vijftig euro per
uur, zo in het handje, akkoord?”

Tering, dacht Bart, fout ingeschat. Zal ik terugkrabbelen?
Voor het geld hoefde hij het niet te doen. Zijn nieuwsgierigheid naar haar
bedoeling won het. Het kwam toevallig nog goed uit ook, hij ging zaterdagmiddag
met een vriend in Vinkeveen naar een boot kijken. Voor die tijd kon hij langs
Abcoude rijden. Ze spraken af, dat hij zaterdagmorgen om negen uur langs zou
komen. Kaartjes werden uitgewisseld voor het geval er iets tussen zou komen.

“Mr S. M. Flietstra, notarieel jurist, adviseur
vastgoed,” las Bart. Hij keek haar vragend aan.

“Sandra,” zei ze.

Hij stak zijn hand uit. “Bart.”

Ze hield zijn hand langer vast dan voor een handdruk nodig
en benadrukte dat ze blij was dat hij haar wilde helpen. Sandra keek hem na
toen hij naar zijn auto liep. Brede schouders en een lekker kontje, dacht ze
voordat ze snel de deur sloot. Ze wilde niet dat hij kon zien dat ze hem
nakeek. Ze ging met een verse kop koffie zitten en kreeg twijfels. Ze noemde
zich zelf in gedachten een stomme muts. Wat had haar bezield? Ze miste
intimiteit, nou en? Voor de seks hoefde het niet, dat kon ze ook best in haar
eentje af.

Vrouwen? Dacht Bart in de auto. Wat wilde die lange? Eerst
nors, dan signalen dat ze hem wel zag zitten en daarna leek ze alleen om een
tuinadvies verlegen te zitten. En ik lul trapte er in. Hij dacht na over hun
gesprek en of hij haar verkeerd begrepen had. Het kwam door de toespeling over
het verwaarloosde tuintje, besloot hij. Nou ja, hij wilde haar tuintje best
eens verzorgen. Met zo ’n lange had hij het nog nooit gedaan. Wat voor standjes
waren geschikt voor een vrouw die bijna een kop groter was? Ze had niet veel
tiet, maar wel een lekker kontje. Seks met een tante Sidonia, hij grinnikte,
dat was nieuw voor hem. Een weduwe? Er schoot hem een gezegde te binnen. ‘Wie
worst eet of een weduwe trouwt weet nooit wat er in is gedouwd.’ In ieder geval
zaterdag condooms meenemen, besloot hij. Je weet maar nooit.

De gedachten aan zijn worst die door haar struikgewas naar
binnen gleed zorgde voor een bobbel in zijn broek. Wachtend voor een stoplicht,
zag hij de bestuurster van de auto naast hem naar hem kijken. Hij keek haar aan
en dacht, als jouw kruis net zo nat is als mijn paal hard, dan hebben we iets
gemeenschappelijks. Ze draaide haar hoofd weg. Voor hij bij de volgende klant
uitstapte moest hij hem eerst weer netjes recht leggen.

Onderweg naar haar afspraak hield Sandra ’s twijfel aan.
Stomme doos, noemde ze zich zelf. Zo maar een man uitnodigen met een doorzichtig
smoesje. Hoe stom kan je zijn? Het woord nooddruftig kwam in haar op, en dat
was ze niet. Ze had haar werk, de medewerkers, haar vriendinnen en voor de seks
kon ze het steeds beter zelf af. En waarom deze man in vredesnaam? Hij was niet
knap en hij was klein, meer een tuinkabouter besloot ze met een glimlach. Het
enige dat voor hem pleitte was dat hij zich niet door haar liet ringeloren en
dat hij er stoer uitzag.

En dan ook nog op zaterdagmorgen, haar enige ochtend met
echte ontspanning. Al sinds jaren waren de zaterdagochtenden gereserveerd voor
de fietsclub. Zelfs als het regende kwamen ze bij elkaar, dan gingen ze in een
sportschool spinnen. Het was overigens geen echte club, maar een gezelschap dat
na haar studietijd spontaan ontstaan was. Oud studiegenootjes, vriendinnen van…
en zo verder. Als ze er allemaal waren dan waren ze met zijn tienen. Alleen
maar vrouwen en onderling noemden ze hun fietsgroep ‘de natte zeem’. Ze hadden
een strikte regel, al fietsend werd er nooit over werk gepraat. Verder werd er
over van alles gesproken en lief en leed gedeeld. Hoewel dat meestal relatie
leed was. Waarbij sommigen haar soms rode oortjes bezorgden met hun uitgebreide
ontboezemingen. Zij was niet zo van het delen van dat soort informatie. Eerst
vond ze het te privé en later viel er, over wat er niet gebeurde, niets te
vertellen. Haar eenmalige avontuur in München hield ze, uit schaamte, al
helemaal voor zich. Arie was toen al doodziek en terwijl zijn dochter uit zijn
eerste huwelijk op hem paste had zij…

Gelukkig hadden de kinderen uit zijn eerste huwelijk nooit
aangedrongen op de verkoop van het huis. Ze hadden begrip voor haar en hun
erfdeel kwam wel. Nu moest het er maar van komen. Stel dat het iets werd met de
tuinkabouter, zou ze er dan over praten op de fiets? Te voorbarig, dacht ze,
eerst maar eens afwachten. Zou zo ’n kleine man ook een kleintje hebben? Voor
een lange man was Arie niet super groot geschapen geweest. Meer gewoon en wat
aan de dunne kant. Ze corrigeerde zichzelf, zo wilde ze niet aan Arie denken.
Hij was een geweldige leermeester geweest en het meeste van wat ze bereikt had,
had ze aan hem te danken.

Na haar afspraak, op haar eigen kantoor achter haar bureau,
probeerde Sandra nogmaals te analyseren wat haar in hem aantrok. Zijn uitstraling,
dacht ze. Eigenzinnig en non conformistisch, geen kuddedier en waarschijnlijk
een ongelofelijke “eigenheimer”. Geen man om mee samen te leven.
Jammer dat hij zo klein was. Haar gedachten maakten een vreemd sprongetje, ‘kabouterseks’.

Ze moest denken aan een erotisch sprookje dat ze ooit
gelezen had. Over een prinses of was het Sneeuwwitje? Met een kabouter. En hoe
het met kabouterbloed volgestroomde kabouterpiemeltje een echte grote dikke
penis werd. De prinses had de dwerg opgetild om zijn knuppel op de juiste
werkhoogte te brengen. Met haar handen om zijn middel had ze hem in haar
geschoven en heen en weer bewogen. Dat allemaal met luide aanmoedigingen van de
dwerg. Hoe zou… Ze corrigeerde zich zelf. Stop, ophouden, straks zit ik hier
achter mijn bureau te soppen. Door het vele glas wordt voor het hele kantoor
mijn rode hoofd zichtbaar en komt er iemand vragen of ik koorts heb.

Gedurende de volgende dagen vroeg Bart zich een paar keer af
of hij geen smoes moest verzinnen. Een plotselinge griepaanval en zaterdag verhindert
of zo. Omdat hij een hekel had aan laf gedraai deed hij het niet. ‘Kiek ’n wat
wordt’, besloot hij.

Vrijdagavond in bed kon Bart moeilijk in slaap komen. Hij
dacht aan lange Sandra met haar strakke ronde kont. Hij fantaseerde over ze er
bloot uit zou zien. Kleine borsten, maar misschien wel van die geile puntige
kegelvormige tepels? En haar tuintje, bruinharig net als haar kapsel en niet
geschoren? Een weduwe met bruin schaamhaar. Er schoot hem een verhaal te
binnen. Over een zeeman met een hobby. Het verhaal stamde nog uit de tijd
voordat harsen en kaalscheren in de mode kwam. De zeeman verzamelde plukjes
schaamhaar. ‘In ieder stadje, een ander schatje’ en wat hoerenbezoek vulden
zijn collectie. In zijn hut aan boord had hij een bord hangen met de opgeplakte
plukjes. Onder ieder plukje stond de naam van de betreffende dame. Als grap of
uit jaloezie had een medebemanningslid er een plukje zware shag bijgeplakt met
als bijschrift ‘van de weduwe’.

Als haar echte haarkleur zwart is, dan is het een zwarte
weduwe en die zijn giftig. De vrouwtjes eten soms na het paren de mannetjes op.
Hij zag haar lange magere lichaam voor zich. Schrale armen en dunne lange
vingers, als tentakels. Na die gedachte lukte het hem niet meer om verder te
fantaseren over de weduwe. Zoals zo vaak sinds de vakantie, dacht hij terug aan
Danitsa. Aan het oerwoud op haar onderbuik en zijn eikel die tussen haar
schaamhaar zijn weg vond. Jammer dat hij haar nooit van achteren had mogen
nemen. Haar beharing groeide door tot rond haar kontgaatje. Niet dat hij daarin
wilde, maar het zag er wel geil uit zo ’n behaarde pruim. Hij haalde voor ogen
hoe ze op hem zat en hoe hij haar deinende borsten in zijn handen ving. Het werkte
en hij trok zich af om de ‘druk van de ketel te halen’. Stel dat het de
volgende dag toch neuken werd, dan ging hij het langer vol houden. Nadat hij
zijn buik en pik had schoongeveegd lukte het hem weer aan Sandra te denken. Hoe
zou het zijn om het met zo’n lang end te doen? Seks met een lange vrouw zou dat
net zo iets zijn is als fietsen op een te grote fiets?

Sandra verzorgde die vrijdagavond haar tuintje, hoewel ze
het niet zo noemde. In gedachte noemde ze het haar poes. Kut vond ze een
ordinair woord, voor haar was het haar vagina of haar poes. Soms gebruikte ze
het verkleinwoord, kutje dat kon wel. Harsen of glad scheren, daar was ze nooit
aan begonnen. Gelukkig was ze niet erg behaard. Haar recept bestond uit gewoon
af en toe wat trimmen en zorgen dat er niets buiten haar bikinibroekje
zichtbaar was. Het verzorgen en denken aan wat er zou kunnen gebeuren maakte
dat ze zich geil voelde. Zo geil, dat ze koos voor ‘dubbel’. Dubbel was iets
nieuws. Ze was het een paar maanden terug gaan proberen. Door een scabreus
verhaal dat Nelleke van de fietsclub verteld had, was ze gaan nadenken en op
zoek gegaan. Ze had een buttplug en een dildo besteld en die bevielen goed. Zo
goed dat ze er een naam voor verzonnen had. ‘Enkel’, was alleen haar oude
trouwe vibrator en ‘dubbel’ was de buttplug samen met de dildo.

Ze zocht het boek met de erotische sprookjes op. ‘Met liefde
en lust’, had Arie voorin geschreven. Het was een cadeautje toen ze als
stagiaire voor hem was gaan werken en ze verliefd geworden waren. Toen nog wel,
dacht ze. Ze vond het verhaal van de kabouter. Er stonden illustraties bij. Ja,
zie je wel. De kabouter werd opgetild en als een soort van stormram gebruikt.
Op het plaatje was de eikel de helft dikker dan de schacht, als een harpoen.
Hoe zou dat voelen? Iets verder stond een afbeelding die haar vreemd genoeg nog
meer deed. De kabouter was met haar handen onder zijn billen verder omhoog
getild. Zo hoog dat die dikke gezwollen eikel voor de helft tussen haar lippen
stak.

Ze voelde de bekende kriebel en doopte haar wijsvinger in
haar vagina. Soppen, dacht en ze pakte uit haar nachtkastje de benodigde
attributen, haar dildo, de buttplug en een handspiegel. Na de buttplug een paar
keer door haar spleetje bewogen te hebben, ging ze op haar zij liggen om hem in
te brengen. Daarna stond ze op voor de rest van het ritueel. Met haar billen
naar achteren gestoken, ging ze voor de grote passpiegel staan. Ze richtte de
handspiegel om te zien hoe het oog van de buttplug tussen haar billen stak. Met
haar andere hand werkte ze zachtjes de dildo binnen. Zoals steeds genoot ze er
van om te zien hoe haar schaamlippen zich om de dildo vouwden. Ze had deze
dildo uitgekozen, omdat hij zo levensecht leek. Met een eikel en aderen op de
schacht. Alleen de kleur klopte niet en de eikel was minder gezwollen dan die
van de kabouter op het plaatje.

Ze ging op bed liggen en begon de dildo te bewegen. Het
lukte, rustig werkte ze zich naar een orgasme. Toen ze bijgekomen was haalde ze
de buttplug uit haar gat en liet hem naast de dildo op de vloer vallen. Ze trok
het dekbed over zich heen. Douchen kon morgenvroeg ook en dan voor de zekerheid
het bed verschonen. Denkend aan Arie en hun gelukkige eerste jaren viel ze in
slaap.

Bart werd wakker voordat de wekker afliep. Hij moest plassen
en zijn ODOL verhinderde dat hij kon richten. Dan eerst maar douchen, dacht
hij. Al douchend slonk zijn geval een beetje en het lukte hem omlaag buigen.
Hij urineerde in de douchebak.

Sandra schrok wakker van de wekker en nog wat slaapdronken
drong het tot haar door dat het zaterdag was. Uit bed stappend zag ze haar
speeltjes liggen. Ze raapte ze op en nam ze mee, om ze onder de douche schoon
te spoelen.

Ze dacht na over haar kleding. Spijkerbroek besloot ze, een
strak om haar billen zittende en een blouse, dat camoufleerde haar kleine
borsten wat. Wel of geen bh. Ze kon zonder, maar besloot er toch een aan te doen.
Ze was nooit zo van de sexy lingerie geweest en had wat dat betreft niet veel
keus. Ze koos een zwart slipje in de kleur van haar bh. Eerst naar de bakker en
dan ontbijten, besloot ze.

Stipt om negen uur stond Bart bij Sandra voor het huis. Ze
zag hem uitstappen en wat papieren en gereedschap uit de auto pakken. Impulsief
deed ze de deur al open en liep ze hem met uitgestoken hand tegemoet. Wat een
verschil met de vorige keer, dacht Bart. Bij het naar binnen gaan zag hij dat
ze schoenen zonder hakken droeg en nog steeds meer dan een halve kop boven hem
uit toornde. Ze dronken eerst koffie en Bart vertelde hoe hij het wilde
aanpakken. Hij had Google Earth opnames uitvergroot uitgeprint.

“Ongeveer op schaal,” zei hij. Daarop geven we aan, wat weg
kan of gesnoeid moet worden. Na de koffie, gingen ze op verzoek van Bart samen
de tuin in om te bespreken wat Sandra wilde behouden. Bart liet haar voorgaan,
niet uit beleefdheid maar om haar billen in de strakke broek te zien. Zijn
eerdere indruk bleek juist, een lekkere kont. Een kont om je vingers in te
drukken en vast te houden. Terwijl Bart wat maten opnam en aantekeningen maakte
ging Sandra terug naar binnen. Van achter het raam volgde ze zijn
verrichtingen. Toch geen kabouter, merkte ze op. Met zijn brede schouders en
pezig gespierd lijf leek hij totaal niet op een tuinkabouter. Ook de baard
ontbrak, alleen zijn kale hoofd had hij gemeen. En zijn penis, waar zou die op
lijken?

Ze voelde wat kriebelen en vermande zich zelf. Ze was er nog
niet uit of ze nu wel of niet met hem naar bed wilde. En wat wilde hij? Hij had
haar een hand gegeven, vriendelijk gepraat onder de koffie en was aan de slag
gegaan. Hij had geen blijk gegeven van bijzondere belangstelling. Ze wilde geen
afgang en besloot dat hij de eerste stap moest zetten. Dan kon ze altijd nog
voor ‘de eer’ bedanken. Hij bleef wel lang buiten. Ze zag hem weer wat
opschrijven. Hij keek op en zag haar voor het raam. Ze maakte het gebaar van ‘drinken’?
Hij stak vijf vingers op. Ze ging vast de traktatie pakken, die ze die morgen
bij de bakker had gekocht. Bij binnenkomst stond op de eetbar in de keuken de
koffie voor Bart klaar. Hij ging zitten en keek toe, hoe ze uit de koelkast
twee slagroom tompoezen pakte.

“Wil je?” Vroeg ze. “Vers gebakken, vanmorgen vroeg bij de
bakker gehaald.

“Ja lekker. Ik ben gek op gebak.”

“Dat is je niet aan te zien,” zei ze hem monsterend
opnemend. Bart stak zijn hand uit om een schoteltje van haar aan te pakken. Dat
was het moment waarop het mis ging en waardoor het uiteindelijk goed kwam. Bart
weet het later aan zijn onhandigheid en Sandra aan, dat ze toch wat gespannen
was.

Bart probeerde het schoteltje vast te pakken, zonder zijn
vingers in de slagroom te steken. Sandra dacht dat hij het vast had en liet
los. Het schoteltje viel. Bart deed nog een vergeefse poging om het snel te
grijpen. Die poging deed het schoteltje van richting veranderen en kantelen. De
zwaartekracht deed de rest. De tompouce landde met de slagroomzijde naar
onderen op Bart zijn bovenbenen.

“Verdomme,” zei Bart, zijn christelijke opvoeding vergetend.

“Oh… sorry,” zei Sandra. Gevolgd door. “Nee, niet doen, laat
mij maar.” Toen ze Bart in de romige smurrie zag graaien. Ze pakte uit een
keukenla een spatel en begon het goedje van zijn benen te schrapen. Bart keek
toe en zag hoe ze dicht bij zijn knieën begon. Hij vroeg zich af hoe ver ze zou
gaan. Een deel van de traktatie was in zijn kruis beland. De eerste volle
spatel veegde ze in de doos van de tompoezen. Bij de tweede aarzelde ze.

“Ook zonde”, zei ze een likje nemend. Ja, dacht Bart, met
zijn vingers over zijn broek strijkend, om ze vervolgens af te likken. Ze keken
elkaar aan en schoten in de lach.

“Hier,” zei ze over zijn been strijkend, “ heb je nog een
hapje.” Hij likte haar vingers af.

“Jouw beurt,” zei hij, over zijn kruis vegend en haar zijn
vingers voorhoudend. Ze likte ze schoon. Bart ging staan met de bedoeling haar
te kussen. Hij keek naar haar op en dacht sukkel, je kan er niet bij. Hij rekte
zich uit en ging op zijn tenen staan. Sandra keek bevreemd naar zijn
verrichtingen, het duurde even voordat ze begreep wat hij van plan was. Ze
schoot opnieuw in de lach.

“Ga eens op de bar zitten,” zei ze. Teleurgesteld keek Bart
haar aan, hij zag echter geen afwijzing in haar blik. Lenig wipte hij op de
eetbar en hij ging wijdbeens zitten. Hun hoofden waren zo op gelijke hoogte. Ze
kwam voor hem en tussen zijn benen staan en keek hem aan. Nu jij, dacht ze.

Hij boog zijn hoofd naar haar toe en kuste haar. Eerst
voorzichtig, met alleen zijn lippen op de hare en toen hij voelde dat haar
lippen uiteen gingen, verder.

Zijn tong vond de hare.

Hij kust lekker dacht Sandra en ze ging, zonder er bij na te
denken, dichter tegen hem aan staan. Bart voelde hoe ze zich tegen hem aan
vlijde. Met haar formaat borsten, zaten ze niet in de weg. Hij sloeg zijn armen
om haar heen en liet zijn handen naar haar billen zakken. Haar kruis tegen het
zijne trekken ging niet, daarvoor zat hij te hoog.

Sandra voelde de bobbel tegen haar buik en dat voelde goed.
Het wond haar op dat ze begeerd werd. Wel was er een stemmetje dat zei, ‘pas op
je gaat toch niet gelijk met hem naar bed. Je kent hem nauwelijks.’ Ze voelde
hoe zijn handen haar billen kneedden en hoe een hand tussen hen in kwam en op
een van haar borsten werd gelegd. Wat haar betreft had het kussen nog langer
mogen duren, maar Bart verbrak de kus. Hij wipte van de bar af. Ze keek toe hoe
hij de sluiting van haar broek los maakte. Ze liet het toe en ze liet toe dat
hij haar gulp open ritste. Zijn hand ging in haar broek over haar slipje
omlaag.

“We doen het niet, hoor,” zei ze.

“Nee,” zei Bart, terwijl hij met een vinger door de stof van
haar slipje over haar spleetje wreef, “we doen het niet.” Ik ben benieuwd of ze
dat volhoudt, dacht hij, voelend dat haar kruis vochtig was. Ze boog haar hoofd
omlaag om hem te kussen waardoor haar billen naar achteren drukten en zijn hand
uit haar broek schoof. Jammer, dacht hij en hij verplaatste zijn aandacht naar
de knoopjes van haar blouse.

Sandra verbrak de kus om te kijken hoe haar blouse werd
losgeknoopt. Hij schoof haar bh omhoog. Niet groot maar wel lekker, dacht Bart,
haar kleine en nauwelijks hangende borsten bewonderend. Hij nam een tepel
tussen zijn lippen. Verdorie, dacht Sandra, het is lekker, maar ik wil de
controle houden. Misschien kan ik hem de eerste keer gewoon aftrekken terwijl
hij me vingert. Maar niet hier.

“Kom,” zei ze, zich losmakend.

Bart volgde Sandra naar boven, naar haar slaapkamer. Hij was
benieuwd wat ze na haar ‘we doen het niet’ van plan was. Haar geopende broek
bleef aan haar billen kleven.

Op haar slaapkamer trok ze haar blouse uit en haakte ze haar
bh los. Ze trok hem tegen zich aan en boog haar hoofd om hem te kussen. Al
kussend wurmde hij zijn schoenen uit en ook zijn broek begon hij los te maken.

“Wacht, dat wil ik doen.”

Ze bukte zich en bedacht zich toen. Ze ging op haar hurken
zitten en met de dikke kabouterpik, in gedachten, maakte ze zijn broek verder
los. Een pikkie zou het niet zijn, daarvoor was de bult te groot. Ze hoopte op
een grote eikel en net als op haar dildo dikke aders. Ze werd niet
teleurgesteld. Het puntje van zijn eikel stak boven de band van zijn onderbroek
uit. Ze trok zijn onderbroek omlaag en zijn pik veerde schuin naar voren. Ze
vond het een fraai exemplaar. Niet super lang maar dik. Dikker dan die van
Arie, dacht ze. Zijn voorhuid was helemaal teruggetrokken van een paarsachtige
eikel met een druppeltje geil op het spleetje en dikke blauwe aders op de
schacht. Ze pakte hem vast en voelde zijn hart kloppen in de bloedvaten van
zijn pik. Ik wil hem in me, besloot ze.

Bart keek gefascineerd toe hoe ze zijn pik bevrijdde en
daarna vastgreep. Het leek wel een inspectie. Haar gezicht vlak voor zijn
jongeheer. Zou ze…? In een reflex drukte hij zijn kruis al wat naar voren. Ze
deed het niet, ze kneep er alleen wat harder in. Zijn teleurstelling duurde
maar even, tot hij zag dat ze overeind kwam en zich verder begon uit te kleden.
Hij bleef naar haar kijken en volgde haar voorbeeld. Hij stelde vast dat haar
tuintje er verzorgd uitzag. Behaard, maar niet te en keurig getrimd. Precies
zijn smaak.

Sandra zag zijn stijve pik heen en weer zwaaien bij het
uitkleden. Als een dirigeerstok, nee als een toverstaf en zo kwamen haar
gedachten weer op de plaatjes uit het kabouterverhaal. Gedachten lezen is
onmogelijk en daardoor verraste hij haar volkomen. Ze was te verbouwereerd om
te reageren. Zo iets had nog nooit iemand met haar gedaan. Hij zakte door zijn
knieën en sloeg zijn armen om haar bovenbenen. Te verbaasd om te protesteren
liet ze het gebeuren. Hij tilde haar omhoog, haar volle vierenzeventig
kilogram. Recht omhoog, tot haar kruis voor zijn gezicht was. Later er over
nadenkend vond ze het gruwelijk erotisch. Hij drukte zijn neus in haar
schaamhaar en schoof die heen en weer. Daarna tilde hij haar langzaam nog wat
hoger zodat het puntje van zijn neus door haar spleetje gleed. Ja, dacht ze,
laat hem doorgaan.

Dat deed hij niet. Hij liet haar langzaam weer zakken tot ze
weer stond en begon toen op een tepel te sabbelen. Haar tepels om en om
knuffelend drong hij met twee vingers in haar.

Sandra op haar beurt had zijn paal weer vastgegrepen en ze
klampte zich er aan vast als een drenkeling aan een reddingsboei. Ze dacht er
niet aan om haar hand te bewegen. Ze dacht maar aan een ding, ik wil hem in me.
Ze kronkelde op zijn vingers en hij voelde dat ze er klaar voor was. Daar gaat
haar ‘we doen het niet,’ dacht hij.

“Toe maar,” zei ze, zich achteruit naar het bed bewegend met
zijn vingers nog in haar. Ze trok hem aan zijn pik mee en liet hem pas los toen
ze zich in haar volle lengte uitstrekte op het bed. Ze spreidde haar benen en
Bart ging op zijn knieën er tussen zitten. Half overeind komend pakte ze zijn
pik weer vast om hem in de goede richting te buigen. Bart keek omlaag om te
zien hoe ze zijn eikel voor haar gapende kut plaatste. Hij drukte wat en genoot
van zijn eikel die tussen haar schaamlippen naar binnen gleed. Hij hoorde haar
zuchten en dacht, dit heb ik gemist. Daarna dacht hij even niet veel meer, hij
deed. Steunend op zijn ellebogen op en neer, met lange stoten diep in haar. Geen
aandacht meer voor haar tepels en haar mond was zo wie zo buiten bereik. Hij
stootte en genoot en hij niet alleen.

Sandra voelde hoe hij haar vulde en waar ze vroeger bij Arie
vaak haar kittelaar streelde terwijl hij pompte, had ze die behoefte nu niet. Ze
liet zich neuken en ze concentreerde zich op haar genot.

Bart hoorde haar zuchten overgaan in steunen en toen in een
zacht geloei. Het stimuleerde hem om wat extra harde stoten te geven.

Langzaam maar zeker voelde ze hoe ze opsteeg. Als een
vuurpijl op oudejaarsnacht, de hemel in en dan de climax. Een explosie met
uitwaaierende kleine sterretjes.

Hij voelde haar schokken en hoe haar vagina rond zijn pik
samentrok. Hij hield stil en beet op zijn lip om zijn opkomende zaad te
stoppen. Het lukte… net.

Sandra kwam langzaam weer bij zinnen. Het was een goed
orgasme geweest. Ze voelde hem nog in haar en ze voelde zijn bekken op haar
drukken. Op zijn handen steunend en met een brede glimlach zocht hij
oogcontact.

“Klaar voor een toegift?”

Zijn idee over een toegift was van achteren op zijn hondjes.
Sandra werkte maar gedeeltelijk mee. Ze draaide zich op haar zij en ze stak
haar billen naar achteren.

“Kom maar,” zei ze.

Met opgetrokken knieën en een been iets opgetild wachtte ze
af. Voordat Bart tegen haar aan kroop genoot hij eerst van het zicht op haar
witte ronde billen. Er was geen helpende hand nodig. Hij richtte en schoof naar
binnen, terug in de warme vochtige hemel van pik strelend vrouwenvlees. Hij
begon te bewegen en Sandra bewoog die keer wel mee. Ze pikte zijn ritme op en
begon tegengesteld terug te stoten. Met een arm om haar heen streelde hij een
tepel.

Net nadat Bart dacht, ‘dit houd ik niet lang meer vol’,
begon haar geloei weer. Eerst zachtjes en vervolgens, als het testalarm op de
eerste maandag van de maand, steeds harder. Hij voelde vingers van haar hand
bij zijn pik in haar vagina komen en ze explodeerde. Althans, zo voelde Bart
het. Ze krijste en begon te schokken. Nu ik, dacht Bart en met drie machtige
laatste stoten kwam hij zachtjes grommend klaar.

De eerste keer was goed de tweede was hemels. Als ze al
eerder zo’n heftig orgasme had gehad, dan was dat lang geleden. Het begon diep
in haar en ging als een schokgolf door haar lichaam

Hij bleef tegen haar aan liggen en haar borst vasthouden tot
hij voelde dat zijn pik verslapte. Ook Sandra bleef rustig liggen genieten van
het after-seks moment. Pas nadat hij zich losmaakte en op zijn rug draaide
schoof ze wat bij hem vandaan en ging ze ook op haar rug liggen. Eerst waren ze
stil en in gedachten verzonken. Het was Sandra die de stilte verbrak.

“Het was lekker. Bart voelde de ‘maar’ al komen. Hij had er
net over na liggen denken.

“Het was geen veilige seks, he? Heb jij …?”

Ze maakte haar zin niet af en was half overeind gekomen om
hem aan te kijken.

“Twee maanden geleden en toen met condoom. En jij?”

Sandra aarzelde even. “Voor mij was het nog langer geleden.”
Ze wilde niet liegen en liet in het midden of ze een condoom gebruikt had.

Bart voelde zich gerustgesteld en vroeg naar de badkamer. Ze
keek hoe hij nonchalant in zijn blote gat naar de gang liep. Zijn harige rug en
kont waren haar eerder niet opgevallen. Nee geen kabouter, eerder een gorilla.
Pas bij het geluid van het doortrekken van het toilet drong het tot haar door,
dat ze haar speeltjes niet opgeruimd had na het afspoelen. Met een glimlach om
zijn lippen kwam hij terug naar het bed. Ik heb geen zin in geleuter over mijn
buttplug, dacht ze toen hij begon te praten. Dat was het niet, hij zei dat hij
weg moest naar een afspraak in Vinkeveen. Hij voegde er aan toe dat hij nog
niet klaar was met de tuin en vroeg of het schikte als hij later terug kwam.

Een kwartier later in de auto zat Bart met zichzelf in de
knoop. Hij baalde van zichzelf en zijn lulsmoes. Voor het tuinadvies had hij
alle gegevens al, hij kon kan het zo thuis afmaken. En dan vragen, ‘schikt het
als ik terug kom?’ Dat paste helemaal niet bij hem. Slijmerd noemde hij zich
zelf. Ja, hij had lekker geneukt en het was interessant om het eens met zo’n
lange te doen. Hij grinnikte bij de gedachte aan haar geloei. De buren van zijn
ouders hadden een kersenboomgaard, opnemen en versterkt afspelen dat zou zeker
de vogels verjagen. Hij corrigeerde zich, nee dat was gemeen. Hij had er van
genoten en ze was lief voor hem geweest.

Sandra liet hem in een ochtendjas uit en zag hoe hij omkeek
en zwaaide voordat hij in zijn auto stapte. Nu douchen, dacht ze toen hij
wegreed. Op weg naar de badkamer ging de telefoon. Arie jr. haar stiefzoon. Of
ze thuis was. Hij was in de buurt en wilde langskomen om zijn nieuwe vriend
voor te stellen. Snel ging ze naar de badkamer. Bij het urineren ontdekte ze
sperma korstjes op haar bovenbeen. Gestolde geiligheid, noemde ze het, er aan
krabbend. Wachtend op de komst van Arie jr. overdacht ze het gebeuren van die
ochtend. Het voelde goed en… het was spannend. Ze had niet verwacht dat het
zo spannend zou zijn om met een vreemde man te vrijen. Dat gevoel had ze niet
gehad toen ze vreemd ging en ook niet tijdens de vakantieseks.

Ze had Arie jr. twee maanden niet meer gezien en ze schrok
toen ze hem zag. Hij ging, naar mate hij ouder werd steeds meer op zijn vader
lijken. Doordat hij zijn lange haar afgeknipt had, was de gelijkenis nu wel
heel frappant. In andere opzichten leek hij niet op zijn vader. Arie senior was
een vrouwenliefhebber geweest en junior was van de herenliefde. Junior ging ook
voor ander werk en een andere levensstijl. Arie senior was gepromoveerd op
notarieel recht en junior had gekozen voor de kunstacademie. Junior en zij
scheelden maar tien jaar in leeftijd. Hij was 15 toen ze in zijn leven kwam.
Vreemd genoeg en in tegenstelling tot zijn jongere zus waren ze altijd maatjes
geweest en gebleven. Na voorgesteld te zijn aan de nieuwe vriend nam Arie haar
met een smoes apart.

“Je straalt. Je ziet er uit of je net geweldige seks hebt
gehad.” Sandra voelde dat ze bloosde. Arie begon te lachen. “Geweldig toch. Ik
gun het je zo.” Hij keek haar aan. “Vertel eens?”

“Nee,” zei ze. “Nu niet later misschien. Vertel jij maar
over je nieuwe vriend.”

De boot was snel bekeken, het was niets. Op aandringen van
vriend Harrie ging Bart mee om iets te drinken en een uitsmijter te eten.
Harrie kende Bart zijn wisselvallige en vooral wispelturige liefdesleven.
Neergestreken in een restaurant met uitzicht over de plas, vroeg Harrie naar
Bart zijn recente avonturen. Bart aarzelde en besloot niets te vertellen.
Sterker nog, hij at stevig door, de opmerking ‘zeker een loden pijp als
slokdarm’ negerend. Hij wilde terug naar Abcoude.

Eenmaal in de auto begon nog even het duiveltje in zijn
hoofd zich te roeren. En als ze vastigheid wil? Nee, dacht hij, we zijn te
verschillend, dat snapt ze echt wel. Gewoon lekker vrijen. Hoewel hij nooit erg
opgelet had kwam er iets uit zijn christelijke opvoeding boven. “Mattheus;
Wees niet bezorgd om de toekomst, leef bij de dag. ‘Ja,’ dacht hij, ‘terug naar
Abcoude en kijken of er nog te neuken valt’.

Hoe graag ze Arie ook zag, ze was blij dat hij weg was
voordat Bart terug kwam. Zouden ze weer? Ze voelde de bekende lekkere
kriebeling. Ja, ze wilde graag bekende ze zich zelf. Ze voelde ook een schraal
gevoel, gebrek aan oefening? Als hij weer wilde dan moest ze hem vragen om het
zachtjes te doen. Ze was in de keuken bezig en veerde op bij het horen van de
bel. Bart?

Bart had in de auto nagedacht over de begroeting. Gewoon een
kus ‘plat op de bek’, recht op haar lippen, zou het beste zijn. Als hij op zijn
tenen ging staan en zich helemaal uitrekte, dan moest het lukken.

Sandra deed de deur open. “Ha Ba…” en toen schoot ze in de
lach. Het zag er zo potsierlijk uit. Gelukkig moest hij er zelf ook om lachen.
Terwijl ze zich bukte om hem te kussen dacht ze, gelukkig, hij heeft niet zo’n
opgeblazen ego, dat bij het minste geringste al gekwetst is.

Eenmaal binnen was het ‘twee zielen een gedachte’ en dat was
niet de tuin om het huis. Bart, dacht wel aan ‘poten’ maar dan geen planten en
op een andere plaats. Sandra, als ze geweten had wat het was, zou aan een
pootstok gedacht kunnen hebben. Op dat moment dacht ze aan vulling van een
leegte. Ze gingen bijna rechtstreeks naar boven naar haar slaapkamer.
Halverwege stopte de voor Bart uitlopende Sandra even. Ze bukte zich en tastte
in zijn kruis. Ze kneep zonder iets te zeggen door de stof van zijn broek in
zijn erectie en liep toen snel verder omhoog. In haar slaapkamer ging ze op bed
zitten. “Kom” zei ze, met een wenkend gebaar. Bart ging voor haar staan en ze maakte
zijn broek los en trok die omlaag. Voordat ze verder ging, keek ze op en ze zocht
oogcontact. Bart wilde ‘ja’ zeggen, maar door een brok in zijn keel klonk het
als het gekwaak van een eend. Hij knikte en dacht, lul.

Het hinderde haar niet, zijn onderbroek ging omlaag en zijn
pik werd vastgepakt. Ze boog haar hoofd naar hem toe en in plaats van haar mond
te openen likte ze over zijn eikel. Bart kreunde zachtjes. In gedachten riep
hij de afgezworen god aan. Oh god, laat haar doorgaan. Hij onderdrukte met
moeite de impuls om haar hoofd vast te pakken en haar naar voren met haar
lippen over zijn pik heen te trekken.

“Zo een koekje van eigen deeg,” zei ze met een hese stem
terwijl ze overeind kwam om hem te kussen. Ze kleedden elkaar uit en haar met
twee vingers vozend kwam Bart op een idee. Hij vroeg haar naar de speeltjes die
hij ‘s morgens in de badkamer had zien liggen. Sandra aarzelde, haar
zelfbevrediging was een intimiteit die ze met niemand deelde. Echter haar
nieuwsgierigheid won het van haar aarzeling. Ze trok een la van haar
nachtkastje open.

“Mag ik?” Vroeg Bart, de buttplug van haar overnemend. Hij
onderdrukte de neiging om er aan te ruiken. Hij haalde het ding een paar keer
door haar natte spleet. Ondanks zijn rijke ervaring had hij het nog nooit
gedaan met een vrouw die een buttplug in haar gat had. Zou het anders voelen?

“Zal ik hem er in stoppen?” Ze wist dat het daar op uit zou
draaien en toch twijfelde ze even. Ze wilde zijn pik in haar, zonder uitstel,
maar het idee om het te doen met de buttplug er bij wond haar op.

“Voorzichtig,” zei ze, zich losmakend om gebukt met haar
billen naar hem toe te gaan staan. Hij duwde iets te hard.

“Nee stop. Wacht maar.”

Ze zocht steun met haar handen op het bed en stak haar
billen verder schuin omhoog.

“Nu en zachtjes.”

Bart vond het geweldig, het zicht op haar achterste en wat
hij ging doen. Heel voorzichtig zette hij opnieuw het tapse puntje tegen haar
kontgaatje en hij drukte heel zachtjes. Haar sluitspieren werkten mee en
langzaam gleed de plug naar binnen. Nu ik dacht Bart. Sandra kwam hem tegemoet
door haar kont te laten zakken. Hij richtte onder het oogvormige handsvat van
de plug en schoof soepel naar binnen. Enigszins teleurgesteld constateerde hij
dat het voor hem niet anders voelde. Die teleurstelling duurde maar even. Het
was niet anders, maar wel lekker, gruwelijk lekker. Met zijn ogen gericht op
het uit haar gat stekende oog neukte hij haar.

Sandra die minstens zo nieuwsgierig was geweest hoe het zou
voelen was totaal niet teleurgesteld. Haar vagina schrijnde wat en toch genoot
ze. Het was… intenser. Veel meer dan met de buttplug en de dildo samen.
Daarna vervaagden haar gedachten, ze was geconcentreerd op haar genot. Ze
ademde in het ritme van de stoten en probeerde langs haar lichaam naar achteren
te kijken. Ze wilde zien hoe zijn pik in haar drong en hoe, net als met de
dildo voor de spiegel haar schaamlippen om zijn schacht plooiden.

Het lukte haar niet, een volgende keer voor de spiegel
besloot ze en ze gaf zich over aan het genot

Bart, hield het vol om haar met grote diepe stoten te neuken
en niet voortijdig te komen. Hij wachtte op de sirene, die hij zich herinnerde
van eerder die dag. Ze stelde hem niet teleur. Het geloei begon zachtjes en hij
verhoogde zijn ritme. Nu moet ze komen, dacht hij, anders… Ze schreeuwde en
schudde met haar bekken. Bart klampte haar heupen vast en trok haar zo strak
mogelijk tegen zich aan en kwam klaar terwijl ze zich voorover op het bed liet
vallen.

Ze lagen naast elkaar uit te puffen en na te genieten. Bart
voelde hoe ze haar hand in zijn kruis legde en met zijn slappe piemel speelde.
Hij draaide zijn hoofd en keek haar glimlachend aan.

“Lekker plakkerig dingetje,” zei ze.

“Als je nog even zo doorgaat, niet meer. Dan is hij alleen
nog maar plakkerig”. Ze giechelde en wees naar haar poes, “ ik zou wel willen,
maar het doet hier onder een beetje zeer.” Ze hield zijn blik vast.

“Bart?”

Bart hoorde de serieuze ondertoon en dacht, nee toch,
alsjeblieft geen gezeur. Hij zag een traan over haar wang lopen en schrok.

“Heb ik je pijn gedaan?”
Vroeg hij bezorgd.

“Nee, dat niet. Het was zo… heerlijk!”

“Dan doen we het toch vaker,” flapte hij er spontaan uit.

Ze keek naar zijn lelijke kop en zei aarzelend, “maar geen
vaste relatie of zo.”

“Nee,” zei hij, “ gewoon af en toe, als we er alle twee zin
in hebben.”

Ze gaf geen antwoord, maar nestelde zich dicht tegen hem
aan. Zijn been stak tussen haar benen met zijn dij in haar kruis. Ze wreef met
haar onderlichaam over zijn been en het plakte. Bart sloeg zijn arm om haar
heen en herinnerde zich een Bijbeltekst uit zijn jeugd.

-Zuivere en onbevlekte godsdienst is omzien naar weduwen.-

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal of
rechtstreekse mail.